روزنامه صهیونیستی اسرائیل هیوم در گزارش اخیر خود عنوان کرد: «انگیزه فزاینده ایران برای تشدید تنش، راه فراری برای ترامپ باقی نمیگذارد» و دراینباره توضیح داد: «حرکت تهران به سمت رویکرد تهاجمی، نشاندهنده تغییر در تفکر ایرانیها است: هرچه فشار اقتصادی بیشتر باشد، انگیزه برای شروع یک درگیری جدید قویتر است.»
این روزنامه اسرائیلی تأکید کرد: «تحریمها آسیبرسان هستند؛ اما بعید است که رژیم ایران را به تسلیم وادار کنند. واشنگتن باید بین تشدید تنش پرهزینه و غیرقابلپیشبینی و پذیرش شرایط ایران، یکی را انتخاب کند.»
اسرائیل هیوم، رویکرد تهاجمی ایران را مساوی جنگطلبی نمیداند و معتقد است: «این کشور خواهان یک جنگ بیپایان نیست؛ اما از تسلیم شدن در برابر خواستههای ترامپ خودداری میکند و مصمم است آنچه دستاوردهای خود در این درگیری میداند را، حفظ کند و اگر مجبور به انتخاب شود، بهجای تسلیم شدن، تشدید تنش را انتخاب خواهد کرد.»
دراینبین، نه مسئولان ایرانی نه تحلیلگران خارجی و نه منابع متخاصم، دردسرهای فشار اقتصادی را انکار نمیکنند. اسرائیل هیوم میگوید که تحریمها و فشارهای آمریکا، به اقتصاد ایران آسیب میزند. اما ایران هم از طریق تنگه میتواند فشارها را به کل جهان منتقل کند.
نویسنده مقاله اشاره میکند که ایران وضع فعلی را برای همیشه تحمل نخواهد کرد و اگر محاصره دریایی ادامه یابد، ایران از اهرمهای فشارقوی و تنش استفاده خواهد کرد.
با عمیقتر شدن مشکلات داخل ایران، واکنش پیشفرض تهران تلاش برای افزایش هزینهای خواهد بود که دشمنانش و اقتصاد جهانی را متحمل کند.
در ابتدای اعمال محاصره دریایی، واشنگتن گمان میکرد که تهران در مدتی کوتاه(به عقیده برخی کمتر از یک ماه) تسلیم خواهد شد و این تسلیم شدن، موضوعات هستهای و موشکی را در بر خواهد گرفت. اما این راهبرد نتیجهبخش نبود و ترامپ درنهایت مجبور شد محاصره را باز کند و به دلیل تهدیدات ایران علیه اسرائیل، محاصره نه در طول یک ماه، بلکه همان روز اول تفاهم باز شد.
سپس آمریکا به امید موفقیت نهایی در تنگه، تشدید تنش و محاصره را دوباره انتخاب کرد. دراینبین ایران با استفاده از ابزارهای داخلی، مثل تسهیلگری در گمرک و ابزارهای خارجی، مانند استفاده از کریدورهای جایگزین، توانست از فشار اولیه محاصره بکاهد.
با این حال، تهران ادامه این اقدام خصمانه را تحمل نمیکند و در صورت عدم پذیرش خواستههای ایران، اقدام نظامی را ترجیح میدهد.
