پس از اینکه تجاوزر گسترده آمریکا و اسرائیل به ایران طبق خواسته متجاوزین پیش نرفت؛ اکنون کشورهای عربی تلاش دارند هرگونه مشارکت در این کارزار گسترده نظامی را انکار کنند؛ از جمله کویت مانند دیگر کشورهای خلیج فارس که در ساختار نظامی آمریکا حضور دارند، تلاش دارد مسئولیت سیاسی و نظامی خود را در قبال تجاوز مشترک آمریکا و اسرائیل منکر شود.این کشور با تبلیغ روایت «بیطرفی» مدعی است که اجازه نداده نیروهای آمریکایی یا اسرائیلی از خاک و حریم هوایی آن بهعنوان سکوی مشارکت عملی در حملات استفاده کنند. اما واقعیتهای میدانی، گزارشهای رسانههای خارجی، اظهارات رسمی مقامهای آمریکایی و همچنین گزارشهای رصد نظامی جمهوری اسلامی، بهروشنی نشان میدهد که کویت بخشی اساسی از ساختار عملیاتی این جنگ بوده است؛ چه از طریق پایگاههای نظامی، تأسیسات لجستیکی، حریم هوایی و چه سامانههای پشتیبانی، فرماندهی و کنترل که در اختیار آمریکا قرار داده بود.کویت تنها کشوری در همسایگی ایران نیست، بلکه یکی از مهمترین مراکز استقرار نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس بهشمار میرود و میزبان تأسیسات حیاتی است که ستون فقرات لجستیکی و راهبردی عملیات فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا «سنتکام» را تشکیل میدهد. از این رو، هرگونه ادعای کویت مبنی بر عدم مشارکت در جنگ، با نقش واقعیای که خاک این کشور در جریان تجاوز ایفا کرده، در تضاد است.
پایگاههایی که آمریکا در منطقه در جنگ رمضان به کار گرفت
با وجود مشارکت کویت در این تجاوز، ایران اعلام کرده که همچنان به حفظ روابط دوستانه با دولت کویت بر پایه «احترام متقابل، اصل حسن همجواری و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی دو کشور» پایبند است. ایران همچنین تأکید کرده است که «عملیات دفاعی علیه پایگاهها و تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه، به هیچوجه حاکمیت و تمامیت ارضی دولت کویت را هدف قرار نمیدهد.»
کویت چگونه در تجاوز مشارکت داشت؟
* پایگاههای نظامی آمریکا در کویت، به مرکز اصلی پشتیبانی لجستیکی و عملیاتی جنگ علیه ایران تبدیل شدند. این پایگاهها برای استقرار نیروهای آمریکایی، ذخیره تجهیزات و مدیریت عملیات انتقال، پشتیبانی و امداد فنی مورد استفاده قرار گرفتند. حدود ۱۳ هزار نظامی آمریکایی در کویت مستقر هستند و این پایگاهها نقش حیاتی در عملیات هوایی، دریایی و زمینی آمریکا علیه ایران داشتند.* گزارشها و تحقیقات آمریکایی تأیید کردهاند که آمریکا از پایگاههای خود در خلیج فارس برای انجام حملات مستقیم علیه ایران استفاده کرده است؛ از جمله بهکارگیری موشکهای کوتاهبرد «پیآراسام» که اهداف غیرنظامی داخل ایران را هدف قرار دادند. روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی در ۲۹ مارس فاش کرد نیروهای آمریکایی موشکهای بالستیک را از پایگاههایی در خلیج فارس به سمت شهر لامِرد ایران شلیک کردند؛ حملهای که به شهادت غیرنظامیان، از جمله دخترانی که در تیم والیبال تمرین میکردند، انجامید.* بر اساس گزارشهای اوایل آوریل ۲۰۲۶، شبکه فرانس ۲۴ اعلام کرد که با راستیآزمایی ویدئوهایی، شلیک دستکم ۱۳ موشک آمریکایی از سامانههای هیمارس مستقر در کویت به سمت ایران در روزهای ۲۴ و ۳۱ مارس ۲۰۲۶ را تأیید کرده و محل جغرافیایی آنها را مشخص کرده است.
* اردوگاه عریفجان، یکی از مهمترین مراکز فرماندهی و پشتیبانی آمریکا در منطقه، بعدها هدف حملات ایران قرار گرفت. شبکه سیانان گزارش داد که این حملات به نابودی تجهیزات حیاتی ارتباطی در این پایگاه منجر شد؛ حملاتی که بخشی از پاسخ ایران به پایگاههای آمریکایی مشارکتکننده در جنگ بود.* گزارشهای آمریکایی همچنین نشان داد که اردوگاه بوهرینگ در کویت از جمله پایگاههایی بود که هدف حملات ایران قرار گرفت، زیرا از آن برای پشتیبانی عملیات نظامی آمریکا علیه ایران استفاده شده بود. گفته میشود بالگردهای مستقر در این پایگاه در عملیات نافرجام اصفهان نقش اصلی داشتند. منابع آمریکایی حملات ایران را «سریع، دقیق و مبتنی بر فناوری پیشرفته» توصیف کردند و تأکید داشتند که پایگاههای آمریکا در کویت دیگر مراکز بازدارندگی محسوب نمیشوند، بلکه در هر درگیری منطقهای به اهداف مستقیم تبدیل شدهاند.* امیر سعید ایروانی، سفیر ایران در سازمان ملل، در نامههایی که چندین بار به این سازمان ارسال شد، با ذکر مصادیق دقیق و با ذکر روز و ساعت حملات، به شکل مستند، مشارکت کویت در جنگ رمضان را فاش کرده است.* بر اساس عملیات رصد و ارزیابی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، موارد متعددی ثبت شده که نشان میدهد مهاجمان از خاک و حریم هوایی کویت برای طراحی، آمادهسازی و اجرای حملات غیرقانونی علیه ایران استفاده کردهاند.* رسانههای خارجی با استناد به سامانههای رهگیری پرواز، از افزایش گسترده پروازهای نظامی به کویت پیش و حین جنگ خبر دادند. دهها هواپیمای باری آمریکایی مدل «سی-۱۷ گلوبمستر» در پایگاههای کویتی فرود آمدند تا تجهیزات، مهمات و نیروها را منتقل کنند.تصویر ماهوارهای: حجم خسارتها در پایگاه عریفجان
* کویت بخشی از سامانه پدافند هوایی منطقهای یکپارچه تحت مدیریت آمریکا بود؛ سامانهای که برای حفاظت از اسرائیل و پایگاههای آمریکایی در منطقه طراحی شده است. این ساختار شامل رادارهای پیشرفته و سامانههای پدافندی متصل به شبکه هشدار زودهنگام آمریکا میشود.برخی محافل عربی تلاش کردهاند این سامانهها را صرفاً ابزار دفاعی برای حفاظت از کشورهای خلیج فارس معرفی کنند، اما واقعیتهای فنی چیز دیگری را نشان میدهد. موشکهای بالستیک ایرانی که به سمت فلسطین اشغالی شلیک میشوند، در مرحله میانی پرواز خود در ارتفاع بالا و خارج از جو از فراز کشورهای خلیج فارس عبور میکنند؛ بنابراین رهگیری آنها توسط سامانه «تاد» آمریکایی، بیش از آنکه برای حفاظت از کویت باشد، برای حفاظت از اسرائیل و جلوگیری از رسیدن موشکها به اهدافشان انجام میشود.* گزارشهای نظامی همچنین نشان داد که کویت بخشی از شبکه هشدار زودهنگام و رصد آمریکا بوده که در رهگیری موشکها و پهپادهای ایرانی و ارائه دادههای عملیاتی به نیروهای آمریکایی و اسرائیلی در طول جنگ مشارکت داشته است.* دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، پیت هگست وزیر جنگ آمریکا و ژنرال دن کین رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، بهطور علنی از کویت و دیگر کشورهای خلیج فارس به دلیل مشارکت در عملیات نظامی و دفاعی جنگ تشکر کردند. دن کین بهصراحت گفته است: «میخواهم از شرکای خود در خلیج فارس که هر روز دوشادوش ما جنگیدند تشکر کنم... کویت از جمله کشورهایی بود که برای دفاع از مردم و داراییهای ما به ما پیوست.»
خسارتهایی که مشارکت را آشکار کرد
جنگ علیه ایران، میزان درگیری واقعی کویت در راهبرد نظامی آمریکا را آشکار کرد و همزمان آسیبپذیری پایگاههای آمریکا در منطقه را نیز نشان داد؛ پایگاههایی که به اهداف مستقیم موشکها و پهپادهای ایرانی تبدیل شدند.بر اساس گزارشها و تحقیقات آمریکایی، حملات ایران به پایگاههای آمریکا در خلیج فارس میلیاردها دلار خسارت وارد کرد و شامل نابودی مراکز ارتباطی، رادارها، تأسیسات لجستیکی و تجهیزات پیشرفته نظامی بود. این حملات نشان داد پایگاههای آمریکا در کویت و منطقه دیگر عامل حفاظت برای کشورهای میزبان نیستند، بلکه بهدلیل تبدیل شدن خاک آنها به سکوی تجاوز علیه کشورهای منطقه، به تهدیدی راهبردی برای خودشان تبدیل شدهاند.در این راستا شبکه انبیسی در گزارشی اعلام کرد که تأسیسات آمریکا در داخل کویت، از جمله اردوگاه عریفجان، اردوگاه بوهرینگ و بندر الشعیبه، خسارتهای گستردهای متحمل شدهاند. حملات ایران در این مناطق، مراکز لجستیکی و تجهیزات نظامی آمریکا را هدف قرار داد.علاوه بر تمامی موارد فوق، حضور آمریکا تنها به پایگاههای شناختهشده محدود نبود. پس از حملات دقیق موشکی ایران، نیروهای آمریکایی اقدام به ایجاد مراکز اضطراری برای نیروها و تجهیزات خود در جزیره بوبیان، بندر مبارک و دیگر تأسیسات وابسته به نهادهای کویتی کردند.تصاویر ماهوارهای: بخش از خسارات وارده به پایگاههای آمریکا در کشورهای عربی خلیج فارس
بر این اساس، تلاش کویت برای القای این تصور که خارج از جنگ بوده یا صرفاً نقش یک طرف بیطرف را داشته، با واقعیتهای نظامی، سیاسی و میدانی آشکارشده در جریان جنگ کاملاً در تضاد است. کویت با میزبانی از زیرساختهای نظامی آمریکا و مشارکت در سامانههای پشتیبانی، رصد و فرماندهی، بخشی از تجاوز علیه ایران بوده و در نتیجه مسئولیت سیاسی، اخلاقی و حقوقی پیامدها و نتایج این جنگ را بر عهده دارد
