مرگبارترین آزمایشهای علمی آمریکا + عکس
زندانیان، سیاهپوستان و به خصوص بیماران سرطانی قربانی آزمایشهای علمی دانشمندان آمریکایی برای بررسی اثرات تشعشعات اتمی یا آلودگیهای رادیواکتیو بر بدن انسان بودهاند.
به گزارشافکارنیوزبه نقل از فارس، نگاهی به تاریخ علمی آمریکا نشان میدهد وجود نگرشهای نامناسب و تبعیضآمیز نسبت به انسان باعثشده است دانشمندان و محققان این کشور از انسانها، به خصوص سیاهپوستان و اقشار ضعیف به عنوان موضوعات آزمایشهای بحثانگیز استفاده کنند.
این آزمایشها، مواردی مانند آلوده کردن عمدی آزمودنیها به بیماریهای مرگبار یا ناتوانکننده، قرار دادن افراد در معرض سلاحهای زیستی یا شیمیایی، قرار دادن افراد در معرض آزمایشهای تشعشعات، تزریق مواد شیمیایی سمی و رادیواکتیو، آزمایشهای مربوط به روشهای اعترافگیری و شکنجه، آزمایش بر روی داروهای دگرگونکننده هوشیاری و موارد دیگری از این قبیل را در برمیگیرد.
در قسمت پیشین این گزارش، آزمایشهای پزشکی و آزمایشهای مربوط به عاملهای جنگ زیستی را بررسی کردیم. بخش دوم این گزارش را پی میگیریم.
3 - آزمایشهای اثر تشعشعات بر روی انسانها
محققان در آمریکا هزاران آزمایش برای بررسی اثرات تشعشعات اتمی یا آلودگیهای رادیواکتیو بر روی بدن انسان انجام دادهاند. در این آزمایشها که اکثر آزمودنیهای آنها را افراد فقیر، بیمار یا اقشار ضعیف جامعه تشکیل میدادند از روشهایی غیرانسانی مانند دادن غذاهای رادیواکتیو به کودکان مبتلا به ناتوانیهای ذهنی، جاسازی میلههای ظریف رادیومی در بینی کودکان دبستانی، انتشار عمدی مواد شیمیایی رادیواکتیو بر فراز شهرهای آمریکا و کانادا، اندازهگیری اثرات ریزش ریزگردهای اتمی ناشی از آزمایشهای هستهای، تزریق مواد شیمیایی رادیواکتیو به بدن مادران باردار و روشهایی دیگر استفاده میشد.
![]()
بر اساس اسناد انتشار یافته آمریکا که «بیل کلینتون»، رئیس جمهور آمریکا در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۴ دستور آن را صادر کرد سرپرستی و تأمین منابع مالی این آزمایشها را ارتش آمریکا، کمیسیون انرژی اتمی و سایر نهادهای دولتی این به عهده داشتهاند.
خشم عمومی از انتشار این اسناد منجر شد دولت آمریکا با تشکیل هیئتی موسوم به «کمیته مشورتی آزمایشهای اثرات تشعشعات روی انسانها» در سال ۱۹۹۴، مدعی شود از انجام چنین آزمایشهایی در آینده جلوگیری خواهد کرد.
4- آزمایشهای اورانیوم
بین سالهای ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ محققان دانشگاه «راچستر» اورانیوم ۲۳۴ و اورانیوم ۲۳۵ را به بدن شش فرد بیمار تزریق کردند تا ببینند کلیه آنها قبل از آسیب دیدن تحمل چه مقدار اورانیوم را دارد.
5- آزمایشهای پلوتونیوم
در سال ۱۹۴۵، به سه بیمار بیمارستان «بیلینگز» از دانشگاه شیکاگو پلوتونیوم تزریق شد؛ این آزمایش بخشی از «پروژه منهتن»(یکی از برنامههای هستهای آمریکا که به تولید اولین بمب اتمی جهان منجر شد) بود.
در سال ۱۹۴۶ هم به ۶ نفر از کارکنان یک آزمایشگاه متالورژیک آبهای آلوده به پلوتونیوم ۲۳۹ داده شد تا محققان بتوانند درباره چگونگی جذب پلوتونیوم در مسیر گوارشی بدن تحقیق کنند.
![]()
این تصویر مربوط به کودکی ۵ ساله به نام «سیمون شاو» و مادرش است. سیمون که به سرطان استخوان مبتلا بود، یکی از قربانیان آزمایش پلوتونیوم آمریکا بود. وی که به بهانه درمان پزشکی از استرالیا به آمریکا آورده شده بود، تزریقات پلوتونیوم دریافت کرد تا پزشکان نتایج آن را ببینند. از ادرار وی نمونهبرداری و وی به استرالیا برگردانده شد. با آنکه مایعات بدن وی به مواد رادیواکتیو آلوده بودند، این موضوع به کادر پزشکی وی در استرالیا اطلاع داده نشد. پزشکان آمریکایی نام او را در مقالات پزشکی CAL - ۲ گذاشتند. سیمون شاو در استرالیا درگذشت.
6 - آزمایشهای مربوط به سایر مواد رادیواکتیو
بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم محققان «دانشگاه واندربریت» به ۸۲۹ مادر باردار در ایالت تنسی موادی خوراندند که آنها فکر میکردند نوشیدنیهای ویتامینی برای بهبود سلامت فرزندانشان است اما این مواد در واقع ترکیباتی حاوی آهن رادیواکتیو بودند. هدف این محققان این بود که تعیین کنند این ماده رادیواکتیو با چه سرعتی از جفت عبور میکند. درباره مرگ حداقل سه کودک بر اساس این آزمایش اطلاعاتی در دست است. ضمن اینکه چهار جنین در شکم مادرشان مردند و خود این مادران هم به عوارضی از قبیل جوش، لک، کمخونی، ریزش مو، خرابی دندان و سرطان مبتلا شدند(نقل از کتاب«اخلاق در تحقیق»، لو، ۲۰۰۰).
بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳ در مدرسه دولتی «فرلند والتر» در ایالت ماساچوست، در تحقیقی که منابع مالی آن را کمسیون انرژی اتمی آمریکا و یک شرکت تأمین کرده بود به ۷۳ کودک مبتلا به ناتوانیهای ذهنی غذایی حاوی کلسیم رادیواکتیو و سایر ایزوتوپهای پرتوزا خورانده شد تا مسیر هضم مواد غذایی رد یابی شود. به این کودکان چیزی درباره اینکه به آنها مواد شیمیایی رادیواکتیو داده شده بود گفته نشد.(نقل از کتاب«میراثاتمی آمریکا»، لیبارون، ۱۹۹۸)
در دهه ۱۹۵۰ محققان دانشکده پزشکی ویرجینیا دست به انجام آزمایشاتی روی قربانیان سوختگیهای شدید زدند که اکثر آنها افرادی از خانوادههای ضعیف و سیاهپوست بودند. متولیان انجام این تحقیق ارتش آمریکا و کمسیون انرژی اتمی آمریکا بود. در این آزمایشها آزمودنیها در معرض سوختگیهای بیشتر و تزریق ایزوتوپهای رادیواکتیو قرار گرفتند. میزان عنصر فسفر ۳۲ رادیواکتیو که به بیماران در این آزمایش تزریق شد ۵۰ برابر از حد معمول این عنصر برای فرد سالم بیشتر بود.
بین سالهای ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۴ محققان بیمارستان «جانهاپکینز» در بینی ۵۸۲ دانشآموز میلههای رادیومی نصب کردند(منبع) آزمایشهای مشابه دیگری نیز روی ۷۰۰۰ نفر از پرسنل ارتش و نیروی دریایی آمریکا در خلال جنگ جهانی دوم انجام شد.
در تحقیق دیگری در مدرسه دولتی فرنالد که در سال ۱۹۵۶ انجام شد محققان آمریکایی به کودکان مبتلا به ناتوانیهای ذهنی کلسیم رادیواکتیو را به صورت خوراکی و تزریق وریدی دادند.
7- تحقیقات مربوط به ریزگردهای اتمی
در سال ۱۹۵۴ دانشمندان آمریکایی روی ساکنان جزایر مارشال تحقیقاتی درباره اثرات قرار گرفتن آنها در معرض اثرات ریزگردهای اتمی انجام دادند. ساکنان این جزیره در یکی از آزمایشهای هستهای آمریکا موسوم به «آزمایش هستهای براوو» در معرض تشعشعات هستهای قرار گرفته بودند.
![]()
میزان گسترش تشعشعات هستهای پس از انجام آزمایش هستهای براوو توسط آمریکا
از میان ۲۳۶ نفر از ساکنان این جزیره که در معرض این ریزگردها قرار گرفته بودند، برخی از آنها به بیماری سندروم حاد پرتو تابی مبتلا شده و تعدادی مردند. اثرات درازمدت این آزمایشها، نقایص مادرزادی زیادی در میان کودکان نسلهای بعدی ایجاد کرد(منبع)
![]()
آزمایشهای هستهای آمریکا در جزایر مارشال موجب نقایص مادرزادی در کودکان نسل بعد شد
در سال ۱۹۵۷ نیز انفجارهای هستهای در اتمسفر در سایت نوادا که بخشی از عملیات plumb bob بودند منجر به افزایش بین ۱۱۰۰۰ تا ۲۱۲۰۰۰ هزار سرطان تیروئید در میان شهروندان آمریکا شدند که از میان آنها ۱۱۰۰ تا ۲۱۰۰۰ نفر جان باختند(منبع)
در اوایل دوران جنگ سرد، در مطالعاتی که با عنوان «پروژه گابریل» و «پروژه سانشاین» شناخته میشد محققانی در آمریکا، انگلیس و استرالیا تلاش کردند به بررسی این امر بپردازند که چه میزانی از تشعشعات هستهای کره زمین را غیرقابل اسکان میکند. آنها پی بردند آزمایشهای هستهای در اتمسفر فرصت لازم برای بررسی این موضوع را در اختیارشان قرار میداد، زیرا این آزمایشها باعثانتشار آلودگیهای رادیواکتیو در سر تا سر جهان شده بود.
بنابراین دانشمندان این دو پروژه نتیجهگیری کردند اگر اجساد مردگان را بررسی کنند میتوانند بر اثر میزان تشعشعات جذب شده، مقیاسی از آسیبزایی آن به دست آورند. کودکان و نوزادان برای محققان این پروژه مهمتر بودند، چون آنها احتمالاً آلایندههای جدید را بیشتر جذب کرده بودند.
نتیجه این استدلال این بود که دانشمندان شروع به گردآوری استخوانهای اجساد مردگان از سرتاسر دنیا کردند و به خصوص توجه زیادی به اجساد نوزادان داشتند. استخوانهای این اجساد سوزانده و خاکسترهای آنها برای یافتن رادیوایزوتوپها مورد بررسی بیشتر قرار گرفتند.
این آزمایشها مخفی نگاه داشته شدند زیرا ممکن بود والدین و بستگان افراد درگذشته اجازه انجام این آزمایشها با اجساد عزیزانشان را نمیدادند.(منبع)
8 - آزمایشهای پرتوتابی
این آزمایشها در زمره بحثانگیزترین آزمایشهای علمی آمریکا بوده است. بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۱، وزارت دفاع آمریکا منابع مالی آزمایشهایی موسوم به «پرتوتابی به تمام بدن» را بر روی بیماران سرطانی فقیر و سیاهپوست انجام داد. افراد مورد آزمایش از انجام آزمایش بر روی خودشان اطلاعی نداشتند.
به بیماران گفته شده بود برای آنها درمانی به کار گرفته شده است که سرطان آنها را از بین خواهد برد اما واقعیت امر این بود که پنتاگون سعی داشت اثرات میزان بالای پرتوتابی بر بدن انسان را آزمایش کند.(نقل از کتاب«میراثهستهای آمریکا»، نوشته لیبارون، ۱۹۹۸)
![]()
پنتاگون سرطانیهای سیاهپوست را در معرض آزمایشهای پرتوتابی قرار میداد
بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱ «دکتر یوگن سینگر» نیز با تأمین مالی «سازمان حمایت از دفاع اتمی» آزمایشهای پرتوتابی به تمام بدن را بر روی ۹۰ نفر از بیماران سرطانی فقیر و سیاهپوستی که طومورهای غیرقابل عمل جراحی داشتند انجام داد. وی از بیماران رضایت کتبی گرفت اما توضیحی درباره خطرات پرتوتابی به آنها نداد.
![]()
دکتر «یوگن سینگر»، پزشک آمریکایی بود که بیش از آنکه شهرتی در پزشکی به به دست آورد به خاطر انجام آزمایشهای غیراخلاقی بر روی بیماران سرطانی معروف شد.
برای بیماران بیش از ۱۰۰ دوز پرتو تابی به تمام بدن به کار گرفته شد که در بسیاری از موارد منجر به ایجاد درد و استفراغ در آنها شد.(روزنامهلسآنجلس تایمز،۶ اکتبر ۲۰۰۷)
در سال ۱۹۶۳، محققان دانشگاه واشنگتن اندامهای جنسی ۲۳۲ مرد زندانی را در معرض پرتوتابی قرار دادند تا اثرات پرتوتابی را بر عملکرد دستگاههای جنسی تعیین کنند. وقتی زندانیان بعداً زندان را ترک کردند و صاحب فرزند شدند، حداقل ۴ نفرشان کودکانی با نقائص مادرزادی داشتند. البته تعداد دقیق این بیماریها و نقائص مشخص نیست، زیرا وضعیت این آزمودنیها هرگز مورد پیگیری قرار نگرفت.(نقل از کتاب«میراثهستهای آمریکا»، نوشته لیبارون، ۱۹۹۸).