جمله معروف فریبکاران در سوریه
پایگاه خبری «والترنت» نوشت: کشورها، دولتها و نهادهای سیاسی حامی مخالفان دولت سوریه، از جمله «عدم مداخله خارجی در امور سوریه» استفاده میکنند که این یک موضع فریبکارانه است.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از فارس، «وسیم راد» تحلیلگر مسایل خاورمیانه طی مقالهای در پایگاه خبری «والترنت» نوشت: بسیاری از کشورها، دولتها و نهادهای سیاسی حامی مخالفان سوریه، هنگام مواجهه با بحران سوریه و یافتن راه حل برای این بحران، معمولاً از این اظهارنظر استفاده میکنند: «عدم مداخله خارجی در امور سوریه» اما این یک موضع فریبکارانه است؛ زیرا این دیدگاه کشورهای درگیر در جنگ داخلی سوریه را محکوم نکرده و آنها را به دلیل حمایت از تروریسم مسئول نمیداند.
این اظهارنظرها در واقع چنین حسی را منتقل میکند که آنچه در خاک سوریه اتفاق میافتد، مداخله خارجی نیست و تصمیمگیری درمورد حوادثسوریه به معنای مداخله برای ترتیب دادن یک جنگ از جانب آمریکا و اسرائیل به منظور نابودی سوریه نخواهد بود!
* مداخله مستقیم خارجی در سوریه امری بعید است که عواقب سختی را نیز به دنبال خواهد داشت
مداخله مستقیم خارجی در امور سوریه که گروههای مخالف سوری درگیر در جنگهای داخلی در این کشور به شدت خواهان آن هستند، امری بعید به نظر می رسد. دلایلی که این امر را منتفی میسازد وجود عناصر استراتژیک معینی است که درنتیجه معادلات ایجاد شده توسط نیروهای دولتی سوریه، واقعیتهای منطقه ای، حضور جنبش مقاومت و توانایی بازدارنده آن، واقعیتهای استراتژیک بینالمللی، اتحاد روسیه و چین با سوریه و روابط بسیار نزدیک سوریه با ایران، به وجود آمده است.
مراکز برنامهریزی در آمریکا، اسرائیل و ناتو، از این موضوع به خوبی آگاه هستند که حمله نظامی به سوریه باعثوقوع جنگ در منطقه و جهان خواهد شد. همان گونه که «هنری کیسینجر» هشدار داد، عواقب این کار متوجه غرب خواهد شد و میتواند به عنوان یک تهدید بالقوه برای اسرائیل، منافع آمریکا در منطقه و سرنوشت دولتهایی که با غرب همکاری میکنند، محسوب شود.
* دولتهای تجاوزگر تمام تلاش خود را برای مداخله در سوریه انجام میدهند
اگر آنچه که در سطح سیاسی، نظامی و اطلاعاتی در سوریه رخ میدهد، یک مداخله خارجی نیست، پس چیست؟ ایالات متحده، فرانسه، بریتانیا، آلمان، ترکیه، عربستان سعودی و قطر که اتحاد خود را برای جنگ علیه سوریه اعلام کردند، درحال تقسیم وظایف در زمینههای تامین بودجه، سلاح و دستگاههای ارتباطی پیچیده که اطلاعات را از طریق ماهواره یا شبکههای جاسوسی در سوریه و کشورهای همسایه جمع آوری میکنند، هستند.
آنها این تجهیزات را در اختیار گروهکهای تروریستی که پایگاه آموزشی آنها در خاک ترکیه واقع شده و تحت نظر نیروهای آمریکایی هستند، قرار میدهند. همچنین سرویسهای اطلاعاتی کشورهایی که بخشی از این ائتلاف ذکرشده هستند نیز درحال پشتیبانی مالی و نظامی از گروههای تروریستی واقع در کشورهای همسایه سوریه، به ویژه لبنان و اردن هستند. کشورهای درگیر در جنگ سوریه در حال بزرگ جلوه دادن اقدامات خود در این کشور هستند، درحالی که این اقدامات فقط میتواند به عنوان یک مداخله در امور داخلی سوریه و تلاش برای نابودی این کشور توسط ایجاد هرج و مرج و خونریزی، توصیف شود. آنها تلاش
میکنند تا از طریق حمایت از گروههای تروریستی که متخصص کشتار و قتل عام مردم هستند به یک جنگ داخلی در سوریه دامن بزنند.
رسانه های غربی نیز با ارائه مدارک مستند، نشان میدهند که نیروهای درگیر در جنگ سوریه، گروههای تکفیری و وابسته به القاعده هستند، گروههایی متشکل از هزاران نفر که خود را «جهادگر» مینامند و از کشورهایی مانند لیبی، تونس، افغانستان، چچن، پاکستان، اردن و کشورهای حوزه خلیج فارس وارد سوریه میشوند. علاوه براین، مشخص شده است که افسران اطلاعاتی کشورهای مداخله کننده در جنگ سوریه نیز در این کشور حضور دارند و در جنگ علیه ارتش سوریه شرکت میکنند.
* محکومیت کشورهای متجاوز، تنها راه جلوگیری از مداخله در امور سوریه
تنها اقدام موثر برای رد مداخله در امور سوریه، محکومیت کشورهای درگیر در جنگ این کشور به رهبری ایالات متحده خواهد بود و همچنین نباید فراموش شود که این کشورها، کشورهایی هستند که خشونت و خونریزی را از طریق نقش نظامی و امنیتی خود در حمایت از گروهکهای تروریستی، به سوریه تزریق می کنند. اینها همان کشورهایی هستند که از آغاز بحران سوریه، از شروع گفتگوهای سیاسی در این کشور جلوگیری کرده و گروههای مخالف سوری، چه در داخل و چه در خارج از کشور را تحت فشار قرار میدهند. با این حال، کشورهای درگیر در جنگ سوریه به این نتیجه رسیدهاند که تنها راه حل بحران سوریه، تلاشهای مثبت و
موثر به منظور متقاعد کردن طرفین درگیری برای نشستن بر سر میز مذاکره است.
* مداخله در سوریه، یک حمله استعماری به رهبری ایالات متحده است
مداخله خارجی در امور سوریه، از ایجاد مذاکرات در این کشور جلوگیری کرده و باعثتشدید خشونتها میشود. خشونتهایی که توسط اظهارنظرهای فریبکارانه مبنی بر رد هرگونه مداخله خارجی در سوریه، نادیده گرفته میشوند. این اظهارنظرها نوعی خیانت به سوریه و مردم این کشور به حساب میآید. در واقع، سوریه در برابر یک حمله استعماری به رهبری ایالات متحده و همکاری اسرائیل و دولتهای مخالف سوریه در منطقه، مقاومت میکند.
در نتیجه، هر پیشنهاد و راه حلی در مورد بحران سوریه که این واقعیتها را نادیده بگیرد، کاملاً بیارزش است. همانطور که مبارزان سوری برای رهایی از سلطه استعماری و افزایش تواناییهای خود برای مقابله با اسرائیل، با تمام وجود میجنگند، تثبیت اعتبار آنها نیز در گرو موضع صریح آنها نسبت به موقعیت کنونی سوریه و تعصب آنها به مردم کشورشان برای مبارزه با تجاوز استعمارگرانه به خاک این کشور است.
* اجلاس «نم» در تهران و تصمیمات اتخاذ شده درقبال سوریه
برغم تلاش تمام کسانی که در پشت سخنرانی محمد مرسی ایستاده بودند تا تاثیر اجلاس تهران بر بحران سوریه را کمرنگ کنند و روابط ایران و سوریه را زیر سوال ببرند، اجلاس «نم» در تهران به عنوان یک رویداد مهم در زمینه بحران سوریه باقی ماند. در واقع، این اجلاس موضوعات زیر را تضمین کرد:
۱. ایجاد یک موازنه بین المللی میان ۱۲۰ کشور شرکت کننده، تحت عنوان دوست و متحد سوریه و واشنگتن تحت عنوان رهبر جنگ. همچنین ایجاد یک گردهمایی بین المللی متشکل از ۱۲۰ کشور به منظور اتخاذ یک راه حل سیاسی برای بحران سوریه تحت نظارت تهران.
۲. تحت فشار قرار دادن نیروهای متجاوز به خاک سوریه طی بیانیه پایانی کنفرانس مبنی بر رد هرگونه مداخله خارجی، پایان دادن به خشونتها و آغاز مذاکرات به منظور دستیابی به یک راه حل موثر.
۳. تشکیل یک گروه رابط متشکل از ایران، مصر و ونزوئلا به منظور پیگیری تصمیمات اتخاذ شده. لازم به ذکر است که پس از توقف کار گروه مشورتی ژنو و رد بیانیه آنها توسط واشنگتن، این اولین کمیسیونی است که شامل یک تیم طرفدار سوریه می باشد.
۴. اقدامات سیاسی به معنای نزدیک شدن به یک راه حل سیاسی نیست، درعوض یک رقابت سیاسی میان دو اتحاد بینالمللی ایجاد میکند که به منظور یافتن راه حل برای بحران سوریه، تقسیم وظایف کردهاند.
۵. ایجاد یک بن بست برای متحدان جنگ در سوریه به دلیل عملکرد موثر ارتش این کشور. در نتیجه، یک شیوه سیاسی اتخاذ خواهد شد و اینجاست که اهمیت سیاستهای صحیح اتخاذ شده توسط تهران، مشخص میشود.