جان بولتون:
اوباما سرش را زیر برف کرده و القاعده را نمی بیند
جان بولتون به بهانه عدممقابله اوباما با تروریست خواستار حضور بیشتر آمریکا در آفریقا شده و مینویسد: اوباما کوشید تروریسم را صرفاً به گروهی کوچک از القاعده تقلیل دهد تا مدعی شود با مرگ بنلادن جنگ علیه تروریسم به پایان رسیده است
به گزارش افکارنیوز به نقل از فارس، اندیشکده "شورای امنیت آمریکا"، در مقالهای به قلم "جان بولتون"، سفیر سابق سازمان ملل متحد، مینویسد: آتش تروریسم بار دیگر از زیر خاکستر بیرون آمده و گروههای وابسته به القاعده در لیبی، مالی و الجزایر ریشه دواندهاند و چیزی نمیگذرد که عملیاتی تروریستی در سراسر جهان صورت خواهند داد. اوباما باید به جای تقلیل خطر، خطرات جدی را واقعگرایانه ببیند و برای تهدیدهای خارجی آمریکا چارهای بیندیشد.
* اوباما سرش را زیر برف کرده و القاعده فعال را نمیبیند
اوباما پس از آنکه در تاریخ ۶ سپتامبر درخواست حزبش مبنی بر نامزدی مجدد او در انتخابات را پذیرفت، در جملهای اغراقآمیز گفت: " القاعده در سرازیری شکست است، و اسامه بنلادن هم که مرده است. "
جمعیت نیز در تأیید حرف او فریاد کشیدند. حالا متأسفانه روشن شده که انگار یک نفر این حرفها را نشنیده، یا اهمیتی به آنها نداده است. پنج روز بعد، تروریستها به بنغازی حمله کردند و سفیر آمریکا، " کریستوفر استیونز "، و سه آمریکایی دیگر را کشتند.
تروریستهای دیگر در شمال مالی، که وابسته به گروه القاعدهاند، در شرف تصرف سرزمینی به بزرگی ایالت تگزاس بودند و دیگران نیز حمله متهورانهای در الجزایر صورت دادند که به کشته شدن ۳۸ گروگان یا حتی بیشتر منجر شد.
* ندیدن تهدیدات فعلی تروریسم عواقب سنگینی در پی خواهد داشت
واکنش آمریکا و غرب تا به امروز مشتمل بر پاسخهایی پراکنده با نتایجی درهم و برهم بوده است.
اگر رئیس جمهور چشمبندهای ایدئولوژیکش را سریعاً برندارد و تهدید تروریسم بینالملل را مشاهده نکند، باید در انتظار مجموعه حملاتی دیگر باشیم –حملاتی که بیشباهت به مجموعه حملات دهه ۱۹۹۰، که در نهایت به حملات ۱۱ سپتامبر انجامید، نیستند.
* دولت اوباما کوشید به نوعی جنگ علیه تروریسم را پایان یافته تلقی کند
اوباما کوشیده که هم به شکل شفاهی و هم از نقطهنظر سیاسی، تعریف محدودی از تهدید تروریستی به دست دهد تا بتواند اعلام پیروزی کند. مثلاً، او در سخنرانی پذیرش نامزدی گفت: " من قول دادم روی تروریستهایی که در ۱۱ سپتامبر به ما حمله کردند تمرکز مجدد کنم. به وعده خودم نیز وفا کردم. " دولت اوباما امید داشت که با محدود کردن و تقلیل دادن " تروریسم " به القاعده در وزیرستان(و در نتیجه مستثنی کردن طالبان و وابستههای القاعده در نقاط دیگر و در واقع مستثنی کردن همه به جز کادر بنلادن)، در نهایت خودش را به نقطهای برساند که بتواند مدعی شود جنگ علیه تروریسم به پایان رسیده است.
* آتش تروریستها بار دیگر از زیر خاکستر بیرون آمد
اما رویدادهایی که در لیبی، مالی و اکنون الجزایر شاهدش هستیم این تصور را به بهای گزافی که از دست رفتن جان انسانها بود از بین برده است. قاتلان الجزایری، با مطرح کردن پیشنهاد معاوضه تروریستهای زندانی در آمریکا با گروگانهایشان، نشان دادند که هنوز فکر آنها بهتر از ما کار میکند.
در لیبی، اوباما پس از براندازی معمر قذافی، میدان را ترک کرد. تروریستها در آنجا ریشه دواندند و تراژدی بنغازی را رقم زدند. در همین فاصله، مزدوران قذافی فرار کردند و در مالی، جایی که تمامی گروههای رادیکال دور دنیا میتوانند در آن پناهگاه امنی داشته باشند، برای خود مأمنی فراهم کردند. در الجزایر، جایی که ارتش ۲۰ سال پیش جنگی خونین با اسلامگراها داشت، نیز بار دیگر آتش از زیر خاکستر بیرون آمد.
* تهدید تروریستی تا بسیار فراتر از بنلادن رفته است
یک حمله تروریستی به حمله دیگر منجر نشد، اما همبستگی نیروهایی که پشت این تهدیدهای مرگبار بودهاند آشکارا عیان شده است. سقوط قذافی، که کاخ سفید اوباما برای حمایت از سیاستهای خاورمیانهایاش آن را در بوق و کرنا کرد، این واقعیت را عیان ساخته که تهدید تروریستی تا بسیار فراتر از بنلادن رفته است.
کشتن بنلادن و رهبران القاعده در وزیرستان تهدیدهایی را که روزانه مثل قارچ رشد میکنند کاهش نداده است. این تهدیدها عبارتند از القاعده در مغرب اسلامی؛ القاعده در شبهجزیره عربستان؛ القاعده در عراق. و هر روز بر فهرست شاخه و شعب دیگر افزوده میشود.
وقتی طالبان بار دیگر قدرت را در افغانستان به دست گرفت، همچنان که سیاستهای اوباما تقریباً متضمن چنین وضعیتی است، میتوان روی ظهور مجدد القاعده در آنجا نیز حساب باز کرد.
* تروریستها به حمایت دولت الجزایر از مأموریت فرانسویها واکنش نشان دادند
گروگانگیری در " بریتیش پترولیوم "، در تأسیسات گاز طبیعی آمناس، با هدف انتقامجویی از الجزایر بود که به ارتش فرانسه، و در حمایت از مأموریت آنها برای مبارزه با ناحیه تحت محاصره تروریستهای مالی، اجازه پرواز در منطقه هوایی الجزایر را داده بود؛ اعدام یک گروگان فرانسوی در سومالی، که در خبرها چندان عنوان نشد، نیز به همین دلیل بود. اما حمله تروریستی در الجزایر قطعاً نیازمند آمادگیهای پیشینی وسیعی بود.
* پس از تأسیسات انرژی، زیرساختها، نهادهای مالی و منافع غرب اهداف تروریستها میشوند
مضاف بر این، وقتی گروگانگیری مهمترین هدف این حمله بود، مهم این است که تروریستها به هدف اقتصادی حیاتی و مهمی حمله کنند. تولید نفت و گاز نقشی محوری در اقتصاد الجزایر دارد؛ اگر اکنون این تأسیسات انرژی هدف تروریستها شدهاند، تأسیسات دیگر منطقه نیز به زودی هدف خواهد شد و در نتیجه تأثیرهای منفی زیادی بر قیمتهای همچنان بیثبات انرژی خواهند گذاشت.
وانگهی، ممکن است این حملات پیشزمینه حملاتی به زیرساختها، نهادهای مالی، یا اهداف اقتصادی غرب باشند. اما کاهشهای عظیم اوباما در بخش نیروهای دفاعی(و ۵۰۰ میلیارد دلار دیگری که در شرف کاهش است) باعثمیشود توانایی آمریکا برای اعمال قدرت در سطح بینالمللی و دفاع از منافعش به شدت کاهش یابد.
* خیلی طول نمیکشد که تروریستها عملیاتی را در سراسر جهان سازمان دهند
اروپا که وضعش از آمریکا هم بدتر است، با اینکه عملیات فرانسه در مالی به قصد بازیافتن قدرتهای استعماری است، در توانایی پاریس برای ادامه طولانی مدت عملیات تردید است. اگر تروریستها بتوانند مواضعشان را حفظ کنند، میتوانند به عملیاتی در سطح جهانی سروسامان دهند.
شاید تیمبوکتو دور به نظر برسد، اما از منهتن فقط به اندازه دو پرواز فاصله دارد. دقیقاً به این دلیل که تروریسم از طریق سلسلهمراتب سازمانی، یا ساختارهای فرماندهی و کنترل ارتشی عمل نمیکند نمیتوان به راحتی " سرش را از بدن جدا ساخت ". القاعده صرفاً یک سازمان نیست، بلکه رویش ناهنجار ایدئولوژی افراطی است که در خاورمیانه و فراتر از آن ریشه دواند. آمریکا، تحت حاکمیت اوباما، در کنار گود ایستاده، اما خاورمیانه داخل گود است.
* اوباما چهار سال طولانی پیش رو دارد و باید به فکر تهدیدهای خارجی آمریکا باشد
فراتر از آفریقا هم که با جنگهای سوریه و یمن روبرواییم. خیزش اعراب، نه تنها نتوانست بدیلی صلحآمیز در مقابل تروریسم سبک القاعدهای باشد، بلکه خودش تبدیل به ضمیمه و یاریرسان تروریسم شد، اسلامگراهای رادیکال در مصر قدرت گرفتند و تهدید رژیمهایی شدند که دوست آمریکا هستند.
حالا که اوباما بار دیگر با اطمینان خاطر انتخاب شده، آیا حتی کمتر از پیش نگران تهدیدهای خارجی آمریکاست؟ چهار سال طولانی را پیش رو داریم. دشمنانمان نیز این را خوب میدانند