فرانسه؛ بن بست آزادی بیان
مشکلات اقتصادی کم بود حالا مسائل اجتماعی نیز گریبان فرانسوی ها را گرفته است. چند روز پیش بود که پیرمردی فرانسوی در برابر چشمان ده ها کودک، با یک تفنگ، خودکشی کرد و تراژدی غمباری را رقم زد.
به گزارش افکارنیوز،اما این خودکشی، خیلی زود به ایستگاه دوم رسید و این بار نویسنده مشهور فرانسوی در کلیسای نتردام، دست به خودکشی زد. «دومنیک ونر» که یکی از نویسندگان سرشناس فرانسه محسوب می شود، قبل از خودکشی، دلخوری اش را در وبلاگ شخصی خود از قانون ازدواج همجنس گرایان، به شدت ابراز کرده بود.
«ونر» این ها را هم گفته بود که به زودی برای بیدار کردن هموطنان خود از خواب غفلت، دست به اقدام مهمی خواهد زد. شاید خیلی ها که آخرین پست دومنیک ونر را دیدند، باورشان نمی شد که او عاقبت در اعتراض به تصویب قانون همجنس گرایان، خود کشی کند. حالا فرانسه با تمام ادعای آزادی بیان و حقوق بشر، کاملاً زیر سوال است. در واقع افراط در آزادی های اجتماعی، فرانسه را به بن بستی خطرناک رسانده که مانند یک بمب ساعتی، هر آن ممکن است در گوشه ای از کشور، قربانی بگیرد. وقتی کمتر از یک هفته، دو مرد ۶۰ و ۷۸ ساله، در دو مکان مثل مدرسه و کلیسا، دست به خودکشی می زنند، حتماً می خواهند پیامی را به
جامعه، منتقل کنند چرا که اگر غیر این بود، در خانه خودشان، خودکشی می کردند.
هر چند هنوز پلیس های فرانسوی در حال بالا و پایین کردن لیست احتمالات خودکشی مرد ۶۰ ساله هستند، اما مدل خودکشی دوم و اهداف و قصد آن کاملاً مبرهن است. ونر قطعاً می خواسته با خودکشی خود در کلیسا، اذهان عمومی ای که غرق مادیات و بی توجهی شده را به سوی اهداف متعالی انسانی و الهی، معطوف کند. هر چه باشد، کلیسا برای مسیحیان فرانسوی هنوز مقداری قداست دارد و آن ها را یاد خدا می اندازد.
از سوی دیگر، رییس جمهور سوسیالیست فرانسه، فرانسوا اولاند که حزبش بصورت تخصصی دغدغه جامعه را دارد، روز به روز در سراشیبی محبوبیت، بیشتر سُر میخورد و معلوم نیست که مدیریت ملی کشور مهد آزادی به کجا می انجامد؟!
باید دید کشوری که در رکود اقتصادی، دست و پا می زند با یک بحران اجتماعی چه می کند؟ آیا اپیدمی بیداری اروپایی، شروع شده و فرانسه ۲۰۱۳، همان تونس ۲۰۱۱ برای آغاز بیداری می شود؟