هراس اسرائیل و حامیانش از مصر جدید
به گفته کارشناسان، اقدامات تازه مصر نشانگر تغییر در سیاستهای این کشور از جمله حمایت کامل از اقدامات اسرائیل است که در زمان حکومت حسنی مبارک دیکتاتور سابق این کشور صورت میگرفت، است.
به گزارش پرس تی وی، نتایج یک نظرسنجی جدید در مصر بیانگر آن است که اکثر مردم این کشور، پایان یافتن توافق صلح ۱۹۷۹ میان مصر و رژیم اسرائیل را خواستار هستند.
پس از امضای پیمان صلح میان قاهره و تلآویو در مارس ۱۹۷۹ میلادی(فروردین ۱۳۵۸)، دو طرف بر سر فروش گاز طبیعی مصر به رژیم اسرائیل توافق کردند.
در همین حال، نبیل العربی وزیر امور خارجه مصر اخیرا از تصمیم این کشور برای بازگشایی دائم گذرگاه رفح خبر داده است.
العربی هدف از این اقدام را کاهش فشار ناشی از محاصره تحمیلی رژیم اسرائیل بر مردم فلسطینی ساکن غزه عنوان کرد.
حسنی مبارک رئیس جمهور مخلوع مصر از آغاز محاصره تحمیلی غزه به دست رژیم اسرائیل در سال ۲۰۰۷ میلادی، گذرگاه مرزی رفح را بسته نگاه داشتهبود.
این اقدام قاهره و تلآویو سبب شد تا بیش از ۱.۵ میلیون غیرنظامی ساکن منطقه فقیرنشین غزه از تامین بسیاری از نیازهای اولیه خود از جمله مواد غذایی و دارو محروم بمانند.
هزاران نفر از مردم مصر جمعه(۲۳ اردیبهشت) با آمدن به خیابانهای قاهره پایتخت و دیگر شهرهای این کشور، حمایت خود را از مردم فلسطین ابراز داشتند.
مصریها در میدان آزادی قاهره که مرکز تجمعات علیه رژیم حسنی مبارک رئیس جمهور مخلوع این کشور بود، گرد هم آمدند.
تظاهرات در قاهره که از سوی مصریها " راهپیمایی یک میلیونی " نام گرفته است، در آستانه سالگرد اشغال فلسطین از سوی اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی برگزار شد.
همچنین هزاران نفر از مردم مصر قصد دارند در سالگرد روز نکبت(۲۵ اردیبهشت) به مرز رفح رفته و علیه محاصره پنج ساله غزه از سوی رژیم اسرائیل تظاهرات برگزار کنند.
گفتنی است، فلسطینیان و دیگر مسلمانان جهان و همچنین شماری از فعالان بینالمللی حقوق بشر، سالگرد تاسیس رژیم اسرائیل در سال ۱۹۴۸ را " یوم النکبه " مینامند و در آن روز با برگزاری تظاهرات نفرت خود را از اسرائیل ابراز میکنند.
پرس تیوی با هدف بررسی روابط قاهره و تلآویو در پی انقلاب مصر، با چند تحلیلگر گفتوگو کرده است که در ادامه میخوانید:
ندا حشوی تحلیلگر سیاسی، در بیروت: کناررفتن حسنی مبارک از قدرت، اسراییلیها را کاملاً مضطرب کرده است چون انقلابی که علیه رژیم حاکم مصر شروع شده بود هماکنون به انقلاب و نهضتی علیه اسراییلیها تبدیل شده است. پیمانی که در سال ۱۹۷۹ امضاء شد، بدون نظرخواهی از مردم مصر و تنها با توافق سران دو رژیم به امضاء رسید. حال که رژیم مصر سرنگون شده است، مردم این کشور باید تصمیم بگیرند که میخواهند این پیمان همچنان بهقوت خود باقی باشد یا اینکه خواهان ملغیشدن آن هستند. مصر قبل از روی کار آمدن سادات در خط مقدم نبرد بر علیه اسراییل قرار داشت و رهبر کشورهای خاورمیانه در
نبرد بر علیه صهیونیستها بود. حال که مبارک کنار رفته است امیدواریم مصر دوباره جایگاه رهبری نهضت ضدصهیونیستی را بهدست بیاورد.
رژیمهای وهابی همسایه مصر هم اکنون جریاناتی را ایجاد کردهاند تا بهوسیله آنها انقلاب مصر را به بیراهه بکشانند. در راس این رژیم ها هم عربستان سعودی قرار دارد. عربستان سعودی که همپیمان امریکاست و واشنگتن هم که نقش دایه مهربانتر از مادر اسراییل را بر عهده گرفته است. بنابراین میبینیم که همه چیز به هم ربط دارد. اسرائیلیها میخواهند مصریها را با درگیریها و اختلافات قومی و مذهبی سرگرم کنند تا روند امور منطقه هیچ تغییری نکند اما این روند امور قطعاً تغییر خواهد کرد.
یحیی غانم، معاون سردبیر روزنامه الاهرام مصر، در قاهره،: تظاهرات امروز ثابت میکند که مردم و ملت مصر همواره بخشی از امت عربی و اسلامی بودهاند و همچنین ثابت میکند که بر خلاف تصور خیلیها که مصر را کشوری رو به زوال و انجماد قلمداد میکردند، این کشور و مردمش تنها منتظر فرصتی بودند تا مجدداً به شکل فعال در صحنه حاضر شوند.
عبدالله حمودا، روزنامهنگار مصری، در لندن: انقلاب مردم مصر یک انقلاب ملی بود که هدف اول و اصلی آن بازسازی و اصلاح امور کشور است. هدف بعدی این است که سیاست خارجی کشور منعکسکننده خواست و اراده مردم کشور باشد. در عرصه سیاست خارجی مصر از یک طرف دارد سعی میکند رابطهاش را با کشورهای جنوب مصر که رودخانه نیل از آنها منشاء میگیرد بهبود ببخشد و از سوی دیگر بهدنبال حمایت از آرمان ملت فلسطین است. پیمانی که میان سادات و اسراییلیها امضاء شد، بدون در نظر گرفتن خواست مردم مصر و بهمنظور کنار گذاشتهشدن مصر از نبرد میان اعراب و اسراییل تحمیل شد. مصر هم اکنون دارد
میگوید این پیمانی که با اسراییل امضاء شده است، عادلانه نیست و منافع و حق حاکمیت مصر را تامین نمیکند و به همین خاطر خواهان تغییر این پیمان است. رفتار دولت نتانیاهو و دولتهای قبلی اسراییل نشان میدهد که آنها بهدنبال صلح نیستند و در نتیجه باید شاهد یک موازنه قدرت در منطقه باشیم تا جلوی اسراییلیها گرفته شود و حق و حقوق فلسطینیها به آنها داده شود.