درست ۴ روز قبل از شروع جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران بود که وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد که «بیش از ۳۰ شخص و کشتی مرتبط با فروش و حمل و نقل ایران را تحریم کرده است.»حالا کمتر از یک ماه از آن اتفاق گذشته است. ایران کنترل هوشمند تنگه هرمز را به دست گرفته و اجازه عبور حتی یک کشتی مرتبط با آمریکا و متحدانش را نداده است.کشورها نیز یکی یکی در صف مذاکره با ایران قرار گرفتهاند تا شاید ایران اجازه عبور کشتیهایشان را صادر کند.هند که به خاطر فشار ترامپ مجبور به کاهش واردات نفت روسیه شده بود واردات خود از عربستان و عراق را افزایش داد. بسته شدن تنگه هرمز یعنی دهلینو بار دیگر با مشکل تامین انرژی مواجهه شده است. به همین خاطر مستقیما با تهران وارد مذاکره شد تا دوبازه جریان انرژی خود را برقرار کند.تهران نیز در ازای آزادی چند نفتکش توقیف شده خود در هند اجازه عبور چند نفتکش آن را صادر کرد
عبور کشتیها با تایید تهران
اما فقط نفتکشهای هند نبودند که با اجازه ایران از تنگه هرمز عبور کردند. یک نفتکش پاکستان با ۸۰ میلیون لیتر نفت نیز توانست با امنیت از تنگه هرمز عبور کند.دو روز پیش سرکنسول ایران در پاکستان اعلام کرد که تنگه هرمز همچنان برای کشتیهای پاکستانی باز است.در همان زمان بلومبرگ نوشت: «عبور کشتی پاکستان نشان دهنده یک سیستم کنترل ترافیک دریایی غیر رسمی در ایران است که خود نمایانگر این است که کشتیها برای عبور به تایید تهران نیاز دارند.»ترکیه نیز سومین کشوری بود که با ایران وارد مذاکره شد مجوز عبور کشتیهایش از تنگه هرمز را گرفت.حالا بعد از گذشت ۲۱ روز از جنگ قاعده عبور از تنگه هرمز مشخص است: «مذاکره با ایران، دریافت مجوز و بعد عبور از تنگه.»نکته مهم آن است که در مذاکره بده_بستان وجود دارد. هرچند داده ایران در مذاکرات مشخص است اما ستانده با توجه به کشور و موقعیت آن متفاوت است.
دست باز ایران برای بازنویسی قواعد
برخی گزارشها از منابع خبری منتشر شده که ادعا میکنند ایران در قبال عبور کشتیهای معدودی از آنها عوارض گرفته است. چنانکه لویدز لیست ادعا کرده بود حداقل در یک مورد ایران «بابت اجازه عبور در تنگه هرمز» ۲ میلیون دلار دریافت کرده است.برخی از منابع خبری همچون سیانان نیز ادعا کرده بودند ایران در حال بررسی اجازه عبور تعداد محدودی از نفتکشها از تنگه هرمز در ازای معامله محمولهها با یوان چین است.هرچند ایران به صورت رسمی این ادعاها را تایید نکرده است اما به نظر میرسد دست ایران برای اعمال حاکمیت خود بر تنگه هرمز و تعیین قواعد عبور از این تنگه کاملا باز است و با توجه به ارتباطات سیاسی و اقتصادی با کشورهای مختلف میتواند نوع اعمال حاکمیتش را تنظیم کند.
واقعیت آن است که ایران تاکنون سخاوتمندانه و بدون دریافت هیچ امتیازی، امنیت عبور جریان انرژی در خلیج فارس و تنگه هرمز را تامین کرده است اما از آنجا که «امنیت اتفاقی نیست» وقت آن است که همه کشورها هزینه تامین امنیت جریان انرژی از این سرزمین را بپردازند و ایران نیز از حق استفاده حداکثری از آبهای سرزمینی خود بهرمند شود.
