مرسی اساسنامه عدم تعهد را نقض کرد؟!
سخنان رئیس جمهور مصر در نشست سران عدم تعهد، با همه فراز و نشیبهایی که داشت بیانگر نوع تفکرات وی است، او هر چه که باشد از جریانی بنام اخوان المسلمون به قدرت رسیده و جزئی از جریان جهانی آن است.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از «ایرانآباد»، محمد مرسی در سخنان خود به مسایل مهمی اشاره کرد که شاید مهمترین آن بحثسوریه بود، مرسی شک و تردید حامی جریان اخوان المسلمون در سوریه است که خود را شاخهای از این جریان در دنیای عرب میداند و به دلیل همین وابستگیها نمیتواند در مساله سوریه بیطرف باشد.
مرسی پیش از این در نشست سران سازمان همکاری اسلامی در مکه از طرحی مصری برای پایان بحران سوریه خبر داده بود.
مرسی در جایگاه یک کشوری که به گفته خودش در همین نشست، کشوری انقلابی با تمام معنا، ابعاد و مقیاس است، نتوانست روح انقلابیگری، انسانی و بیطرفی خود را به نمایش بگذارد و سیاست دوگانگی را در پیش گرفت.
او در حالی که به شدت از نظام سوریه به دلیل آنچه که سرکوب حرکت مردمی میخواند، انتقاد شدید کرد و خواستار برکناری این نظام سرکوبگر شد، یادش رفت که خود اولین سفر خارجیاش را به یکی از همین کشورهای سرکوبگر انجام داده، سخنی از انتفاضه مردم بحرین نزد و مردم یمن را هم کنار گذاشت.
این سوال مطرح است که آیا به باور رئیس جمهور انقلابی! مصر مردم بحرین که نه حرکت خونینی نداشته اند و نه اعتراضی مسلحانه باید اینگونه سرکوب شوند و چون حامیان مالی مصر در این کشور سرگرم سرکوب هستند و بیشتر معترضان شیعه، آیا باید از کنار آن به سادگی گذشت؟
در یمن چه؟ آیا آقای مرسی ندید که چگونه اعتراض مردم این کشور سرکوب شد و انقلاب آنها توسط سعودی، قطر، آمریکا و دیگر متحدان صالح دزدیده شد و با تغییر ویترین نظام چه بلایی سر این کشور درآورند؟ آیا صرفاً با یک کلمه از بحرین و یمن گفتن همه به او آفرین خواهند گفت؟
مرسی در این نشست حتی از برخی از اصولیترین ایدئولوژیهایی که پیش از انتخاب به عنوان رئیس جمهور مصر به آن اعتقاد داشت و حتی در مصاحبه با خبرگزاری رویترز نیز نتوانست از آن عدول کند، برگشت و به جای رژیم صهیونیستی از واژه اسرائیل استفاده کرد که نشان داد که روح اخوانی از چه جنسی میتواند باشد.
رئیس جمهور مصر در حالی از طرحی برای پایان بحران سوریه خبر میدهد که نه طرحی دارد، نه ایدهای و نه نظر و دیدگاهی. تعریف او از سه سال ریاست مصر بر جنبش عدم تعهد به همان اندازه مصداقیت دارد که حرفهایش در مورد سوریه. درخواست او برای سرنگونی رژیم، او را در موقعیتی قرار نمیدهد که بتواند برای سوریه و پایان ناآرامیهای آن طرح بنویسد.
در حقیقت رئیس جمهور جدید مصر با یکی به میخ زدن و یکی به نعل، تلاش کرد تا در جایگاه یک رئیس جمهور سخنانی را ایراد کند، اما این سخنان نمیتواند مصر را وارد عرصه دیپلماسی فعال منطقهای کند.
بر اساس مفاد اساسنامه جنبش عدم تعهد هیچ یک از اعضا حق ندارد در خلال نشست سران در امور داخلی عضوی دیگر انتقاد کند و رئیس جمهور مصر با زیرپا گذاشتن اساسنامه و سخن گفتن بر اساس نیات شخصی و جریانی خود علیه یکی از کشورهای عضو، عملاً اولین کسی بود که به جنبش و اهداف آن پشت پا زد و آنگونه که ولید المعلم گفته دلیل ترک سالن نشست از سوی هیئت سوری نیز همین مساله بوده است.
متاسفانه در تهران هم بسیاری برای مرسی و جریان اخوانی که وی از آن برخواسته بیش از اندازه فضا باز کرده و او را تحویل گرفتهاند. مرسی و اعوان و انصار و تفکر او، تا زمانی که خارج از قدرت باشند به درد خورده و قابل اعتماد هستند و همچنانکه بارها در ایرانآباد نوشتهایم، از مرسی و اخوان المسلمون مصر اگر بیش از یک رجب طیب اردوغان بیرون بیاید، واقعا هنر است.
بدون شک باید از امروز به بعد مصر را هم به عنوان یکی از تامینکنندگان سلاح و مهمات – علاوه بر تامین نیروهای تکفیری – برای شورشیان سوریه برشمرد، چرا که مرسی مخالف دخالت خارجی است و این یعنی باید نظام سوریه از درون نابود شود و این نابودی نیز جز با مسلح کردن بیش از پیش شورشیان در سوریه راه به جایی نخواهد برد.
در حقيقت طرح مرسي براي سوريه مرده به دنيا آمد و پاک کردن صورت مساله در سوريه نميتواند مشکلي را حل کند، چرا که در حال حاضر صورت مساله حاميان قوي، جدي و محکم و قدرتمندي دارد که نخواهند گذاشت ايدههاي امثال آقاي مرسي، اردوغان، شيخ حمد و عبدالله سعودي در سوريه به بار بنشيند.