منفورترین جنگ تاریخ آمریکا

در جریان جلسه پرسش‌وپاسخ ماه آوریل (فروردین) در مجلس سنای آمریکا، بحث اصلی روی موضوع درگیری و جنگ با ایران متمرکز بود. در این جلسه، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در پاسخ به انتقادهای نمایندگان کنگره مدعی شد: «من باور دارم که در این جنگ، مردم آمریکا پشت ما هستند و از ما حمایت می‌کنند.»

 اما حالا با گذشت زمان، کاملاً روشن شده است که ارزیابی او تا چه حد اشتباه بود. امروز و پس از گذشت دو ماه، با قاطعیت می‌توان گفت که جنگ با ایران به نامحبوب‌ترین و منفورترین جنگ در تمام تاریخ ایالات متحده آمریکا تبدیل شده است.

جنگ با ایران؛ منفورترین جنگ تاریخ آمریکا

زمانی که در ماه مه (اردیبهشت/خرداد)، نظرات مردم آمریکا درباره جنگ با ایران را با جنگ‌های بزرگ قبلی این کشور مقایسه می‌کردم، میزان نارضایتی مردم هنوز به اندازه جنگ ویتنام نرسیده بود. اما نظرسنجی‌های جدید در ماه ژوئن (خرداد/تیر) نشان می‌دهد که اوضاع کاملاً تغییر کرده است. 

اکنون میزان «حمایت خالص» از جنگ با ایران به منفی ۳۲ درصد سقوط کرده است؛ رقمی که حتی از رکورد منفی ۳۱ درصدی در روزهای پایانی جنگ ویتنام هم بدتر است.

برای درک بهتر این موضوع، باید بدانیم که «حمایت خالص» به معنای تفاوت بین تعداد موافقان و مخالفان است. عدد منفی ۳۲ درصد به این معناست که تعداد مخالفان جنگ با ایران، ۳۲ درصد بیشتر از حامیان آن است. با این حال، این عدد به تنهایی نمی‌تواند عمق بی‌علاقگی تاریخی مردم آمریکا به این درگیری را نشان دهد.

بر اساس تحلیل‌های جدید من روی ۱۵۳ نظرسنجی مختلف درباره هفت جنگ بزرگ تاریخ آمریکا، جنگ با ایران حداقل از سه جهت، نامحبوب‌ترین جنگ در تاریخ این کشور به حساب می‌آید:

 اول اینکه، این جنگ با پایین‌ترین سطح حمایت مردمی در تاریخ آمریکا آغاز شد. حمایت خالص از این جنگ در روزهای اول روی عدد منفی ۱۳ درصد قرار داشت و این اولین بار در تاریخ آمریکا بود که یک جنگ از همان روز نخست، مخالفان بیشتری نسبت به موافقان داشت.

دوم اینکه، جنگ با ایران در حال حاضر کمترین میزان حمایت مردمی را در مقایسه با تمام جنگ‌های گذشته دارد. همان‌طور که اشاره شد، عدد منفی ۳۲ درصد نشان می‌دهد که این درگیری حتی از جنگ به‌شدت بدنام و منفور ویتنام نیز در میان مردم آمریکا جایگاه بدتری پیدا کرده است.

سوم اینکه، در هیچ زمانی از شروع این درگیری تا امروز، تعداد حامیان جنگ از مخالفان آن بیشتر نبوده است. از نظر آماری، این اولین جنگی در تاریخ آمریکا است که از روز اول تا الان، همیشه کفه ترازوی مخالفان در آن سنگین‌تر بوده است.

شرط افکار عمومی: پایان سریع درگیری

اطلاعات مربوط به شش جنگ قبلی آمریکا توسط مؤسسه معروف «گالوپ» جمع‌آوری شده است. اما این مؤسسه به دلایل نامشخصی، نظرسنجی‌های منظمی درباره جنگ با ایران انجام نداده است. در عوض، همکاری مشترک نشریه اکونومیست و مؤسسه یوگاو (YouGov) توانسته است کامل‌ترین و معتبرترین آمارها را در این زمینه در اختیار ما قرار دهد.

مؤسسه گالوپ معمولاً از مردم می‌پرسید که آیا فلان جنگ را یک «اشتباه» می‌دانند یا خیر. اما در نظرسنجی‌های اکونومیست-یوگاو، از مردم به صورت مستقیم پرسیده می‌شود که آیا از جنگ حمایت می‌کنند یا با آن مخالف‌اند. تفاوت در نحوه پرسیدن این سوالات می‌تواند تصویر ملایم‌تری از واقعیت به ما نشان دهد. نتایج دو پرسش متفاوت در نظرسنجی همین ماه اکونومیست-یوگاو، این موضوع را به خوبی روشن می‌کند.

وقتی از مردم پرسیده شد که آیا از جنگ با ایران حمایت می‌کنند یا خیر، تنها ۲۸ درصد اعلام کردند که موافق جنگ هستند و در مقابل، ۶۰ درصد مخالفت قاطع خود را اعلام کردند. البته این وضعیت در میان طرفداران حزب جمهوری‌خواه کاملاً متفاوت بود؛ به‌طوری که ۶۷ درصد از آن‌ها از جنگ حمایت کرده و تنها ۲۰ درصد مخالف آن بودند.

اما نکته جالب اینجاست که وقتی در همان نظرسنجی سوال تغییر کرد و پرسیده شد «آیا آمریکا باید هرچه سریع‌تر برای پایان دادن به جنگ با ایران به یک توافق برسد؟»، نظر جمهوری‌خواهان نیز به نظر اکثریت جامعه تغییر کرد. در پاسخ به این سوال، ۵۴ درصد از جمهوری‌خواهان و ۶۵ درصد از کل مردم آمریکا خواستار رسیدن به یک توافق سریع برای پایان جنگ شدند.

به زبان ساده‌تر، در میان جمهوری‌خواهان اگرچه حمایت از اصل جنگ بالا به نظر می‌رسد، اما وقتی پای ادامه دادن به آن وسط می‌آید، میزان حمایت خالص به شدت افت می‌کند (به منفی ۲۸ درصد می‌رسد). بخش بزرگی از جامعه آمریکا عملاً می‌گویند: «شاید با اصل درگیری موافق باشیم، اما می‌خواهیم هرچه زودتر تمام شود.» در میان کل مردم آمریکا نیز، تمایل به ادامه جنگ در برابر پایان فوری آن، روی عدد منفی ۵۲ درصد قرار دارد؛ آماری که نشان‌دهنده خواسته عمومی و قدرتمند جامعه آمریکا برای توقف سریع این درگیری است.