در حالی که نظامهای مالی بینالمللی تحت شعارهای پرزرقوبرقِ «شفافیت» و «مبارزه با پولشویی» فعالیت میکنند، افشاگریهای اخیر گوستاوو پترو، رئیسجمهور کلمبیا، پرده از حقیقتی تاریک برداشته است. این افشاگری نشان میدهد که چگونه دبی به عنوان «اتاقِ تمیزکننده» سرمایههای کثیف دنیا، در خط مقدم تسهیل تجارت مواد مخدر ایستاده است. اما این تصویر بدون بررسی نقش تاریخی ایالات متحده به عنوان بزرگترین بازار مصرف و البته «تسهیلگرِ سیاسی» این تجارت، ناقص خواهد بود.افشاگری پترو و کالبدشکافی نقش دبیگوستاوو پترو، رئیسجمهور کلمبیا، در اظهاراتی جنجالی دبی را به عنوان قطب اصلی جابهجایی پولهای حاصل از کوکائین معرفی کرد. او تأکید کرد در حالی که کلمبیا هزینه جانی و نظامی مبارزه با کارتلها را میپردازد، سود اصلی این جنایات در حسابهای بانکی و پروژههای املاک دبی تطهیر میشود.دبی به دلیل داشتن بیش از ۳۰ منطقه آزاد تجاری، سیستم مالی کمتر نظارتشده و بازار املاک که به شدت پذیرای وجه نقد است، به بهشتی برای کارتلهای آمریکایی تبدیل شده است. براساس گزارش سازمانهای بینالمللی مانند FATF دبی یک «بازارِ باز برای پولشویی» است؛ جایی که هویت ذینفعان واقعی شرکتها پنهان میماند و طلاهای قاچاق از مناطق درگیری به راحتی به شمشهای قانونی تبدیل میشوند. پترو اشاره میکند که «هژمونیِ مالیِ» دبی بر پایه سیستمِ «سوال نپرس، سرمایه بیاور» بنا شده است که موتور محرک تجارت بینالمللی مواد مخدر محسوب میشود.
آمریکا؛ معمارِ "نظمِ مخدر" در جهاندر حالی که واشنگتن همواره کلمبیا را به ناتوانی در مبارزه با مخدر متهم میکند، تاریخ سازمان سیا (CIA) و آژانسهای امنیتی آمریکا روایت متفاوتی را بیان میکند. تجارت جهانی مواد مخدر بدون «چراغ سبز» یا دستکم «چشمپوشیِ عامدانه» آمریکا هرگز نمیتوانست به این حجم برساند.- پرونده کنتراها و اپیدمی کرک: در دهه هشتاد میلادی، فاش شد که سازمان سیا برای تأمین مالی شبهنظامیانِ ضد کمونیست «کنترا» در نیکاراگوئه، به کارتلهای مواد مخدر اجازه داد چند تن کوکائین را به محلههای سیاهپوستنشین لسآنجلس وارد کنند. این اقدام نه تنها بودجه عملیاتهای سری آمریکا را تأمین کرد، بلکه منشأ اپیدمی ویرانگرِ «کرک-کوکائین» در خاک آمریکا شد.- افغانستان؛ بزرگترین تولیدکننده تحت پایش آمریکا: در طول بیست سال اشغال افغانستان، تولید تریاک به بالاترین میزان تاریخی خود رسید. گزارشهای متعددی نشان میدهند که جنگسالاران متحد آمریکا و برخی پیمانکاران امنیتی، از شبکه ترانزیت هوایی و زمینی ارتش آمریکا برای جابهجایی محصولات افیونی استفاده میکردند.در واقع، ایالات متحده از تجارت مواد مخدر به عنوان یک «ابزار سیاسی» برای نفوذ در کشورهای جهان سوم و تأمین مالی «عملیاتهای سیاه» (Black Ops) استفاده کرده است؛ عملیاتی که به دلیل غیرقانونی بودن، نمیتوانند بودجه مصوب کنگره را دریافت کنند.
چرا امارات "بهشت پولشویی" آمریکا محسوب میشود؟رابطه دبی و واشنگتن در حوزه مالی، یک رابطه همزیستی (Symbiotic) است. امارات متحده عربی تنها به دلیلِ ضعفِ قوانینش بهشت پولشویی نشده، بلکه این نقش را تحت یک «مصونیتِ سیاسی» از سوی ایالات متحده ایفا میکند.- پناهگاه امن برای داراییهای نخبگانِ همسو: دبی مکانی است که متحدانِ دیکتاتور و رهبرانِ فاسدِ تحت حمایت آمریکا، ثروتهای غارتشده خود را در آن ذخیره میکنند. این شهر به عنوان یک «حیاط خلوتِ مالی» عمل میکند که در آن داراییها از نظارتهای سختگیرانه فدرال آمریکا دور میماند، اما همچنان در چرخه اقتصادِ متصل به دلار (Petrodollar) باقی است.- تسهیل عملیاتهای مالی خاکستری: برای ایالات متحده، وجود یک هاب مالی که در آن بتوان پولهای کلان را بدون ردپای بوروکراتیک جابهجا کرد، یک ضرورت استراتژیک است. دبی این فضای خاکستری را فراهم میکند. به همین دلیل، علیرغم گزارشهای مکرر درباره فعالیت شبکههای جنایی و کارتلهای مواد مخدر در دبی، واشنگتن هرگز فشارهای تحریمیِ جدی (مشابه آنچه علیه مخالفانش به کار میبرد) بر سیستم مالی امارات اعمال نکرده است.- پروژههای املاک به مثابه ماشین شستوشو: بخش املاک دبی که ارزشی معادل صدها میلیارد دلار دارد، یکی از بزرگترین ماشینهای پولشویی جهان است. بسیاری از کارتلهای بینالمللی که با سیستمهای امنیتی غرب در ارتباط هستند، کوکائین را در بنادر اروپا توزیع کرده و سود آن را از طریق صرافیهای دبی به برجهای مسکونی تبدیل میکنند.
پیوندِ کارتل، سیاست و دلارتجارت جهانی مواد مخدر امروزه به شکلی کاملاً نهادینه شده اداره میشود. در یک سو، کشورهای تولیدکننده مانند کلمبیا گوشتِ دمِ توپ هستند؛ در سوی دیگر، دبی به عنوان مرکز «پاکسازی مالی» عمل میکند و در رأسِ هرم، سیستمِ امنیتی و اقتصادی ایالات متحده قرار دارد که از این جریانِ عظیمِ نقدینگی برای تثبیت قدرت خود استفاده میکند.افشاگری گوستاوو پترو ضربهای به این «نظمِ پنهان» بود. او نشان داد که جنگ علیه مواد مخدر (War on Drugs) که آمریکا سالانه میلیاردها دلار خرج آن میکند، یک نمایشِ پوچ است. چرا که ریشههای این تجارت نه در مزارع کوکا، بلکه در بروکراسیِ بانکیِ دبی و راهروهایِ امنیت ملیِ واشنگتن نهفته است.نتیجهگیریامارات و به طور خاص دبی، نقشِ «رگولاتورِ غیررسمیِ» ثروتهای نامشروع را در جهان بازی میکنند. این کشور نه به رغمِ مخالفت آمریکا، بلکه در سایهی حمایت واشنگتن به بهشت پولشویی تبدیل شده است. تجارت مخدر، سوختِ این ماشین غولآساست که نیمی از آن در خیابانهای آمریکا مصرف میشود و نیمی دیگر در آسمانخراشهای دبی تطهیر میگردد. تا زمانی که این ساختارِ سهجانبه (تولید در کلمبیا، پولشویی در دبی و مدیریتِ سیاسی در واشنگتن) پابرجا باشد، سخن گفتن از مبارزه با مواد مخدر چیزی جز یک طنز تلخِ سیاسی نخواهد بود.
