دعا برای پیرمردی که سرود آزادی را در گوش سنگها زمزمه کرد
گاهی برخی از افراد، اشیاء، اماکن و… از آن چه که هستند فراتر میروند و به سمبل و نماد یک ملت و یا مطالبه یک جمعیت بزرگ انسانی تبدیل میشوند. همیشه مردان و زنانی هستند که از خود می گذرند تا از رنج دیگری بکاهند. مردانی همچون ماهاتما گاندی در هند، محمدعلی جناح در پاکستان، امام خمینی(ره) در ایران، ماندلا در آفریقا و …
به گزارش افکارنیوز، «نلسون ماندلا» از معدود کسانی است که توانسته است از خود فراتر رفته و در زمان حیات خود به نماد آزادی و مبارزه با نژادپرستی تبدیل شود و از این رو " پیرمرد در احتضار آفریقا " نه تنها برای مردم آفریقای جنوبی و قاره سیاه که برای مردم جهان به نماد مبارزه با نژادپرستی مبدل شده است.
پیرمرد خندان آفریقا، اگر چه این روزها در انتظار مرگ نفس میکشد اما بی تردید با مرگ وی نام او همچنان زنده خواهد بود و هر جا دهانی به نام عزیز و بلند آزادی شیرین و یا اوراقی در نکوهش نژادپرستی سیاه شود، نام بلند نلسون ماندلا با آن چهره همیشه متبسم نیز به میان خواهد آمد چرا که ۲۷ سال زندان و تبعید و سالها مبارزهی ماندلا با رژیم آپارتاید نه تنها این پیرمرد دوست داشتنی را عزیز مردم آفریقای جنوبی که نامش را برای همیشه با آزادی و مبارزه با نژاد پرستی همنشین کرد.
این روزها در بسیاری از کشورها و از جمله در آفریقا برای ماندلای پیر دعا میکنند و شمع روشن میکنند اما ماندلای پیر چه چشمهای نافذش را برای همیشه ببندد و چه زنده بماند تا لبخند مداومش را همچنان از دوست و دشمن دریغ نکند، میراثماندگار و دستاوردهای یک عمر مبارزه او همچنان پابرجا خواهد ماند.
ماندلا در آن روزگار سیاه، " سیاه چون اعماق آفریقای خودم "(۱)، ۲۷ سال، اکسیر آزادی را چنان در گوش سنگ، سنگ " جزیره آیلند "(۲) زمزمه کرد که آزادی سرودی شد بر لبان سیاه آفریقا. و از همین رو است که باید به احترامش کلاه از سر برداشت و دستها را به دعا، بلند کرد.
ماندلای جوان، مومن به راهی بود که در آستانه آن ایستاده بود. به راه که افتاد، بارها به زمین خورد اما به زانو در نیامد و از این منظر بود که گفت: " شکوه زندگی در این نیست که هرگز به زانو در نیاییم، مهم این است هر بار که افتادیم، دوباره برخیزیم "(۳) و شاید از همین رو بود که وقتی ماندلا «راه دشوار آزادی»(۴) را پیمود، زلال آسمان را در آب جستوجو کرد و گفت: " فرقی نمیکند گودال کوچکی باشی یا دریای بیکران، زلال که باشی آسمان در توست "(۵).
ماندلای جوان به راه ایمان داشت، به راه دشوار آزادی، راهی که ۲۷ سال در جزیره روبین آیلند، پیچ میخورد و به سنگهای آهکی بر میخورد. اما راه دشوار آزادی با زمزمه سرود آزادی و پتک اراده فرزندان آفریقا، هموار شد، تا " سیاه جاودان "(۶) همدوش فرزندان سیاه از عشق سرودی بسازند برای روزهای روشن آفریقا.
حالا اگر چه نفسهای ماندلای پیر به شماره افتاده اما نفس کبوتران آزادی هرگز به شماره نمیافتد و آفتاب آزادی از سرزمین ماندلای پیر، غروب کردنی نیست؛ چرا که ماندلا که " یکی از درخشانترین چهرههای زمان ماست از افکار انسانی بهره گرفت و علیه استبداد اقلیت نژادپرست انگلیسی آفریقای جنوبی قیام کرد. ماندلا کسی بود که از پس ۲۷ سال زندان با متانت و بزرگواری خاصی خارج و برخلاف برخی هم بندهایش مذاکره با سفید پوستان شکنجهگر را آغاز و هدف خود را که هم، عفو و اغماض مبارزان ضد نژادپرستی و هم عفو گناهان نژادپرستان بود، دنبال کرد(۷) تا بذر آزادی و تکثرگرایی را به جای
نژادپرستی که آفریقای جنوبی را در بر گرفته بود بپاشد و بقول " دریدا "، " او با این رویه آفریقای جنوبی را از یک جنگ داخلی حتمی و اغتشاش پایان ناپذیر نجات داد و نیز مبارزات او بود که باعثشد، سازمان ملل، نژادپرستی را در شمار جنایت علیه بشریت اعلام کند "(۸).
حالا اگر چه ماندلای پیر بر تخت بیمارستان، خسته اما سبکبال، افتاده اما با این همه او همچنان یک الگوی ملی و رهبر جهانی است… پس لطفا برای پیرمرد دوست داشتنی آفریقا دعا کنید.
پانوشت:
۱ - اثری از " لنگستون هیوز " شاعر سیاه پوست
۲ - جزیرهای که ماندلا در آن زندانی و به کار اجباری در معدن آهک آن
۳ - از گفتههای ماندلا
۴ - عنوان کتابی از نلسون ماندلا
۵ - از گفتههای ماندلا
۶ - سیاه جاودان - زندگی و مبارزات نلسون ماندلا اثر هرمز همایونپور
۷ - فردا چه خواهد شد اثر " ژاک دریدا "
۸-همان جا