تبلیغات
کد خبر: ۲۷۸۳۱۶

سیلی سخت مسلمان ناشناس به " آمریکا " + عکس

مجری و عاملان این عملیات هیچ گاه شناسایی نشدنداما یک گذاره ی قطعی وجود داشت: «یک شهادت طلب ناشناس توانسته بود در کمال سادگى و راحتى، بهترین کارشناسان خاورمیانه ‏اى سازمان سیا را از بین ببرد و سرفرماندهى سیا در لبنان را متلاشى سازد.»

به گزارش افکارنیوز، روز دوشنبه ۱۳۶۲/۱ / ۲۹ ه. ش(۴رجب ۱۴۰۳ه. ق، ۱۸ آوریل۱۹۸۳م) ساعت ۱۳/۰۵ دقیقه به وقت بیروت، یک دستگاه «وانت شورولت» سیاه رنگ که پلاک سیاسى سفارت آمریکا را نیز برخود داشت، به ساختمان سفارت ایالات متحده ی آمریکا در بیروت نزدیک شد. ناگهان وانت که به سمت پارکینگ سفارت حرکت می کرد، مسیر خود را تغییر داد و با چرخش به سمت چپ، به سوى ساختمان اصلى سرعت گرفت.

ماشین از دروازه‏ هاى سفارت گذشت و پس از آن که نرده‏ هاى مقابل خود را از جا کند، درب شیشه‏ اى ورودى را خرد کرد و وارد طبقه‏ ى همکف گردید و در محل کافه تریاى سفارت منفجر شد. انفجار و آتش و پس لرزه شدید حاصل از آن، منطقه‏ ى «کورنیش اَلبَحر» را در وحشت فرو برد. شعاع تخریب اصلى بمب ۵۰۰ متر مربع بود و حفره ‏اى به قطر ۱۵ متر، محل انفجار ماشین را به خوبى مشخص مى ‏کرد. قدرت انفجار(که معادل ۲۵۰ کیلوگرم تى. ان. تى تخمین زده می شود) به حدی بود که بخش شرقی ساختمان بتونى هفت طبقه‏ ى سفارت آمریکا و همچنین بخش وسطى و اصلى ساختمان، به طور کامل منهدم شد.

ده دقیقه پس از انفجار سفارت، شخص ناشناسى به دفتر خبرگزارى فرانسه در بیروت تلفن زد و گفت: «سازمان جهاد اسلامى مسئولیت این حمله را که نام آن عملیات والفجر مى‏باشد، بر عهده مى‏گیرد».

دقایقى بعد، فرد ناشناس دیگرى با دفتر روزنامه‏ى «اَللِواء» در بیروت تماس تلفنى گرفت و گفت: «هجوم به سفارت آمریکا جزئى از حمله‏ى انقلاب ایران ضد اهداف امپریالیسم در تمام نقاط جهان است و این حملات به اهداف موجود امپریالیسم در لبنان ادامه خواهد یافت؛ حتى علیه نیروهایى که به اسم «حافظ صلح» به لبنان آمده‏ اند».

شخص ناشناس دیگرى با دفتر روزنامه‏ ى «السفیر» در بیروت تماس گرفت و با عنوان کردن سازمانى که تا آن زمان کسى نامى از آن نشنیده بود، ضمن بر عهده گرفتن مسئولیت حمله به سفارت آمریکا، گفت: «ما اعلام مى‏کنیم که این حمله به انتقام جنایات آمریکا در لبنان بوده است و این عملیات به مناسبت ۱۳ آوریل، آغاز توطئه و تهاجم آمریکا و اسرائیل علیه مردم لبنان، انجام گرفت».

درباره‏ ى تلفات این عملیات، اظهار نظرهاى مختلفى ارائه شده است. بین ۴۶ تا ۸۰ نفر در این ماجرا کشته شدند. گرچه «رابرت دیلون» سفیر وقت آمریکا که در زمان انفجار، در طبقه‏ ى هفتم سفارت، در محل زندگى خود به سر مى‏ برد، از این انفجار جان سالم بدر برد امابعد از چند روز مشخص شد که اهمیت ۹ تن از کشته شده گان از سفیر آمریکا در بیروت هم بسیار بیش‏تر بوده است.قطعا مهم ترین شخص کشته شده در این عملیات، یک افسر بلند پایه آژانس امنیت ملی آمریکا(سی. آی. اِی) به نام«رابرت کلایتون ایمز»(Robert Ames) بود. او مدیریت«دفتر تحلیل سازمان سیا در خاور نزدیک و جنوب آسیا»را عهده دار بود. رؤساى ایستگاه‏ هاى «سیا» در خاورمیانه، از کشورهاى محل مأموریت خود بدانجا فراخوانده شده بودند تا در جلسه ای به ریاست این مامور ۴۹ ساله، در جریان طرح‏ ها و برنامه ریزی هاى او قرار گیرند.

در لحظه ی انفجار، «ایمز»،(که با عنوان«مردِ مأموریت‏ هاى سرّى»شناخته می شد) به همراه هشت تن از اعضای سازمان سیا(از جمله «کِنِت‏ولش»، افسر خدمات محرمانه ‏ى وزارت دفاع آمریکا) در طبقه‏ ى سوم ساختمان سفارت، جلسه ‏اى سرّى داشت. اهمیت حضور «ایمز» در بیروت را از آن‏ جا مى‏ توان دریافت که «مرد مأموریت‏هاى سرّى» از سوى سازمان سیا، مشغول انجام مأموریت مهمى در پاکستان، بود که به واشنگتن فراخوانده شد و پس از ابلاغ وظایف و مأموریت جدید، بلافاصله عازم بیروت گردید. گفته می شد که وى «بیروت» را بهتر از کف دستش مى‏ شناسد و همه جاى آن را به خوبى بلد است. مرگ او، ضربه ای جبران ناپذیر به برنامه های نظامی - امنیتی آمریکا و متحدانش در لبنان و خاورمیانه به شمار می رفت. مجری و عاملان این عملیات هیچ گاه شناسایی نشدنداما یک گذاره ی قطعی وجود داشت:«یک شهادت طلب ناشناس توانسته بود در کمال سادگى و راحتى، بهترین کارشناسان خاورمیانه ‏اى سازمان سیا را از بین ببرد و سرفرماندهى سیا در لبنان را متلاشى سازد.»

بعد از این حادثه، سفارت آمریکا از بخش مسلمان ‏نشین غرب بیروت، به بخش مسیحى در بیروت شرقى منتقل شد تا در آن‏ جا، هم از دسترس مسلمانان دورتر باشد و هم میان احزاب فالانژ مسیحى که بر آن منطقه تسلط داشتند، از امنیت بیش‏ترى برخوردار شوند.

ایالات متحده ی آمریکا، سال ها، بدون ارائه ی حتی یک برگ سند و ارائه ی دلیل، مجاهد لبنانی و اسطوره ی مقاومت شیعی«عماد مغنیه»را به عنوان طراح و هدایت کننده ی «عملیاتِ ۱۸ آوریل» معرفی تمود. ادعایی که هیچ گاه به اثبات نرسید.

در این روزها، یاد طراحان و مجری این عملیات شهادت طلبانه را گرامی می داریم.












در نگارش این گزارش، از کتاب «پاره های پولاد» استفاده شد

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات