در میان هیاهوی رسانه ای سومین سفر «خاویر میلی»، رئیس جمهور آرژانتین به فلسطین اشغالی، یک تصمیم کم سر و صدا اما عمیقاً اقتصادی، از چشم بسیاری پنهان ماند: راه اندازی اولین خط هوایی مستقیم شرکت «العال» اسرائیل میان تل آویو و بوئنوس آیرس.در حالی که رسانه های اسرائیلی این اقدام را در چارچوب «تقویت همکاریهای اقتصادی تل آویو و بوئنوس آیرس» تبلیغ می کنند، تحلیلگران برجسته آمریکای لاتین آن را فراتر از یک توافق هوانوردی معمولی ارزیابی کرده و معتقدند این خط هوایی، اهداف پنهان امنیتی، اقتصادی دارد که نفع اصلی آن به رژیم صهیونیستی می رسد.
یک کریدور هوایی برای فرار از بازرسی های امنیتی بین المللی
«دیگو گوزارین»، نویسنده و کنشگر مطرح برزیلی، در تحلیلی که پیش از سفر میلی به تل آویو منتشر کرد، این تصمیم را بخشی از یک طرح جامع دانست که هدف آن، فراهم کردن مسیری بدون دردسر برای شهروندان اسرائیلی (به ویژه نظامیان) است تا بدون نگرانی از بازجویی های امنیتی در فرودگاه های بین المللی و خطر بازداشت به دلیل جنایات جنگی در غزه و لبنان، سفر کنند. از منظر اقتصادی، این خط هوایی به معنای صرفه جویی میلیونی در هزینه های تأمین وکلای بین المللی و پرداخت وثیقه برای آزادی نظامیان متهم به جنایت است.
آتش سوزی لاپاتاگونیا تا تصاحب اراضی سوخته توسط سرمایه گذاران خارجی
ماه گذشته، میلی برای دومین بار طرح جنجالی «سرمایه گذاری در اراضی سوخته و تسهیل مالکیت خارجیان بر آن» را به پارلمان آرژانتین بازگرداند؛ طرحی که پیشتر توسط مخالفان در دسامبر ۲۰۲۵ شکست خورده بود. این طرح، پس از آتش سوزی مهیب تابستان گذشته در منطقه «لاپاتاگونیا» (نابودی ۷۷ هزار هکتار جنگل) به شدت در دستور کار قرار گرفت.بر اساس قانون اصلاحی سال ۲۰۲۰ آرژانتین (دولت چپ گرا آلبرتو فرناندز)، فروش اراضی سوخته به خارجیان تا ۶۰ سال ممنوع بود. اما میلی با حمایت ضمنی لابیهای اقتصادی نزدیک به تل آویو، تلاش دارد این قانون را لغو کند. نکته کلیدی: برخی منابع معتقدند سرمایه داران اسرائیلی و آمریکایی که در صنایع سوخت های فسیلی و کشاورزی صنعتی فعالیت دارند، مهم ترین ذی نفعان واگذاری این اراضی هستند.زمانبندی مشکوک؛ سه سفر به آمریکا و اسرائیل در سه ماهفاصله زمانی کوتاه میان دو سفر میلی به آمریکا و یک سفر به فلسطین اشغالی (طی فقط سه ماه) و سپس بازگشت مجدد طرح اراضی سوخته به پارلمان، این گمانه را تقویت کرده که یک بسته جامع اقتصادی – امنیتی میان تل آویو، واشنگتن و بوئنوس آیرس در حال تکمیل است. خط هوایی جدید «العال» نیز حلقه ای از این زنجیره است.
راه اندازی خط هوایی مذکور در کنفرانسی خبری با حضور «بنیامین نتانیاهو»، «خاویر میلی» و «مایک هاکابی»، سفیر آمریکا در فلسطین اشغالی اعلام شد. هاکابی صریحاً وعده داد نخستین مسافر این خط در نوامبر ۲۰۲۶ خواهد بود. از منظر ژئواکونومیک، این خط ضمن وابسته کردن آرژانتین به زیرساخت های حمل و نقل اسرائیل، می تواند الگویی برای تکرار در دیگر کشورهای آمریکای جنوبی مانند اکوادور باشد؛ کشوری که رئیس جمهور آن سال گذشته به فلسطین اشغالی سفر کرده و به زودی میزبان وزیر خارجه اسرائیل خواهد بود.تبلیغات رسانه ای برای پوشش انزوای اقتصادی اسرائیلپشت پرده پرشور این سفرها، واقعیت تلخی برای تل آویو نهفته است: انزوای بین المللی فزاینده. از زمان عملیات طوفان الاقصی، رژیم صهیونیستی با موج تحریمهای اقتصادی و کاهش سرمایه گذاری خارجی مواجه شده است. در چنین شرایطی، هرگونه توافق هوانوردی یا سرمایه گذاری (حتی از سوی کشوری با اقتصاد آشفته مانند آرژانتین)، برای رژیم صهیونیستی یک «موفقیت تبلیغاتی» حیاتی محسوب می شود تا شکاف های اقتصادی خود را بپوشاند.فروپاشی داخلی آرژانتیندر سوی دیگر، تحلیلگران اقتصادی معتقدند میلی که نتوانسته تورم افسارگسیخته و فقر رو به رشد آرژانتین را مهار کند، برای بقای سیاسی خود به شدت به حمایت مالی و رسانه ای واشنگتن و تل آویو نیاز دارد. برخی اقتصاددانان لاتین آمریکایی این وضعیت را «باجدهی اقتصادی» نامیده اند: جایی که یک رئیس جمهور حاضر است حاکمیت ملی، قوانین زیست محیطی و حتی روابط دیپلماتیک با سایر کشورها را قربانی کند تا سرمایه ناچیزی از سوی لابیهای صهیونیستی جذب کند.
رفتارهای نمایشی که پوکی اقتصادی را می پوشاند
گریههای ساختگی «میلی» مقابل دیوار ندبه، رقص هیستریک او در مراسم جعلی «روز استقلال» اسرائیل، و اظهارات خصمانه علیه ایران، همه و همه تلاشی است برای پوشاندن واقعیت تلخ اقتصادی در داخل آرژانتین. «آریال اومبریز»، اقتصاددان اروگوئه ای، با لحنی تند نوشته: میلی حتی هماهنگی این سفرها را به یک خاخام آرژانتینی مراکشی به نام «آکسال و حنیش» سپرده و او را به عنوان سفیر آرژانتین در فلسطین اشغالی منصوب کرده است.آینده مبهم؛ خشم مردمی قویتر از حمایت خارجیبا وجود تکیه میلی بر حمایت کاخ سفید و دفتر نتانیاهو، شواهد نشان می دهد که خشم فزاینده طبقات محروم آرژانتین به دلیل سیاست های اقتصادی شکست خورده اش، روز به روز بیشتر می شود. بسیاری از تحلیلگران معتقدند این خشم می تواند در انتخابات آینده، میلی را از قدرت سرنگون کند؛ همان گونه که پیش از این، سقوط بسیاری از متحدان غرب گرا در آمریکای لاتین را رقم زده است.
