نفوذ سازمانهای طرفدار اسرائیل در انگلیس
مباحثه بر سر ماهیت و تاثیر اعمال نفوذ لابی اسرئیل در انگلیس در مقالهای به نام " دسیسه پاک؟ " بررسی شده است.
در ابتداي سال ۲۰۰۲، "دنيس سوول " مقالهاي به نام "يك دسيسه پاك؟ " در مجله "نيو استيتزمن " در مورد "لابي صهيونيسم " انگليس نوشت كه در آن به شرح اعمال نفوذ سازمانهاي طرفدار اسرائيل پرداخته بود.
به گزارش فارس، در این مقاله آمده بود، تاجر اسلحه، " شلومو زابلودویس "، " مرکز تحقیق و ارتباطات اسرائیل - انگلیس "(BICOM) را سرمایهگذاری کرده است.
مقاله این ادعا را تکرار میکرد که تحت تسلط " کنراد بلک " و سپس مالک انتشارات انگلیسی " دیلی تلگراف " و " اسپکتیتور "، بعلاوه روزنامه انگلیسی زبان " جروزالم پست "؛ از این پس دیگر اخبار انتقادی و جدی در مورد اسرائیل در " گروه تلگراف " ارایه نخواهند شد و در ادامه، به مساله نامه نوشتنهای سازمان یافته شده و عملیات اتهام زدن و بدنام کردن روزنامهنگارانی که اسرائیل را مورد انتقاد قرار دادهاند، همچون؛ خبرنگار خارجی " تایمز ": " سام کیلی "، مقالهنویس " ایندیپندنت ": " دبورا اور "، خبرنگار " میدل استرن ": " رابرت فیسک " و " سوزانا گلدنبرگ " از " گاردین "، پرداخته است.
همچنین از همسر " بلک "، " باربارا آمیل " با عنوان " مقالهنویس متعصب صهیونیستی " یاد میکند.
به عقیده " سوول " اینکه لابی صهیونیست وجود دارد و غنی، پر قدرت و موثر است تا حد زیادی برای جناح چپ مسلم است. او نتیجه میگیرد " در هر رو لابی اسرائیل وجود دارد هرچند شاخهای ناشناخته است. "
جلد مقاله در مجله با عنوان کامل " یک دسیسه حلال؟ جان پیلگر و دنیس سوول؛ در رابطه با لابی طرفدار اسرائیل - انگلیس " و تصویر یک ستاره طلایی داوود در قسمت فوقانی پرچم بریتانیا، با انتقاداتی روبرو گشت.
" مورتیمر زوکرمن " و " برنارد هریسون " از آن به عنوان نمادی از " یهودستیزی جدید " یاد کردند. " امانویل اوتولنگی " از کالج سنت آنتونی آکسفورد نیز در تحقیق مصوبه پارلمان در رابطه با یهودستیزی، اظهار داشت: آن تصویر " کلیشههای ضد - یهودی کلاسیک " را با اشاره بر " ثروت، دسیسه چینی، و بیصداقتی " یهودیان انگلیس، بیدار کرد. و متعاقبا " پیتر ویلبی "، ویراستار مجله، بابت تصویر جلد عذرخواهی کرد.
*نظر " دیوید ریچ "
" دیوید ریچ "، جانشین مدیر ارتباطات بنیاد نیکوکاری یهودی، " انجمن امنیت امانات "، میگوید: معضل در این طرف آتلانتیک(اروپا)، این است که سیاستهای انگلیسی هیچ شباهت نزدیکی به سیستم آمریکایی در بیان صریح و رسمی وجود لابیهای سیاسی ندارند.
وجود یک نمونه مشابه از روش عملیاتی " سازمان فعالیت سیاسی آمریکایی - اسرائیلی "(AIPAC) در وستمینستر لندن، نه تنها بر سیاست نفوذ میکرد، بلکه میتوانست مکانیزمهای اصولی و اولیه دموکراتیک را نیز واژگون سازد. ریچ در پایان میگوید: " اگر هم دسیسیه یهودی در کار باشد، به طرز مشخصی بیفایده است. "
*مباحثه مجمع آکسفورد
در ماه می، اتحادیه آکسفورد - انجمن مباحثه خصوصی انگلیسی - طرح این سوژه را پذیرفت، " این مجلس معتقد است لابی طرفدار اسرائیل با موفقیت توانسته مباحثه غرب در رابطه با اعمال اسرائیل را خاموش سازد. " بحثی که توسط روزنامهنگار انگلیسی " تیم سباستین " اداره میگشت، با شرکت پرفسور؛ " نورمان فینکلشتاین "، " الکساندر کوکبورن "؛ روزنامهنگار، سفیر سابق آمریکا در اسرائیل؛ " مارتین ایندیک " و روزنامهنگار انگلیسی؛ " دیوید آرونوویچ " بر پا گشت.
آرونوویچ اظهار کرد که دولت انگلیس لابی از نوع ایالات متحده ندارد و در اروپا " چنین حرکتهایی جهت پراکنده سازی اغتشاش یا فرونشاندن مباحثات " همانند ایالات متحده وجود ندارد. اما دو سوم دانشجویان شرکت کننده در جلسه رای دادند که لابی طرفدار اسرائیل توانسته است مباحثات را فرو نشاند.
*پیغامها: درون لابی اسرائیلی انگلیس
در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۰۹، کانال ۴ در مجموعه مستند " پیغامها "، اپیزود " درون لابی اسرائیلی انگلیس " را به روی آنتن فرستاد که به این موضوع میپرداخت: یکی از قدرتمندترین و با نفوذترین لابیهای سیاسی انگلیس، در حمایت از منافع اسرائیل کار میکند.
" آنتونی لرمن " از گاردین، نوشت در حالیکه منتقدان ادعا میکنند که فیلم اتهامات بسیار نامعتبری بیان میدارد، اما او معتقد است که نتیجهگیری اساسی تهیه کنندگان این فیلم این است که آنها " متوجه کمبود نگران کننده شفافیت در این زمینه " شدهاند. او سپس به اتهامات بیپایه متعددی که منتقدان خود، درباره سازندگان فیلم مرتکب شدهاند اشاره میکند، و به شرح سه نمای واقع در فیلم، در خصوص تلاشهای لابی اسرائیل جهت نفوذ بر سیاستمداران و رسانهها و منافع مالی مشکوک یک لابی کننده دیگر در شهرکهای غیرقانونی اسرائیل میپردازد.
*نظرات منتقدان
گروه مسلمان انگلیسی تبار موسوم به " سازمان روابط مردمی مسلمانان انگلیس "،(MPACUK)، تاکید دارد که لابی انگلیسی - اسرائیلی وجود دارد و اظهار میدارد: بیشتر از ۱۰۰ عضو لابی دوستان اسرائیل تنها در حزب کارگر فعالیت دارند که به راحتی تریبون بسیار رسایی به دست آنها میدهد، زیرا آنها فعال هستند و هر یک در جهت نفع جامعه خود کار میکنند.
مقالهای در سپتامبر سال ۲۰۰۶ به روی وبسایت آنها به شرح سه گروه از نظرات میپردازد؛ مایلیم که از تمامی نمایندگان جنگها، کمپین ضد آتش بس، کمپین طرفدار جنگ، کمپین ضد اسلام، ضد مسلمانان، صهیونیستها، حمایت کنندگان اسرائیل، تروریستها، افراطیون، فاشیستها، راست گرایان افراطی، مخالفان جدید، تونی بلر، و تمامی کسان دیگری که به وجود لابی انگلیسی اسرائیل اعتقاد ندارند، بابت ربودن سیاست خارجی کشورمان که نفرت / جنگ / بیعدالتی را گسترش داد، تشکر کنم.
چه کسی میتواند امتناع از آتش بس در لبنان را فراموش کند… حتی یک کور هم قادر به تشخیص وجود لابی اسرائیل هست، پس چه چیز شما را از دیدن آن باز میدارد؟ ترس از " یهود ستیز " نامیده شدن؟ اگر فکر میکنید الان زمان نامناسبی است، بگذارید چند سال بگذرد تا هر چیز و هر کس در رابطه با اسرائیل و صهیونیسم " یهود ستیز " بشود.
در دسامبر ۲۰۰۷، گروهی از دانشگاهیان و پزشکان بریتانیایی از جمله پرفسور؛ " مونا بیکر "، " درک سامرفیلد "؛ روانشناس و " دیوید سدن " از " انجمن انگلیسی دانشگاههای فلسطین "، نامهای خطاب به " انجمن معیارهای زندگی سیاسی " - تشکلی مردمی وغیراداری دولت انگلیس - نوشتند، و در آن مدعی شدند " لابی اسرائیل "، بخصوص گروه دوستداران اسرائیل، خود را در سازمانهای سیاسی بریتانیا و در مرکز دولت جا دادهاند.
به نظر آنها هدف از این استقرار ترقی منافع اسرائیل در پارلمان و سلطه بر سیاست انگلیس است. آنها اعضای پارلمان بریتانیا را به " تغذیه از دستان دولت اسرائیل " متهم کردهاند.
اما به عقیده رئیس انجمن معیارها، " چارلز رامسدن "، بسیار بعید است این مساله در دستور کار انجمن قرار گیرد، زیرا آنها تنها به مسایل فردی(اشخاص حقیقی) رسیدگی میکنیم.
در ۱۷ می ۲۰۰۸، شبکه اخبار " الجزیره " مستندی با نام " از بالفور تا بلر " را تهیه کرد که به عنوان فیلمی ۳۰ دقیقهای پیرامون وعدهها و انگیزههای سیاست انگلیس در خاورمیانه و نفوذ لابی صهیونیستی در این سیاستگذاری، ساخته شده بود و فاصله زمانی ابتدای قرن بیستم تا زمان حاضر را در بر میگرفت.
در وبسایت " تاریخچه فلسطین "، " جانین رابرتز " خبرنگار و محقق استرالیایی مینویسد: لابی صهیونیسم یا لابی اسرائیل در انگلیس به نحوی از همتای خویش در ایالات متحده موفقتر است.
وی مینویسد: بعد از آنکه هنرمند بانفوذ موسیقی پاپ " مایکل لوی " اقدام به تامین بودجه برای حزب کارگر کرد، حزب بسیار بیشتر طرفدار اسرائیل گشت. در " جروزالم پست "، از لوی، حامی حزب کارگر دوستداران اسرائیل، با عنوان " رهبر ملی مسلم یهودیان بریتانیایی " یاد گشت. لوی در سال ۱۹۹۷، مبارزات انتخاباتی " بلر " برای نخست وزیری را اداره کرد و پس از پیروزی بلر، لوی به عنوان عضو " مجلس لردهای انگلیس "(انتصابی که بعدها بخشی از رسوایی سیاسی ماجرای " صندوق اعتبارات " گشت) و همچنین " نماینده سیاسی مخصوص " خاورمیانه انتخاب شد.
رابرتز در ادامه مینویسد که " براون " حتی بیشتر از بلر حامی اسرائیل است و با انتصاب " جان مندلسن "، رئیس سابق دوستداران اسرائیل در حزب کارگر، به عنوان رئیس تامین بودجه انتخابات آینده، ادامه سرمایهگذاریهای یهودی در " حزب کارگر جدید " را، تضمین کرده است.
او همچنین به " سیمون مکدونالد "، سفیر سابق انگلیس در اسرائیل، به عنوان رئیس هیات مشاوران سیاستگذاری خارجی دولت براون اشاره میکند. او به پستهای مهم دیگری که نیز توسط روسای سابق دوستداران اسرائیل حزب کارگر، اشغال شدهاند اشاره میکند، مانند؛ " جیمز پورنل "؛ وزیر فرهنگ، رسانه و ورزش، و ناظر بر گروه بی بی سی و تمام رسانههای انگلیسی، " جیمز مورفی "؛ وزیر امور اروپا با مسوولیت بر سرویس جهانی بی بی سی و مجلس انگلیس و " کیم هاولز "؛ به عنوان " وزیر امور خاورمیانه ".
رابرتز در ادامه مینویسد: تعداد اعضای دوستداران اسرائیل در حزب کارگر در مجلس عوام انگلیس رو به افزایش است و به مثابه نردبان ترقی برای سیاستمداران جاهطلب انگاشته میشود.
رابرتز در ادامه تصریح میکند: ۸۰ درصد اعضای محافظهکار پارلمان انگلیس همان اعضای حزب محافظهکاران دوستدار اسرائیل هستند، از جمله " دیوید کامرون " رهبر حزب محافظه کار.
او اظهار میکند، وبسایت لیبرال دموکراتهای دوستداران اسرائیل به نسبت حزب کارگر " به شدت بیشتری طرفدار اسرائیل " است و فعالیت اسرائیل در کرانه باختری را افسانهای بیش نمیداند. او همچنان به تشریح گروه " دوستداران مسیحی اسرائیل "، میپردازد که مدعی هستند امپراطوری بریتانیا در تلاش برای متوقف ساختن باقیماندگان هولوکاست از رسیدن به سرزمین موعود و تبدیل شدن به دشمن مردم یهود، از میان رفت. او میگوید این لابی کنندگان طرفدار اسرائیل، انگلیس را علیه جنگ در عراق حمایت کرده و موجبات قطع کمکهای مالی انگلیس و دیگر کشورهای اروپایی به نوار غزه را مادامی که " دولت
منتخب حماس " بر مسند قدرت است، فراهم ساختهاند.
*نظر جرج گالووی
" جورج گالووی " عضو پارلمان انگلیس و منتقد صریح فعالیت اسرائیل در کرانه باختری و نوار غزه، با ادعای قدرتمند بودن لابی اسرائیل موافق نیست.
او در مصاحبهای در سال ۲۰۰۵ در رابطه با جنگ عراق اظهار میدارد: اسرائیل در خدمت آمریکا است. اسرائیل در خدمت امپریالیسم است. اعتقاد به وجود لابی اسرائیل چنین است که بپنداریم دم سگ، سگ را تکان میدهد. نه، همیشه این سگ است که دم را حرکت میدهد. هدف از پیدایش اسرائیل انشعاب میان اعراب و ضعیف نگاه داشتن آنها و برخورداری از محافظی مجهز جهت حفظ منافع امپریالیسم در منطقه بود.
و هنگامي كه در سال ۲۰۰۹ گالووي در پي منازعهاي بر سر تجمع مخالفان حمله اسرائيل به غزه، از اجراي هميشگي برنامه خود در راديو منع شد، ظاهرا طرفداران وي ايستگاه راديويي را با تماسها و ايميلهاي خود مبني بر "متهم كردن ايستگاه در به خاك افتادن مقابل فشارهاي لابي اسرائيل "، بمباران كردند. هرچند سخنگوي ايستگاه راديويي منكر اطلاع از وجود چنين شكاياتي شد.