هدف ترکیه از هدف قرار دادن " داعش " سوریه
یک تحلیلگر عرب با بررسی هدف ترکیه در هدف قرار دادن مواضع تروریستهای سوریه، این اقدام را نمایشی توصیف کرد.
به گزارش افکارنیوز، «محمد نورالدین» تحلیلگر عرب در گزارشی که «السفیر» آن را چاپ کرد، به بررسی هدف ترکیه از حمله به مواضع القاعده در سوریه پرداخت.
بر اساس این گزارش، بیانیه نیروهای مسلح ترکیه درباره هدف قرار دادن مواضع گروه تروریستی موسوم به دولت اسلامی در عراق و شام معروف به «داعش» که در واکنش به حمله خمپارهای همین گروه به اراضی ترکیه صورت گرفت، سوالهای زیادی را درباره موضع ترکیه در قبال سازمانهای به اصطلاح جهادی درگیر در سوریه برانگیخت.
گفته میشود که حکمی که یادداشت پارلمان ترکیه، دولت این کشور را ناگزیر کرد که از طریق نیروهای مسلحش مواضع القاعده در سوریه را هدف قرار دهد. در واقع این یادداشت، تحکیم و تثبیت حکم سال گذشته پارلمان ترکیه درباره شلیک خمپاره از سوی سوریه به طرف ترکیه و قربانی شدن تعدادی از شهروندان ترک بود. سال گذشته این حکم با هدف تادیب نظام «بشار اسد» و شخص وی تصویب شد. اما امروز در سایه تحولات جاری در مرزهای مشترک سوریه و ترکیه، و سیطره نیروهای ارتش آزاد سوریه، داعش و نیروهای کرد بر این مرزها و حضور نیروهای ارتش سوریه، اتخاذ یک راهبرد مناسب معضل دولت «رجب طیب اردوغان» است.
نویسنده در ادامه تاکید میکند: پیش از این گفته میشد که منبع حمله به اراضی ترکیه ارتش سوریه و نیروهای اسد هستند اما امروز مشخص کردن طرف حمله کننده به اراضی ترکیه، بسیار دشوار است.
دولت ترکیه میتواند دستور دهد که صرفنظر از طرف شلیککننده خمپارهها، واکنش نشان دهد یا اینکه ابتدا تحقیق کند که عامل شلیککننده چه کسی است و سپس تصمیم بگیرد که واکنش نشان دهد یا خیر.
با تحولات میدانی صورت گرفته و سیطره داعش و ارتش آزاد در مرزهای ترکیه، تصمیم دادن اختیارات به پارلمان برای نشان دادن واکنش نظامی منتفی شد زیرا خمپارههای ارتش ترکیه به همه جز ارتش سوریه که هدف اصلی آنکارا بود، اصابت میکرد. همین مسئله ترکیه را واداشت تا مواضع داعش را صرفا برای نمایش هدف قرار دهد تا به انتقادات غربی مستمر غربیها به دلیل حمایتش از جبهة النصره و سازمانهای تندرو دیگر وابسته به القاعده در سوریه، پاسخی داده باشد.
بعد نمایشی این واکنش ترکیه از سیاست ترکیه در قبال سوریه مشخص میشود. زیرا دو عامل اساسی در سیاست ترکیه وجود دارد. دشمنی با نظام سوریه و دشمنی با کُردهای سوریه که این اقدام برای تضعیف این دو دشمن صورت گرفت. تمامی گزارشها و تحقیقات نیز نشان میدهد که جهادیهای سوریه از طریق ترکیه یا جوانان این کشور وارد سوریه شدهاند یا از سوریه به مناطق مختلف دیگر رفتهاند. این افراد برای مقابله با نظام سوریه و کردها وارد سوریه میشوند و درگیریهای هفتههای اخیر کاملا این مسئله را تایید میکند.
اما سخن این است که سازمان «داعش» و دیگر تندروها خطری برای آینده ترکیه محسوب میشوند زیرا زمینه را برای انتقال القاعده به ترکیه فراهم می آورند و این امر کاملا صحت دارد و رهبران ترکیه نیز به آن اعتراف دارند.
نویسنده در ادامه تصریح میکند که جای نگرانی دیگر در سوریه است که دولت حزب عدالت و توسعه ترکیه، مجبور باشد همچنان سیاست فرار رو به جلو را ادامه دهد و هیچ راهی جز تداوم حمایت از سازمانهای مختلف جهادی و غیرجهادی نداشته باشد. این امر در چارچوب روند دلخوش بودن آنکارا به شکست مذاکرات ژنو ۲ و بازگشت به گزینه حمله نظامی علیه دمشق صورت میگیرد.
حتی اگر این مسئله محقق نشود، ترکیه در یک دردسر بزرگ افتاده است. ترکیه یا باید در پاکسازی این سازمانهایی که همواره از آنها حمایت کرده مشارکت کند یا اینکه ببیند که مقابل چشمانش این سازمانها از بین میروند. این امر موجب شده که ترکیه خود را برای مسئله دیگری که حفظ آبرو است، آماده کند و آن تداوم برقراری تماس با ایران و اعلام واردات بالای نفت از ایران طی سال ۲۰۱۴ است. آنکارا همچنین توافقنامه خرید موشکهای بالستیک دوربرد را با ایران امضا خواهد کرد و در آزاد کردن لبنانیهای ربوده شده در اعزاز شرکت خواهد کرد. با این کار ترکیه میتواند به نیروهای حامی نظام اسد در سوریه
یعنی ایران، چین و حزبالله لبنان بازگردد.