الحیات خبر داد؛
مذاکرات پنهانی احمدی نژاد با آمریکایی ها چگونه لغو شد؟
او در این مصاحبه مدعی می شود که در آن سال، ترتیبی داده می شود تا طبق پیشنهاد او، هیئت ایرانی با سفیر آمریکا در عراق دیداری داشته باشد که دو طرف ایران و آمریکا این موضوع را می پذیرند.
خبرنگار الحیات در قسمتی از گزارش خود در زمینه ارتباط تلفنی ایران و آمریکا، مصاحبه ای از جلال طالبانی، رییس جمهور عراق را در سال ۲۰۰۷ ورق می زند.
به گزارشافکارنیوز، او در این مصاحبه مدعی می شود که در آن سال، ترتیبی داده می شود تا طبق پیشنهاد او، هیئت ایرانی با سفیر آمریکا در عراق دیداری داشته باشد که دو طرف ایران و آمریکا این موضوع را می پذیرند.
به گزارش الحیات، گفتوگو با طالبانی در قصر «الشعب» دمشق در ژانویه ۲۰۰۷ به درازا کشید، اما او با سعه صدر از ادامهی گفتوگو استقبال میکرد. طالبانی چند هفته پیش از آن، از ایران بازدید و با رهبر، رییسجمهور و برخی شخصیتهای تاثیرگذار ایران دیدار کرده بود. از او پرسیدم طی این دیدارها چه نتیجهای از سخنان مسوولان ایران در زمینهی رابطه تهران با واشنگتن گرفتهای؟ گفت تمام کسانی را که ملاقات کردم این دیدگاه واضح را داشتند: «اگر آمریکا اعلام آمادگی کند، ما آمادهی تفاهم با آن در مورد کل منطقه از افغانستان تالبنان هستیم.»
طالبانی احساس کرد که من از این سخن شگفتزده شدهام و گفت: «به ایرانیها پیشنهاد دادم با زلمای خلیلزاد، سفیر آمریکا در عراق دیدار داشته باشند. ابتدا واشنگتن موافقت کرد و سپس ایران، به شرط اینکه دیدار غیرعلنی باشد. خلیلزاد ۲۴ ساعت زودتر سر قرار(دوکان کردستان) حاضر شد اما ایرانیها به علت اینکه کوندولیزا رایس، وزیر خارجهی آمریکا خبر این دیدار را به رهبران کنگره داده بود، منصرف شدند. ایران با این دیدار مشکلی نداشت، بلکه با نشت خبر آن به مطبوعات مخالف بود.
برخلاف آنچه در رسانهها گفته میشد، نشست ایران - آمریکا غیرممکن نبود. در سال ۲۰۰۳ و پیش از لشکرکشی آمریکا به عراق، ژنو شاهد تماس ایران و آمریکا برای بررسی اوضاع آیندهی عراق بود.
رخدادهایی وجود داشت که اهالی منطقه بهخاطر تعدد اتفاقات، آن را به یاد ندارند. در سال ۲۰۰۳ و پس از تشکیل شورای حکومت عراق که هنوز پل بریمر بر آن امر و نهی میکرد، ایران گروهی متشکل از نیروهای وزارت خارجه را برای عرض تبریک به شورای حکومت به عراق فرستاد، درحالی که حکم این شورا با مرکب آمریکایی نوشته شده بود و دوستان ایران در عراق نیز آن را انکار نمیکردند.
رخدادی دیگر؛ رهبران عرب حاضر نشدند از عراق اشغال شده بازدید کنند اما در سال ۲۰۰۷ هواپیمایی در فرودگاه بغداد که به سختی مسافری از آنجا وارد میشد، به زمین نشست. مسافر آن کسی نبود جزمحمود احمدینژاد. مسافر مذکور با مشاهدهی تانکهای آمریکا سوالهایی پرسید که پاسخ گرفت این فقط یک پایگاه از چندین پایگاه آمریکا در سراسر عراق است که ۱۷۰ هزار سرباز آمریکایی در آن مستقرند. نیروهای عراقی با ایستگاههای بازرسی هماهنگ کرده بودند تا کاروان رییسجمهور ایران را برای بازرسی متوقف نکنند، به جز یک ایستگاه در خارج از «منطقه سبز بغداد» که کاروان متوقف شد. عراقیها
ترسیدند و سراسیمه علت را از نیروهای آمریکایی جویا شدند. افسر آمریکایی گفت سربازاناش میخواهند با رییسجمهور مسافر عکس یادگاری بگیرند. وقتی قضیه را به او گفتند خندید.