تبلیغات
کد خبر: ۲۶۵۶۰

طراحان اسراییلی استاکس‌نت کیستند؟

پس از گذشت حدود دو سال از انتشار ویروس استاکس نت و تلاش سرویس های اطلاعاتی غرب برای استفاده از آن به منظور ضربه زدن به برنامه هسته ای ایران، اطلاعاتی منتشر شده که نشان می دهد پروسه سازمانی تولید و انتشار این ویروس در سرویس اطلاعات نظامی اسراییل(امان) چگونه بوده است.

به گزارش مشرق به نقل از ایران هسته ای، روزنامه سوییسی لوتان در یادداشتی جزئیاتی دقیق از روند سازمانی تولید و انتشار استاکس نت ارائه داده است.

در این یادداشت که به قلم سرژ دومون نوشته شده آمده است: «اطلاعات موثق حاکی از ان است که اسرائیل تلاش های گسترده ای را برای تقویت توانش در جنگ رایانه ای به کار گرفته است.

این امر از ماه ژوئن ۲۰۰۷ سرعت بیشتری گرفته است. در ان زمان ایهود باراک که به تازگی در راس وزارت جنگ کابینه ایهود اولمرت قرار گرفته بود به همراه ژنرال اموس یادلین رئیس وقت اطلاعات نظامی اسرائیل موسوم به امان تصمیم گرفتند جنگ سایبری را به یکی از ارکان راهبرد ارتش تبدیل کنند.

در آن زمان این دو چند بار با یکدیگر دیدار کردند. باراک در خصوص جنگ سایبری مردد بود اما مخاطبش وی را متقاعد کرد بر روی این استراتژی جدید شرط بندی کند و به او توضیح داد که ویروس های ساخت اسرائیل ممکن است سیستم های رایانه ای مدیریت پرتاب موشک های حزب الله و ارتش های سوریه و ایران را فلج کند».

یادلین که رییس سرویس اطلاعات ارتش اسراییل بود دو ماه پیش بازنشسته شد و جای خود را به آویو کوخاوی داد.

دمون سپس با اشاره به تصمیم یادلین مبنی بر توسعه بخش سایبری امان نوشته است: «در ان زمان چندین واحد ارتش اسرائیل مسئول جنگ رایانه ای و محافظت در برابر نفوذ دشمن بودند یکی از این واحد ها مامرام نام دارد که رایانه مرکزی ارتش را اداره می کند و اعضای ان به طور داوطلبانه به مدت ۶ سال استخدام می شوند. بخش دیگری که در جنگ های سایبری دخالت دارد بخش لوتم است که ۹ سال پیش با هدف نظارت بر امنیت رایانه ای ارتش تاسیس شده بود.

واحد های دیگر دخیل در جنگ سایبری عبارتند از امان که مسئول رمز گذاری و رمزگشایی ارتباطات اطلاعات نظامی است. موساد و شاباک واحد امنیت کل از سال ۱۹۷۹ اکادمی علمی بسیار محرمانه ای به نام تالپیوت در ارتش ایجاد شده که سالانه ۵۰ دانشجو می پذیرد که مسئول ساخت سلاح های اینده ازجمله در بخش رایانه ای برای ارتش اسرائیل هستند».

نویسنده سپس به توضیه چگونگی تاسیس واحد ۸۲۰۰ در امان –که منابع غربی قبلا گفته بودند تهیه کننده استاکس نت است - می پردازد و می گوید: «اموس یادلین طی ۵ سال ریاستش در راس سازمان اطلاعات نظامی، این واحدها را بیش از پیش فعال کرد. وی همچنین واحد ۸۲۰۰ را بیش از همه واحدهای دیگر توسعه داد. این واحد محرمانه ترین ساختار درون امان است که مسئول شنودها و دریافت ارتباطات الکترونیکی به هر شکلی است. واحد ۸۲۰۰ سازمانی مخفی درون سازمان مخفی به شمار می رود.

اموس یادلین در سال ۲۰۰۹ با بیان اینکه این واحد به اندازه کافی کارامد نیست رئیس ان را تغییر داد و فردی به نام ن را که متخصص عملیات ویژه بود در راس ان نهاد قرار دارد و همچنین به واحد سایبر اجازه داد مستقل عمل کند. واحد سایبر از واحدهای کوچک زیر مجموعه ۸۲۰۰ بود که مسئول عملیات نفوذ در سیستم های رایانه ای دشمن به شمار می رفت».

نویسنده لوتان سپس برای نشان ادن میزان محرمانه بودن این پروژه ها می گوید: «نام این واحدها در هیچ نمودار ساختاری سازمان ها مشاهده نمی شوند و از انجا که نامی به انها داده نشده اند رسما وجود ندارند».

دومون در بخش دیگری از مقاله خود مشخصا به موضوع استاکس نت پرداخته و آورده است: «یکی از کارکنان سابق واحد تالپیوت که امروزه مشاور خصوصی است می گوید ایده فلج سازی سیستم های ایران در این واحدهای بسیار کوچک متشکل از چند صد نابغه رایانه ای شکل گرفت. وی ادامه داد البته این مسئله یک شبه صورت نگرفت و چندین گروه که گاه رقیب هم بودند بر روی پروژه های جنگهای سایبری فعالیت کردند. به احتمال زیاد این مسئله با همکاری سازمان های مخفی امریکایی صورت گرفته است».

نویسنده در انتهای مقاله توضیح داد که چرا اسراییلی ها روی آوردن به حملات سایبری را مقرون به صرفه می دانند. دمون از قول منبع اسراییلی خود می نویسد: «ایده اصلی کارشناسان نظامی اسرائیل این است که نفوذی ماهرانه از دو نظر جالب توجه است. از یک سو در مقایسه با حملات کلاسیک خسارات شدیدتری وارد می کند و از سوی دیگر هیچ اثری از منشاء حمله از خود به جا نمی گذارد. به علاوه از لحاظ مادی هزینه سنگینی ندارد و این موجب می شود عاملان ان دوباره حمله ای دیگر را ترتیب دهند».

این مقاله با وجود عرضه اطلاعات قابل توجه به این موضوع اشاره نکرده است که استاکس نت هرگز نتوانست تاسیسات هسته ای ایران را از کار بیندازد طوری که آمانو هم شفاها و هم در گزارش های مکتوب تایید کرد روند غنی سازی در ایران نه تنها کند نشده بلکه به طور مستمر و با آهنگ ثابت ادامه دارد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات