همه آمریکایی ها در سازمان سیا پرونده دارند
«وترنز تودی» با اشاره به افزایش ورود دولت و سازمانهای امنیتی آمریکا در حریم خصوصی مردم آکریکا و جاسوسی از مردم در اینترنت مینویسد: همه مردم آمریکا در سازمان سیا پرونده دارند.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از فارس، پایگاه تحلیلی «وترنز تودی» در مطلبی به قلم «سوزان پوزل» مینویسد که دولت آمریکایی مشغول جاسوسیاز مردم خود در اینترنت و دیگر وسایل ارتباطی است و کسانی را که به نشر حقایق میپردازند با طرح تهمتهای دروغ بدنام میکنند: جولای امسال طی یک سری گزارش که رسانهها منتشر کردند، آشکار شد که NSA یا همان آژانس امنیت ملی برای دفاع از زیرساختهای حساس آمریکا دست به دامن هکرها شده و آنها را به استخدام درآوردهاست. این امر در حالی رخ داده است که NSA خود در ارتباط با برنامههای جاسوسیاش که
فعالیتهای دیجیتال آمریکایییان را در بر میگیرد چندان خوش نام نیست.
دیوید پترایس رییس پیشین CIA در کنفرانسی در شرکت In - Q - Tel یک بار گفته بود «در مورد اینترنت و تاثیر شگرف آن به کرات از واژه تغییرات بنیادین استفاده شده است. به اعتقاد من نیز این واژه بدرستی در مورد این دست از فنآوریها استفاده میشود… بویژه آنکه این گونه فنآوریها تاثیری فراوان بر شیوههای جاسوسی نیز دارند.»
پترایس در پی آن بود تا توانایی CIA در ایجاد هویتهای دروغین برای انجام فعالیتهای جاسوسی را افزایش دهد. در حال حاضر هر کاربر اینترنت در دنیای مجازی از خود رد پایی بر جا میگذارد که به شخصی که در سوی دیگر مانیتور نشستهاست این امکان را فراهم میکند تا او را پیدا کند. پترایس می - خواست تا با استفاده از فنآوری کاری کند که آن ردپای دیجیتال از میان برود و عوامل CIA در وب از خود اثری بر جا نگذارند.
یکی از مراکزی که به CIA در جهت جاسوسی از شهروندان آمریکایی در اینترنت کمک میکند مرکز دادههای یوتای NSA است که در صحرای یوتا و در پای رشتهکوههای واساچ قرار دارد. این مرکز بخش اصلی پروژه نظامی «شبکه اطلاعات جهانی» است که وظیفه آن جمعآوری همه اطلاعات ممکن است. آنها به هر مکالمهای گوش میدهند، هر نوشتهای را دردنیای مجازی و هر اس ام اسی را به بهانه دروغین تروریزم میخوانند. این مرکز از نظر فنی این توان را دارد که تمامی مراودات و ارتباطات و پیامهایی که در جهان رد و بدل میشود را ضبط و تجزیه و تحلیل کند. از ایمیل گرفته تا
تماسهای تلفنی، از اس ام اس تا چت دیگر هیچ چیز خصوصی به حساب نمیاید.
با توجه به «سطح تهدید»، NSA میتواند برای به دست آوردن اطلاعات از کلیه فنآوریهایی که در اختیار دارد استفاده کند:
• اطلاعات تجاری
• معاملات بورس
• معاملات بازرگانی
• ارتشهای خارجی
• اسرار دیپلوماتیک
• اسناد حقوقی
• نامههای شهروندان عادی
*وزارت امنیت داخلی آمریکا یا DHS میتواند با استفاده از این اطلاعات برای هر یک از شهروندان آمریکایی پروندهای درست کرده و سوابقی از آنها نگه دارد. چه کارهایی که نمیشود با این اطلاعات کرد. جمعآوری این اطلاعات نقض ماده چهارم اصلاحیه قانون اساسی است که هرگونه تفتیش یا بازداشت بدون وجود ادله قابل قبول را ممنوع کرده است.
دولت آمریکا با جمعآوری این اطلاعات شهروندان آمریکایی طوری رفتار کرده است که انگار همه مردم به صورت بالقوه تروریست(خارجی یا داخلی) هستند. چه این فرضیه ما درست باشد چه غلط اما همه آمریکاییها طبق قانون اساسی در برابر تعرض دولت مصونیت دارند حتی اگر آن دولت دولت آمریکا باشد.
در همان زمان که مرکز جاسوسی NSA ساخته میشد، اریک هولدر دادستان کل آمریکا سرفصلهای جدیدی برای مرکز ملی ضدتروریزم(NCTC) تعریف میکرد. بر اساس آن سرفصلها NCTC امکان یافته است تا به اطلاعات هر شهروند آمریکایی دسترسی پیدا کند به شرط آنکه حریم خصوصی آنها حفظ شود. NCTC تنها به جمعآوری و اشتراک اطلاعات میاندیشد و کاری ندارد که اصلا خطر تروریزم در میان است یا نه. آنها با مقامات دولت ایالتی، دادگاههای محلی و شرکتهای خصوصی همکاری میکنند، همچنین با FBI و DHS و دیگر سازمانهای دولت مرکزی.
اوباما نیز خود با صدور فرمان شماره ۱۳۳۵۴ قدرت NCTC را افزایش داده است. این فرمان تحت قانون اصلاحات اطلاعاتی و پیشگیری از تروریزم مصوب سال ۲۰۰۴ عمل میکند. NCTCبه دستور شخص رییس جمهور به صورت مستقیم تنها به رییس جمهور و رییس سازمان امنیت ملی و وزارت امنیت داخلی(DHS) گزارش میدهد. سناتور جان مک کین در تحقق این همکاری میان نیروهای نظامی و دولتی و انجام این ظلم تمام عیار نقشی اساس داشت.
در این طرح شرکتهای دولتی در کنار شرکتهای خصوصی برای بررسی اطلاعات به کمک گرفته میشوند. بدین ترتیب شرکتهای بزرگ فنآوری مستقر در سیلیکون ولی توانستهاند به اطلاعات خصوصی تک تک شهروندان آمریکایی دسترسی پیدا کنند.
*از زمان حملات ساختگی یازده سپتامبر، دولت آمریکا اقدام به ایجاد یک دستگاه اطلاعاتی بسیار گسترده داخلی کرده است که جاسوسی آمریکاییها را کرده و اطلاعات آنها را جمع کرده از آنها پرونده دست میکند و در اختیار FBI، دولت ایالتی، DHS و بازرسان جنایی ارتش میگذارد.
FBI و NSA در دو بخش خصوصی و دولتی دارای بیش از ۱.۵ میلیارد پرونده هستند. این اطلاعات که از شهروندان عادی گردآوری شده است شامل اطلاعات مربوط به جرایمی است که مردم مرتکب شدهاند و یا حتی مواردی که به جرایم نیز ارتباطی ندارد. این اطلاعات دولت آمریکا را فادر میسازد تا برای تک تک آمریکاییها پرونده درست کند.
NSA* برنامهای گسترده برای یافتن و پرورش تیمی از هکرهای زبده در مدارس آمریکا دارد. دولت اوباما به صراحت اعلام کرده است که آینده امنت سایبری در دستان دانش آموختگان فردا است که از دانشگاهها بیرون میآیند.
NSA امروز در دانشگاههای داخل آمریکا به دنبال پرسنل آینده خود است. هم اکنون چهار دانشگاه به عنوان مراکز عالی دانشگاهی در عملیاتهای سایری یا CAE - COP انتخاب شدهاند. CAE - COP ها به استخدام کسانی اقدام میکنند که متخصص در تکنیکها و فنآوریهای عملیاتهای سایبری(یعنی گردآوری، بررسی و پاسخ) هستند تا امنیت ملی آمریکا افزایش یابد.
کسانی که برای این منظور استخدام میشوند تبدیل به پژوهشگرانی میشوند که با NSA در موارد زیر همکاری میکنند:
• شبکههای کامپیوتری و ارتباطات جهانی
• فراهم آوردن برتری استراتزیک دیجیتال
• همکاری با دولت در امور سایبری
• انجام دستورات دولت آمریکا در مورد اهداف مورد نظر
این اپراتورهای سایبری پس از آموزش تبدیل به تیمی از نوابغ دانش کامپیوتر میشوند که در هک کامپیوتر، ارتباطات دیجیتال، امنیت سایبری(یعنی همان جاسوسی امریکاییها) و عملیاتهای روانی(انتقال پیام از طریق رسانههای شنیداری دیداری یا مختلط) متخصص میشوند.
در همین ماه وزیر امنیت داخلی آمریکا در وبلاگ شخصی خود طی مقالهای تحت عنوان «نسل بعدی متخصصان فضای سایبر» مینویسد که دولت آمریکا در پی آن است که نسلهای بعدی امنیت سایبری را بشناسند تا بتوانند به دولت کمک کرده و «پیشرفت حرفهای خود را نیز تضمین کنند». او همچنین میافزاید: «همکاری میان وزارت امنیت داخلی و سازمان امنیت ملی سبب تقویت زیرساختهای ملی آموزش از طریق حمایت از مراکز دانشگاهی استعدادهای درخشان شده و تضمین مینماید تا آموزش سایبر بوسیله مشوقهای دولتی آموزش امنیت سایبر یا NICE جدی گرفته شود.»
به گفته او «NICE یعنی ایجاد و گسترش برنامه کاربردی و پایدار آموزش امنیت سایبری یا به بیان دیگر آموزش دادن مردم برای استفاده درست از فضای سایبر برای افزایش امنیت ملی.» موسسه ملی استاندارد و فنآوری یا NIST وظیه دارد از طریق تهیه اطلاعات لازم بر اجرای NICE اقدام کرده و سبب شود تا شهروندان در هنگام استفاده از اینترنت مسئولانه رفتار کنند.
*ناپولیتانو اعتقاد دارد که کار را باید از کودکستانها شروع کرد و امیدوار است تا برنامه سایبری وزارت امنیت داخلی با تحت پوشش قرار دادن مدرسهها و دانشگاهها و حتی مراکز آموزشی خصوصی بتواند «ابزارهای لازم دولت مرکزی برای پرورش بهترین استعدادهای سایبر را فراهم کند و نیازهای امنیتی رو به افزایش و در حاب تغییر کشور را جواب گویند.»
در سال ۲۰۱۱ گزارشی از NICE به نام «شکلدهی آینده آموزش امنیت سایبر» به بررسی موانع موجود در سر راه آموزش کودکان پرداخته است و همچنان در آن اعلام میشود که تمرکز اصلی میبایست بر روی سیستم آموزشی باشد چرا که با آن کار میتوان به آموزش افراد متخصص پرداخت و «هم برای بخش خصوصی و هم بخش دولتی پرسنل مورد نیاز را تربیت کرد.»
برنامهای که ناپولیتانو نیز برای تربیت متخصصان امنیت سایبر ارائه کرده است به معنی به خدمت گرفتن دانشجویان به منظور استفاده از هوش و استعداد آنها در ماموریتهای دولت فدرال میباشد، مانند امنیت سایبری طبق تعریف " هیئت مشاور امور سایبری " در وزارت امنیت داخلی. این امر یعنی گردآوردن بهتریت تیم امنیت سایبری از شهروندان عادی، کهنه سربازان ارتش و دانشآموختگان حوزه فنآوری IT. DHS برای دفاع از امنیت ملی دارد ماهرترین شهروندان را در حوزه بدافزارها و دانش جدلی دیجیتال برمیگزیند تا در «دوره انترنی امنیت ملی» که دو سال طول میکشد شرکت کنند و در
پایان به صورت صادقانه در خدمت دولت مرکزی و وزارت امنیت داخلی در آیند.
*در ماه آگوست DHS به صورت گسترده و بدون دادن هیچ توضیحی شروع به ابطال و ضبط نام دامینهای وبسایتها کرد آن هم تنها با این بهانه که آنها حق کوپی رایت را نقض کردهاند. پس از ان نامهای از سوی برخی اعضای مجلس نمایندگان در اعتراض به ضبط نام دامینها به هولدر و ناپولیتانو ارسال شد و در آن عنوان شد که ادعاهای مطروحه نادرست بوده و وب سایتهای مذکور به دلایلی دیگر سانسور شدهاند.
در متن نامه آمدهاست: «نگرانی اصلی ما در نحوه عملکرد وزارتخانه جنابعالی میباشد چرا که شما اقدام به تعطیلی وبسایتهایی کردهاید که رفتار و محتوی آنها کاملا قانونی بوده است.»
*به گفته لین ویلیامز کارآموز سابق خدمات جاسوسی CIA و تحلیلگر DIA، سازمانهایی چون CIA و FBI از ترولها(کسانی که در سایتها کامنتهای تحریک آمیز میگذارند) برای نظارت بر شبکههای اجتماعی استفاد میکنند و خبرهای منتشره در فضای وب را سعی میکنند تا از طریق حمله به شخص منتشر کننده خبر از اعتبار بیاندازند.
ویلیامز میگوید که CIA به ترولهای جدیدی که میخواهد استخدام کند به صورت ویدیویی شیوه ترول کردن در اینترنت را آموزش میدهد. ترولها پس از انتخاب هدف از اطلاعات شخصی آنها استفاده کرده و سعی میکنند آنها را در فرومهای عمومی شبکههای اجتماعی بی اعتبار کنند.
برای پیدا کردن کاربران مورد نظر از میان ملیونها کاربر شبکههای اجتماعی نیز مامورای CIA از نرم - افزارهای قربالگر استفاده میکنند. ویلیامز خود در یکی از مراکز CIA در آتلانتا دوره دیده است و خود شخصا ترولهای سازمان سیا که در شبکههای اجتماعی فعال هستند را دیده است.
در سال ۲۰۱۱ نیز CIA رسما اعلام کرد که دارای مرکزی به نام «کانون منبع باز» است و در آن پرسنل سیا به عنوان ترولهای دولتی به جستجوی سایتها برای یافتن اطلاعات مرتبط با دولت آمریکا میپردازند(یعنی اعتبار اشخاص را در سایتهایی خاص زیر سول میبرند). نرم افزار Open Source تحت پوشش امنیت کسب و کار(منظور همان جاسوسی اینترنتی است) از اهداف مورد نظر خود اطلاعات شخصی جمعآوری میکند از جمله بوسیله پستهای فیس بوک، توئیتر و کامنتها. کسانی که وظیفه بررسی این اطلاعات را دارند میتوانند از طریق درگاههای ناشناس به صورت آنلاین با کاربران ارتباط
برقرار کنند.
*ماموران سیا میتوانند به هر کسی مسج بزنند، گفتگوهای مذهبی و سیاسی را بررسی کنند، گرایشهای مردم را زیر نظر بگیرند و موبایلها، ماهواره و دیگر وسایل دیجیتال را مورد استراق سمع قرار دهند.
ماموران سیا نه تنها بر اینترنت نظارت دارند و به عنوان افرادی ناشناس در اینترنت فعلیت میکنند بلکه در خیابانهای آمریکا و کشورهای خارجی نیز حضور دارند و روزنامههاو دیگر رسانههای مکتوب را بررسی میکنند و اطلاعات مفید آنها را استخراج مینمایند تا دریابند که مردم به چه چیزهایی فکر میکنند.
وقتی ترولهای حرفهای سیا بخواهند کسی را به بهانه نقض کپی رایت مورد حمله قرار دهند، در ابتدا در سایتهای مختلف از او بدگویی کرده و سپس یک حکم جعلی تعطیلی سایت به دلیل نقض قانون کپی رایت دیجیتال در اینترنت منتشر میکنند تا منبع اطلاعاتی که آنرا برای خود خطرناک میدانند بی اعتبار شود.
موسسه Electronic Frontier Foundation گزارشاتی از ترولهای کپی رایت داده است که با ادعای نقض کپی رایت دامین افراد را از آنها میگیرند. آنها با این کار به دنبال رشد برخی کسب و کارها از طریق تعقیب قانونی کاربران اینترنت هستند.
ترولهای حرفهای با طرح دعاوی بیهوده در مورد نقض قانون کپی رایت دادگاهها را سرگردان میکنند تا قربانی بیچاره از پا بیافتد. اعضای رسانههای جایگزین و خوانندگان این مقاله باید مراقب افراد به ظاهر راستگو که مملو از اطلاعات نادرست هستند باشند. هدف آنها قطع جریان اطلاعات در اینترنت و خفه کردن صداهایی است که به دنبال بیان حقیقت هستند.