تبلیغات
کد خبر: ۲۷۸۵۹۷

خصومت عربستان با آمریکا از چه زمان کلید خورد؟

روزنامه لوموند در مطلبی به بررسی مواضع عربستان سعودی در مسائل منطقه ای و بروز اختلاف میان مقامات سعودی و واشنگتن درباره این مسائل پرداخت.

خصومت عربستان با آمریکا از چه زمان کلید خورد؟

به گزارش افکارنیوز، این روزنامه فرانسوی در تحلیلی به قلم " کریستوف ایاد " نوشت، عربستان سعودی با امتناع از پذیرفتن کرسی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای مدت دو سال و برای اولین بار در تاریخ، فرصت خوبی را برای برداشتن گامی به سوی تبدیل شدن به رهبر جهان عرب و به رسمیت شناخته شدن به عنوان قدرتی منطقه ای از دست داد. این تصمیم، حتی دیپلمات های سعودی را که به سختی برای ورود پادشاهی وهابی به مهمترین قسمت دیپلماتیک بین المللی تلاش کرده بودند، در بهت و حیرت فرو برد.

این تصمیم با آشکار ساختن وجود تناقضات بسیار در سیاست خارجی عربستان سعودی، نشان داد که این گونه اقدامات بیشتر ثمره تصمیمات ضد و نقیضی است که توسط جناح های مختلف قدرت و شاخه های رقیب در خانواده سلطنتی این کشور گرفته می شود، تا این که نتیجه سیاستی منسجم از سوی دولت آن باشد.

اما فراتر از این تناقضات آشکار و بی سابقه بودن تصمیم تحریم شورای امنیت، که با انفعال سازمان ملل متحد در سوریه و سیاست دوگانه آن در مناقشه اسرائیل و فلسطین توجیه شده است، این اقدام عربستان سعودی در وهله اول نوعی ابراز نارضایتی از واشنگتن به عنوان بهترین دوست آن است که اکنون به ناکامی در تمام وظایف خود متهم شده است.

عربستان سعودی با رها کردن خود از الزامات، تعهدات و محدودیت های ذاتی شورای امنیت سازمان ملل متحد، به دشمنان خود و پیش از آن به دوستان خود فهماند که از این پس در سیاست، تنها منافع خود را دنبال خواهد کرد.

همه این ها با تحولات اخیر عربی آغاز شد که رهبران سعودی به سرعت آن را تهدیدی خطرناک تلقی کردند. هرچند سرنوشت زین العابدین بن علی تونسی و معمر قذافی لیبیایی، چندان بر عربستان سعودی تأثیری نگذاشت، اما سرنوشت حسنی مبارک، بهترین دوست و خدمتگزار وفادار پادشاهی عربستان، ریاض را بسیار آزرده خاطر کرد. زیرا درک نمی کرد که به چه علتی واشنگتن به این راحتی مردی را که همواره از منافع غرب در منطقه دفاع کرده و نظم را بر کشور خود حاکم کرده بود، به حال خود رها کرد و دست از حمایت آن کشید.

هنگامی که عربستان سعودی یار مصری خود را از دست رفته می دید با تهدید فزاینده دیگری در نزدیکی مرزهای خود رو به رو شد که بیشتر نگران کننده بود.

قیام بحرین در فوریه سال ۲۰۱۱ این ایده خطرناک شکل گیری جنبشی انقلابی و بالقوه خطرناک در خلیج فارس را به وجود آورد که ممکن بود خاندان سنی آل‌خلیفه را ساقط کند و نظامی جمهوری با حاکمیت شیعیان را به وجود آورد.

به دنبالافتادن حاکمیت عراق به دست شیعیان در سال ۲۰۰۳، نگرانی و هراس از جدایی مناطق نفت خیز شرق عربستان که در مجاورت بحرین قرار دارد و اکثر جمعیت آن را شیعیان سعودی تشکیل می دهند، در دل مقامات سعودی افتاد. این شیعیان که بسیار در اقلیت هستند، بر اساس دکترین وهابیتِ حاکم بر عربستان سعودی، شهروندان درجه دوم محسوب می شوند. واشنگتن به مداخله نظامی عربستان سعودی(و نیز امارات متحده عربی و کویت) در بحرین واکنشی نشان نداد.

از آن جا که عربستان سعودی، اخوان المسلمین را رقیب خود در برتری مذهبی در جهان اهل تسنن می داند، و حتی از زمان حمایت اخوان از اشغال کویت به دست عراق در سال ۱۹۹۰ و نیز اتحاد آن با قطر، آن را دشمن خود به حساب می آورد، حمایت واشنگتن از فرایند انتخابات در مصر و نیز همراهی آن با اخوان المسلمین به عنوان برندگان این انتخابات آزاد، موجب تقویت بدبینی عربستان سعودی از واشنگتن شد. در مصر، ریاض همواره از بازگشت ارتش به قدرت استقبال کرده و حتی به صورت ظاهری هم کودتای سوم ژوئیه بر ضد محمد مرسی، رئیس جمهور مصر را محکوم نکرد.

اما از همه این ها گذشته، مسئله سوریه بود که اختلافات میان ریاض و واشنگتن را آشکار ساخت. این بار، عربستان سعودی فعالانه از شورش بر ضد بشار اسد حمایت می کرد. ریاض قصد داشته است «هلال شیعی» را که از ایران تا جنوب لبنان، عراق و دمشق را در بر می گیرد، در سوریه در هم بشکند. به همین دلیل مقادیر زیادی سلاح و مهمات در اختیار شورشیان سوری قرار داد. اما واشنگتن از او پیروی نکرد و تشکیل ائتلاف که زمانی در سال‌های دهه ۱۹۸۰ به شکست ارتش سرخ در افغانستان کمک کرده بود، این بار کاری از پیش نبرد. آمریکا خسته از یک دهه جنگ در جهان عرب و اسلام، و زخم خورده از عواقب ناشی از تخریب دولت در عراق در سال ۲۰۰۳ و نیز ظهور جهادگران در سوریه، در نهایت با بشار اسد کنار آمد. چشم پوشی آمریکا از حمله نظامی به سوریه پس از وقوع حمله شیمیایی بیست و یکم اوت در دمشق، نقطه اوج این تغییر جهت بود.

تماس تلفني باراک اوباما با همتاي ايرانياش، براي اولين بار پس از انقلاب اسلامي سال ۱۹۷۹ در تاريخ بيست و هفتم سپتامبر، تلخ کامي عربستان سعودي را به خشم و جنون تبديل کرد. زيرا اين کار مقامات سعودي را متقاعد کرد که واشنگتن آماده رها کردن آن و تغيير متحد خود در خاورميانه است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات