چه کسانی برای ژنرال سیا اشک ریختند؟
در فردای سقوط ژنرال پترائوس از مسئولیت ریاست بر سازمان CIA خیلی از مدیران و مسئولان و روشنفکران پایتخت نشین شروع به اظهار تاسف کرده و از برکناری سریع این ژنرال چهار ستاره ناراحت شدند و برخی حتی وی را رهبری بزرگ خواندند.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از سیاست ما، نکته طنز آمیز رسوائی ژنرال پترائوس این است که رصد تماس های ایمیلی معشوقه وی به استناد قوانین جدید امنیتی از سوی FBI صورت گرفته که در زمان جرج بوش و بعد از حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تصویب شدند و خیلی ها اجرای آنها را فضولی در زندگی خصوصی آمریکائیان تلقی میکردند ولی CIA گوشش به این حرفها بدهکار نبود. حالا همان ها باعثگیر افتادن پترائوس و معشوقش شده اند. هنوز این نکته کاملاً و به شکل رسمی عنوان نشده ولی ظاهراً رسوائی ژنرال وقتی کشف شده که کارآگاهان FBI متوجه شدند که پائولا برادول تلاش داشته پیام های ایمیلی ژنرال
پترائوس را هک کرده و به محتوای آنها دسترسی پیدا کند.
ضمن همین بررسی ها بنا بر گفته نیویورک تایمز کارآگاهان متوجه شدند که پائولا در مدتی که ژنرال به عنوان فرمانده نیروهای ناتو و آمریکایی در افغانستان حضور داشته(از ژوئیه ۲۰۱۰ تا ژوئیه ۲۰۱۱) به طرزی غیر معمول به ژنرال دسترسی داشته و توجیه آن بوده که پائولا برادول در حال تدوین بیوگرافی ژنرال است و لازم است هر لحظه لازم ببیند به وی دسترسی داشته باشد. همین نکته نشان دهنده آسیب پذیر بودن اطلاعات قابل دسترسی ژنرال و امکان دستبرد به آنها در مواردی بوده که پائولا پیش وی بوده است.
اغلب آنهائی که در واشنگتن از استفای ژنرال پترائوس دلشکسته شده اند خیلی سعی دارند از وی تصویر دلاوری شجاع و با هوش را ارائه دهند که در دوران بوش اجرای راهبرد " تهاجم موفق " وی را بر عهده گرفت. در آن زمان با افزایش سریع نیروهای آمریکائی در عراق, اندکی از دامنه خشونتها کاسته شد ولی این کار به قیمت جان هزار سرباز آمریکائی دیگر تمام شد. از بین کسانی که در فردای سقوط ژنرال با نوشتن مقالاتی از وی تقدیر و ازرفتنش اظهار تاسف کردند David Ignatius نوسنده روزنامه واشنگتن پست واز حامیان تمام وقت برنامه های سازمان CIA است که از ژنرال پترائوس تصویر قهرمانی را کشیده که نه تنها در میدان جنگ
خوش درخشیده بلکه با پذیرش رسوائی خود در حقیقت شجاعت اخلاقی بالائی را نشان داده است.
David Ignatius با غرور از دورانی یاد میکند که سه هفته به همراه ژنرال پترائوس که در آن زمان فرماندهی CENTOM را بر عهده داشت در سفری رسمی همراش بوده است. David Ignatius شروع به تعریف و تمجید از گرمی برخوردهای ژنرال با مقامات سیاسی و نظامی و امنیتی کشورهای مختلف عربی پرداخته و از جزئیات برخوردهای وی و میزان احاطه اش بر شرایط دشوار منطقه قصه های فراوانی را سر داده است.
با همه تعریف هایی که David Ignatius از ژنرال پترائوس و راهبردهای ضد تروریستی و فهرست موفقیت های وی میکند ناخودآگاه به شکست های ژنرال نیز می پردازد. از وقتی پترائوس به فرماندهی نیروهای آمریکائی درافغانستان برگزیده شد, معلوم بود که نمیتواند در آرام سازی محیط افغاسنان و ایجاد ثبات در آنجا موفق باشد. به نوشته وی ژنرال پترائوس نتوانست این نکته را درک کند که افغانها اساساً بر ضد تسلط خارجی هستند و به هیچ وجه حضور نیروهای خارجی را در کابل تحمل نخواهند کرد.
به نوشته David Ignatius پترائوس در روزها ی آخر حضور خود در کابل همه ابزار های لازم برای پیروزی بر باقیمانده طالبان را در اختیار داشت الا همراهی مردم افغانستان و نهادهای اجتماعی فعال در آن را. در حقیقت ژنرال پترائوس دو وسیله اساسی برای پیروزی بر طالبان را در اختیار نداشت. نه مردم رغبتی به همکاری با آمریکائیان داشتند و نه نهاد های اجتماعی و اداری افغان تمایلی به این کارنشان میدادند.
ایده های بزرگ ژنرال پترائوس چه بودند؟
دیوید ایگنیشس در توصیف قابلیتهای پترائوس سنگ تمام گذاشته و از قول وی و در ادامه مداحی از اقدامات ژنرال به رهبری راهبردی وی پرداخته و از قول وی این رهبری را توضیح میدهد. به نوشته ایگنیشس, پترائوس معتقد بود که رهبری راهبردی در اصل مربوط می شود به " ایده بزرگ " و چهار عملی که در نهایت این ایده های بزرگ را جامه حقیقت می پوشانند.
قدم اول این است که شما هر ایده بزرگی را به خوبی درک کنید. یعنی به منطقی که پشت سر آن است پی ببرید. هوش و ذکاوتی را که باعثدادن چنین ایده بزرگی شده را دریابید سرانجام اینکه این ایده بزرگ با ماوریت واحد ها تحت امر شما چگونه باید هم آهنگ بشوند.
قدم دوم در اجرای ایده های بزرگ آن است که آن را با همه افراد با رعایت سلسله مراتب از بالا تا پائین بحثو گفتگو کنید. همه افرادی که نهایتاً در اجرای آن مشارکت خواهند کرد باید با جزئیات موجود در ایده بزرگ آشنا بشوند.
سومین قدم در این راه نظارت رهبر راهبردی به مراحل اجرای ایده بزرگ است و سرانجام چهارمین مرحله, ارزیابی نتایج به دست آمده و اصلاح های احتمالی لازم در تدوین مجدد ایده بزرگ با توجه شرایط زمانی و مکانی گوناگون است.
احتمالاً ژنرال پترائوس فکر " ایده بزرگ " را از پایان نامه دکتری خود در رشته روابط بین الملل اقتباس کرده است و بهتر است همه این گونه حرافی های بی سرو ته را " مدیریت و حرافی برای تعدادی آدم های کور و کر " نامید.
اگر ژنرال پترائوس و همه همفکرانش اندکی به خود زحمت میدادند و به رئوس برنامه های درسی همه مدارس پیاده نظام در آمریکا مراجعه میکردند اصول دیگری را می یافتند که سالهاست در مدارس نظامی برای افسران تدریس می شود و دیگر نیازی به لفاظی های بی پایان در خصوص ایده بزرگ نیست. اولین درس نظامی در هر برخوردی چیزی است که به آن " ارزیابی محیطی " گفته می شود. یعنی تا جائی که بتوان به صورتی دقیق و کمی به سئوالات زیر باید پاسخی منطقی تهیه کرد.
۱ - سرزمینی که درگیری درآن جریان دارد چه خصوصیاتی دارد؟
۲ - تعداد افراد دشمن چند نفر است؟ آموزش های آنها در چه حدی است؟
۳ - ادوات و تجهیزات دشمن چقدر است و چه مقدار مهمات و از چه نوعی به همراه دارند؟
۴ - چینش افراد دشمن به چه ترتیبی است؟
۵ - اطلاعات هواشناسی برای آینده قابل پیشبینی چیست؟
۶ - خطوط ارتباطی و مخابراتی خود و دشمن چگونه است؟
۷ - نیروهای پشتیبانی و ذخیره دشمن چیست؟
همه اینهائی که گفته شدند ممکن است ایده های کوچکی باشند ولی توجه به آنها خیلی بیشتر و بهتر از ایده های بزرگی که ژنرال پترائوس با تکیه بر آنها جوانان آمریکائی را به کشتن داد, میتوانستند در کاستن از میزان تلفات آمریکائیان در افغانستان موثر باشند.
چه اتفاقی افتاده؟ آیا وقتی پترائوس و ژنرالهای دیگر آمریکائی در وست پوینت درس میخواندند این مطالب را به آنها یاد نداده بودند؟ آیا اهمیت Lines of communication and supply(LOCS). یعنی خطوط مخابراتی و تهیه اقلام لازم جنگی را این ژنرال ها فراموش کرده بودند؟ آیا در دانشکه های فرماندهی و ستاد به اینها نگفته بودند که افغاستنان قبرستان ارتش های استعماری است؟ چند نفر در آمریکا میدانندکه این افسران تحصیل کرده تمام تدارکات و مهمات و تجهیزات نیروهای آمریکائی مستقر در افغانستان را از طریق راه های طولانی پاکستان و کوه های هندوکش می فرستند که هزینه های سنگینی به همراه دارد و امنیت آن هیچگاه
قابل اعتماد نیست. توجه به راه های پشتیبانی نیروهای نظامی در همه مدارس نظامی به همه فرماندهان یاد داده می شود چرا ژنرال پترائوس و دوستانش این ها را یاد نگرفتند؟
در اینجا فقط یک نتیجه میتوان گرفت. دیگر در انجام عملیات نظامی آمریکا درافغانستان و احتمالاً نقاط دیگر جهان این دروس نظامی و واقعیت های غیر قابل انکار و کارشناسان حرفه ای نیستند که تصمیمات نهائی را میگیرند بلکه روشنفکران نئو محافظه کار و موسسات تحقیقاتی و پروهشی راست افراطی در آمریکا هستند که تصمیم میگیرند. طبق همین منطق کور است که آنها به باراک اوباما توصیه کرده اند که برای اینکه نیروهای امریکائی را تا سال ۲۰۱۴ از افغانستان بیرون بیاوری بهتر است فعلاًٌ علی الحساب آنها را افزایش بدهی!!!
ژنرال پترائوس همان کسی است که ادعا میکرد مادران افغانی به دست خود فرزندانشان را می سوزانند تا نشان بدهند آنها دربمباران های امریکائیان کشته شده اند تا بدین وسیله نیروهای ناتو بدنام بشوند!! احتمالاً این گونه توجیهات هم از همان موسسات پژوهشی ئنو محاظه کاران واشنگتن به عنوان ایده های بزگ به ذهن پتراتئوس می رسیده است. از وقتی پترائوس ریاست CIA را بر عهده گرفت, حملات هواپیماهای بدون خلبان بمب افکن به نوار مرزی افغانستان و پاکستان به شدت افزایش یافته بود تا به گفته وی شبه نظامیان و در حقیقت غیر نظامیان بیشتری هر روز قربانی شوند بزرگترین موفقیت پترائوس درافغانستان
دشمن کردن۱۸۰ میلیون پاکستانی با آمریکا ونیروهای ناتوی مستقر درافغانستان بوده است.
راه رهائی
بادید اذعان کرد که همه فعالیتهای ژنرال پترائوس بر خلاف گفته های همه آن اشخاصی که بدون دلایل محکمی وی را تحسین و از رفتنش اظهار تاسف میکنند به ضرر آمریکا بوده است. بهترین صفت برای نامیدن پترائوس ( بدون توجه به رسوائی اخلاقی اخیر وی ) همان واژه شارلاتان Charlatanاست. هم اکنون فرصتی خوبی است که رئیس جمهور آمریکا اشتباهات گذشته را تکرار نکند و فردی جانشین پترائوس بر صندلی ریاست سیا تکیه کند که واقعاً قابلیتهای فردی و تخصصی این کار را داشته باشد. رئیس جمهور آمریکا تعداد قابل توجهی از این افراد قابل اعتماد را در اطراف خود دارد.لازم است دیگر به توصیه های نئو مخافظه کاران و
همه آنهائی که مثل پترائوس به جای دقت در حقایق دور و اطراف به پرورش ایده بزرگ مشغول بودند گوش نداده و آنها را از اطراف خود به دور نگه دارد. به نئو محافظه کاران و همه روشنفکران و پژوهشگران که با تحقیقات سطحی خود آمریکا را درگیر جنگ درافغانستان وعراق کرده اند مجال و میدان فعالیت ندهد. ژنرال پترائوس خوشبختانه رفت رئیس جمهور نباید شخصی مشابه وی را به جایش بنشاند.