تبلیغات
کد خبر: ۱۹۲۴۲۱

کدام کشورها بیشترین زنان ارتشی را دارند؟

روزی که فرانسوی‌ها ژاندارک را به فرماندهی سپاه جنگی‌شان پذیرفتند، هیچ کس فکر نمی کرد که در پنج قرن آینده حضور زنان در فعالیت‌های نظامی آنقدر فراگیر شود که سربازان زن به خط مقدم جبهه‌ها اعزام شوند و فرماندهی عملیات نظامی را به عهده بگیرند

کدام کشورها بیشترین زنان ارتشی را دارند؟
افکار

- ژاندارک اگرچه بعد از مرگش لقب قدیسه گرفت و در تاریخ ماندگار شد اما همتایان نظامی‌ او در قرن بیست و یکم نه شانس قدیسه شدن دارند و نه بخت تاریخی شدن. زنان ارتشی حالا بیشتر از هر چیز با انگیزه های مالی و اقتصادی به عضویت ارتش درمی آیند و زندگی شان را دنیای سخت و خشن توپ و تانک می گذرانند.

مجله مهر: آخرین نمونه این زنان، افغان هایی هستند که این روزها پایشان به ارتش باز شده است. زنانی که این روزها خارج از چهارچوب های عرفی خود به عضویت ارتش درآمده اند و اگرچه با مخالفت های خانوادگی و اجتماعی مواجهند اما هدف دوربین عکاسانی قرار گرفته اند که ساختار شکنی آنها را نقطه قوت سیاست های نظامی افغانستان معرفی می کنند. چند روز قبل اولین گروه زنان ارتشی افغان که زیر نظر نظامیان آلمانی آموزش دیده اند در هرات فارغ التحصیل شدند تا وارد بدنه ارتش شوند؛ زنانی که تعدادشان به ۲۰ نفر هم نمی رسد و بیشتر آنها جوانان بیوه ای هستند که برای گذران زندگی نیازمند مشاغل باثبات هستند. اگرچه فرمانده این زنان عقیده دارد که زن ها به دلیل دقت و زیرکی ذاتی شان می توانند نیروهای نظامی قابلی باشند، اما افغانستان فعلا تصمیمی بر دخالت دادن آنها در فعالیت های جنگی ندارد. حتی با این که گفته می شود دولت کرزای برای تامین امنیت داخلی افغانستان با کمبود نیرو روبرو است و اصلا همین نگرانی از اداره اوضاع کشور بعد از خروج ناتو باعثشده زنان هم به ارتش این کشور بپیوندند.

زنان افغان در حالی قرار است جای همجنس های امریکایی شان را بگیرند که در حال حاضر، امریکا پیشتاز عضویت زنان در ارتش به حساب می آید. زنان امریکایی از سال ها قبل تنها می توانستند مشاغلی مثل پرستاری، آشپزی و نظافت در ارتش داشته اند اما بعدها این زنان جای خود را به پرسنل لباس فرم پوشی دادند که در قرن بیستم به ارتش راه پیدا کرده بودند. در حال حاضر زنان در ۹۱درصد از مشاغل ارتشی امریکا امکان حضور دارند و اخیرا هم پنتاگون مجوز حضور آنها در میدان های جنگ را صادر کرده است. چه در قالب نیروهای پیاده نظام عملیاتی و چه در یگان های شناسایی تفنگداران و حتی یگان های نیروهای عملیات ویژه ارتش. مدتی قبل، پیش، امکان حضور نظامیان زن امریکا در عملیات نیروی دریایی این کشور فراهم بود اما نیروی زمینی با این حضور مخالفت می کرد تا در نهایت این ممنوعیت هم برداشته شد.

زنان امریکایی در حالی به خط مقدم راه پیدا می کنند که اوایل امسال، آماری از رشد ۱۰۰ درصدی آزار و اذیت زنان ارتشی این کشور در ۶ سال اخیر منتشر شده و الین دونلی، مدیر مرکز آمادگی نظامی آمریکا گفته بود که آمار بالای جرایم تجاوز به عنف در ارتش باید ارتش را قانع کند که از اعزام زنان به میدان نبرد خودداری کند. اما نه این هشدار جدی گرفته شد، نه شکایت دست جمعی چند نفر از نظامیان زن این کشور از بی توجهی پنتاگون به آزار و اذیت زنان در ارتش و نه حتی جمله جنجالی یکی از نظامیان زن آمریکایی در عراق که گفته بود: «چاقویی به همراه دارم که به دلیل ترس از عراقی ‏ها نیست، بلکه به خاطر ترس از همرزمان خودم است».

بر اساس اعلام سایت رسمی ارتش ارمریکا، در نظام پرداختی این ارتش یک سرباز مبتدی با ۲سال سابقه عضویت فعالیت می تواند سالانه ۱۸هزار و ۱۹۴ دلار درآمد داشته باشد که البته این به جز کمک هزینه ها، جوایز و مزایای پرداختی دیگر است. این سربازان در صورت یادگیری مهارت های پیشرفته تر نظامی می توانند دریافتی بیشتری داشته باشند. به طور مثال یادگیری فنون رنجرها ۵هزار دلار به حقوق نظامیان اضافه می کند و مسلط بودن به یکی از زبان های خاورمیانه ۲۰هزار دلار حقوق دریافتی آنها را بالاتر می برد.

به جز امریکا، انگلیس هم نظامیان زن زیادی دارد که جمعیتی بیش از ۱۸۷ هزار نفر را تشکیل می دهند. در سال ۲۰۰۸ حدود نیمی از پرسنل نظامی انگلیسی که در افغانستان حضور داشتند، زن بودند و تعداد زیادی از آنها در خط مقدم فعالیت می کردند و این در حالی است که قوانینی در انگلستان وجود دارد که حضور زنان را در درگیری های شدید تن به تن منع می کند. در روسیه اما زنان مدت هاست در خط مقدم به کار گرفته می شوند. در جنگ جهانی اول گردان های نظامی این کشور ۲هزار زن ۱۳ تا ۲۵ ساله داوطلب را استخدام کردند تا به جنگ آلمانی ها بفرستند. در جنگ جهانی دوم هم بیش از ۸۰۰هزار زن در ارتش روسیه حضور داشتند که عموما در خط مقدم و به عنوان تک تیر انداز، خلبان، توپچی، راننده تانک و پزشک فعالیت می کردند.

زنان آلمانی هم جزو جماعتی هستند که برای عضو شدن در ارتش سر و دست می شکنند. از زمان جنگ جهانی دوم که زنان در نیروی هوایی و زمینی آلمان به کار گرفته می شدند تا همین سال ۲۰۰۱ که ارتش آلمان شروع به جذب نظامیان زن کرد حضور زنان در مشاغل نظامی ممنوع بود. بعد از آن که ارتش این کشور شروع به عضوگیری کرد، تنها ۲۴۴ نفر به عضویت ارتش درآمدند اما در حال حاضر در ارتش آلمان ۱۷هزار زن فعالیت می کنند.

رژیم صهیونیستی اما تنها حکومت دنیا است که در آن سربازی برای زنان اجباری است و آنها بخشی از نیروی نظامی این رژیم به حساب می آیند؛ رژیمی که حتی موجودیت آن به طور رسمی تایید نشده است. بر اساس قوانینی که رژیم صهیونیستی از سال ۲۰۰۰ اجرا می کند، فرصت های شغلی باید برای زنان و مردان برابر باشد و این قاعده جنگ و خشونت و ناامنی نمی شناسد.

اما شاید هیچ کدام از این نیروهای نظامی زنانه، به اندازه محافظانی که معمر قذافی برای خود دست و پا کرده بود، پر حاشیه نباشند. قذافی که اسم ارتش زنانه اش را «نیروی آمازونی» گذاشته بود، ۴۰۰ زن را به خدمت گرفته بود تا بعد از آموزش های چریکی، گارد ویژه او را تشکیل دهند. این گارد از سال ۱۹۸۰ تشکیل شد و قذافی ایده اولیه آن را این طور عنوان می کرد: «عرب ها بالقوه به زنان شلیک نمی کنند. بنابراین گارد زنانه بهتر از گارد مردانه است.» با این حال اهداف سودجویانه قذافی در این انتخاب باعثشد پس از مرگش جزئیات زیادی از فساد اخلاقی او در رابطه با این محافظان فاش شود. بعد از سقوط دولت لیبی، یکی از محافظان ۱۹ ساله قذافی به نام «نسرین منصور الفرقانی» در گفتگو با رسانه ها اعلام کرد که قذافی و پسرانش به محافظانی که قذافی همه آنها را «عایشه» می نامید، تجاوز می کرد و از آنها می خواست مخالفان را بکشند، در غیر این صورت خودشان کشته می شدند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات