اندیشکده مؤسسه آسپن
راهحل مسالمتآمیز، تنها راهکار مسئله هستهای ایران
پروژه وزرای آسپن، پروژهای که در آن وزرای خارجه پیشین کشورهای مختلف جهان در مراکش گرد هم آمدند، در بیانیهای رسمی اعلان کردند که تنها راه حل مسئله هستهای ایران، مذاکره است.
به گزارشافکارنیوز، در نشستی که با حضور وزرای خارجه پیشین کشورهای مختلف جهان، از جمله آمریکا، کانادا، بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و انگلیس برگزار شد، راهحل مسالمت آمیز از طریق ادامه مذاکرات، تنها راه حل مسئله هستهای ایران اعلام شد. این گروه همچنین در بیانیهای رسمی توافق خود را در مورد این موضوع اعلان کردند.
در آخرین دور مذاکرات برنامه هستهای ایران، که در قزاقستان انجام شد، به نظر میرسد پیشرفت چندانی در بحران هستهای این کشور صورت نگرفت. همزمان با پسروی جامعه بینالملل برای ارزیابی گفتگوها و بحثو برنامه ریزی بیشتر برای پیشرفت بهتر، لزوم و ضرورت ارائه ایدههای جدید و گفتگوهای مستمر هرگز بیشتر از این احساس نشده بود. در پس این پرده، نشست اعضای پروژه وزرای آسپن(Aspen Ministers Forum) پروژهای متشکل از وزرای خارجه پیشین کشورهای مختلف دنیا که برای تقویت تبادلات و سیاست گذاریهای فرامرزی تشکیل شده است این مسئله را در دستور کار خود قرار داده و میکوشد طرق مختلفی را که این
نهاد میتواند در مورد این مسئله کارگشا باشد، بررسی کند.
در ماه مارس، این پروژه با همکاری بنیاد برتلزمن به سرپرستی مادلین آلبرایت، وزیر پیشین امور خارجه، ۲۵ تن از وزرای پیشین خارجه کشورهای مختلف را از سراسر جهان در مراکش گرد هم آورد. به رغم نظرات و آرا مختلف مطرح شده، همه وزرا به این توافق رسیدند که لازم است رسیدن به توافق از طریق مذاکره برای ممانعت از دسترسی ایران به تسلیحات هستهای راهحل اصلی است و در این را باید از چین، روسیه و آمریکا درخواست شود تا برای حصول اطمینان از موفقیت مذاکرات تمام تلاش خود را به کار گیرند. این جمع از وزرا توافقات خود را به صورت بیانیهای علنی برای ایران اعلام کردند تا از این طریق اتحاد
جامعه بینالملل را برای پیشبرد مذاکرات را نشان دهند. این بیانیه از این قرار است:
ما از تلاشهای شورای امنیت سازمان ملل، آژانس بینالمللی انرژی اتمی، اتحادیه اروپا و دیگرانی که خواهان ممانعت از دسترسی ایران به توان نظامی هستهای هستند، حمایت میکنیم. برای این مهم ایران باید پایبند به فصل هفتم قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل باشد و مذاکره با گروه ۱ + ۵ را پذیرا باشد.
ما از حل مسالمت آمیز این مسئله را از طریق مذاکره خواهانیم. مذاکرات باید با سرعت هر چه بیشتر پیش برود و مؤلفههای مشخصی برای پیشرفت کار مشخص گردد تا از این طریق حرکت سریع رو به جلو تضمین شود. ما از راهحل دیپلماتیک در صورت امکان استقبال میکنیم. دیپلماسی طریقتی بلند مدت و بسیار دشوار است که نیازمند زمان و صبوری همه اطراف این ماجراست. ما بر این باوریم که طرفهای مذاکره کننده در ابتدای راه قرار دارند و باید تحت تأثیر افرادی که معتقدند مذاکرات و دیلماسی شکست خورده است، دلسرد شوند.
از آنجا که این چالش متوجه امنیت جمعی است، همه قدرتهای بزرگ جهان، از جمله روسیه و چین باید پایبند به حل مسالمتآمیز این مسئله شوند. روسیه و چین توان منحصر به فردی دارند تا از نفوذ خود در سیستم رهبری ایران استفاده کرده و ایشان را متقاعد کنند تا با انجام مذاکرات و آیندهای عاری از تسلیحات هستهای موافقت کنند.
ما بر این باوریم با پیشرفت مذاکرات چند جانبه، در صورتی که ایران و آمریکا وارد مذاکراتی مستقیم شوند، آنهم پس از سه دهه دوری از یکدیگر، به جریان این مذاکرات، کمک شایانی میشود.
اگر ایران و قدرتهای جهانی به یک توافق مسالمتآمیز دست یابند که تضمین کند ایران به یک قدرت تسلیحاتی هستهای تبدیل نمیشود، شکی نیست که خاورمیانه امنیت، ثبات و آرامشی هر چه بیشتر خواهد داشت.
ایران نباید فرصت دست یافتن به راهحلی را مسالمتآمیز که از طریق مذاکره برای این مشکل بزرگ تحصیل میشود، از دست دهد.