اسرائیل در حال از دست دادن آینده است

 ران ادلیست نویسنده اسرائیلی با انتشار یادداشتی در روزنامه معاریو، گزارش داد که از زمان آغاز جنگ غزه، «نزدیک به ۴۰۰ هزار اسرائیلی» از اراضی اشغالی مهاجرت کرده‌اند.وی با استناد به گزارش اداره مرکزی آمار نوشت که ۵۵ هزار اسرائیلی دارای مدرک کارشناسی تا دکتری در خارج زندگی می‌کنند و ۱۶٪ از دارندگان مدرک دکتری نیز در خارج از فلسطین اشغالی ساکنند. او این وضعیت را «فرار مغزها» توصیف کرد و دلیل آن را «حمله دولت به نهادهای آکادمیک و پژوهشی» دانست.به گفته ادلیست، هم‌زمان نیاز به پر کردن شکاف جمعیتی در حال تشدید است. مهاجرت به «اسرائیل» همیشه منبعی برای پشتیبانی از پیشرفت صهیونیست‌ها بوده، به ویژه در روزهای سخت. این مهاجرت همچنین قرار است نیروی انسانی مورد نیاز یک «دولت در حال توسعه، به ویژه دولتی که روند توسعه‌ آن متوقف شده و به نیروی انسانی در بخش‌های نظامی و غیرنظامی نیاز دارد» را تأمین کند.اما ابتکار عمل کنونی، بین‌دیگر اهداف، به دنبال تحکیم پایگاه انتخاباتی دولت است؛ دولتی که مهاجران را بر اساس الگوی گذشته _ مشابه زمان دولت «مپای» (Mapai) که یهودیان مغرب را به اسرائیل آورد_ جذب می‌کند.مپای مخفف عبارتی عبری به معنای «حزب کارگران سرزمین اسرائیل» است و در دوره‌های نخست اعلام موجودیت اسرائیل، حزب اصلی حاکم به شمار می‌رفت.

وی ادامه داد: «مدل اجتماعی، نه سیاسی، مهاجرت به اسرائیل از اتیوپی است. می‌توان گفت که فرزندان این جامعه، از نسل دوم و سوم مهاجران، به‌تدریج بخشی از نژادپرستی را که جامعه اسرائیلی از آن رنج می‌برد، لغو می‌کنند».ادلیست اشاره می‌کند که در مقابل آوردن حدود ۲۰۰ هزار یهودی اتیوپیایی، که نیمی از آن‌ها در اتیوپی متولد شده‌اند، جذب حدود ۱۲۰۰ نفر از قبیله بنی مناشه هند به عنوان بخشی از ایده مثبت گردآوری همه یهودیان پراکنده در جهان، قرار دارد».وی می‌نویسد که حدود ۱۰۰ میلیون شِکل (حدود ۲۷ میلیون دلار) برای جذب این افراد تخصیص یافته که برخلاف مهاجرت‌های قبلی از اتیوپی، اعضای گروه مناشه نقشی واقعی در محاسبات سیاسی یا جمعیتی نداشتند و تلاش برای جذب آن‌ها بیشتر ناشی از خواسته شخصی برخی خاخام‌ها بود»..ادلیست تاکید می‌کند که این اقدامات در برابر موج گسترده مهاجرت معکوس و فرار مغزها، عددی حاشیه‌ای است و دولت تلاش می‌کند با چنگ زدن به این اقدامات کوچک، از بحران آینده‌ خود را نجات دهد.نویسنده در پایان می‌نویسد: «منظور، انتقال این افراد، از مسیر معمول به اسرائیل است: سبد جذب، اقامت در مراکز جذب، یادگیری زبان عبری، ادغام در جامعه برای تحصیل و کار. شرط اضافی، یهودی‌سازی است و از آنجا راه برای رأی دادن دسته‌جمعی هموار می‌شود. خواهیم دید که آیا این موضوع در انتخابات آینده موفق خواهد بود یا خیر».