تانکها پشت هیچ چراغ قرمزی توقف نمیکنند!
مصر این روزها باز هم آشوب است.
به گزارش افکارنیوز، مسیر حرکت سرزمین فراعنه ظاهرا به یک دوراهی رسیده و در این دوراهی هر یک از دو جناح میکوشد مصر را بدان سو که باب میل خویش است، بکشد.
سرزمینی که تا همین چند ماه و چند سال پیش دموکراسی جزو غایت آمال مردمانش بود، اکنون به صحنه نبردی میان اخوانالمسلمین و نیروهای ارتش تبدیل شده تا سلاح به دست، بر پیکر یکدیگر بتازند و بتازند و بتازند… و در میان این تاختوتازها و کشمکشهای جنونآمیز، آنچه برای مردم میماند، امروز آتش است و خاک و خون و گلولهای که سینه مردی را میشکافد تا کودکی تمام سالهای عمرش را داغدار شود و هر روز یک بار… ده بار… صد بار… شاید هم هزار بار «جنگ» را نفرین کند.
پرسش: جنگ چرا؟
این روزها «رامسیس»، «التحریر» و «رابعه العدویه» بیش از آن که شبیه میدانهای یک شهر باشند، به میدانهای یک جنگ تمامعیار میمانند. بر فراز میدان رامسیس هواپیمایی به پرواز در میآید و عدهای میکوشند این هواپیما را سرنگون کنند! کمی آن طرفتر و در یکی از همین میدانها، خبرنگاری در کنار یک چراغ راهنما - که دست بر قضا از نشانههای وجود تمدن بالابلند بشر است - مورد هدف گلوله سربی قرار میگیرد و میمیرد. خون در خیابان جاری میشود… و ما گزارش میدهیم که اینجا در مصر، «کشته شدن» یک رویداد روزمره شده است!
پرسش: تمدن یعنی چه؟؟
نگاهی به خیابانهای منتهی به این میدانها اگر بیاندازیم، میبینیم که چراغهای راهنما هنوز سر جایشان ایستادهاند و مدام تکرار میکنند: سبز… زرد… قرمز… البته همه ما میدانیم که این بازی رنگها بیهوده است: تانکها پشت هیچ چراغ قرمزی توقف نمیکنند!
پرسش: قربانی کیست؟؟؟