تبلیغات
کد خبر: ۲۹۶۷۱۰

خیزش ایران و روسیه، افول آمریکا در خاورمیانه

گلوبال ریسرچ در مقاله ای نوشت قدرت ایالات متحده در خاورمیانه در حال افول است و متحدان آمریکا به فکر گزینه های جدیدی به جای واشنگتن هستند.

خیزش ایران و روسیه، افول آمریکا در خاورمیانه

به گزارش افکارنیوز، در این مقاله که به قلم " مهدی داریوس ناظم رویا " نوشته شده، نویسنده با اشاره به اتفاقات اخیر در خاورمیانه به ویژه سوریه و مصر عنوان می کند که این تحولات به معنای افول قدرت ایالات متحده در خاورمیانه است و در عوض در همین حال روسیه به همراه ایرانقدرتگرفته اند.

وی می نویسد: جنگ سرد هرگز برای رهبران امریکا به پایان نرسید. نباید هیچ توهمی در مورد آن وجود داشته باشد، ایالات متحده به لحاظ راهبردی تلاش کرده است هم روسیه و هم جمهوری خلق چین را مهار و تضعیف کند. استراتژی آمریکا در خاورمیانه و دشمنی واشنگتن علیه دو کشورایران و سوریه بخشی از خط مشی آمریکا برای حمله به مسکو و پکن بوده است.

به رغم تلاش های آمریکا، خطوطی که واشنگتن پس از سال ۱۹۴۵ در خاورمیانه دنبال کرده و همواره با انتقادات قدرت ها و رقبای منطقه ای همراه بوده است، دوباره در حال تغییر است.

در ادامه این مقاله آمده است: پاکس آمریکانا(Pax Americana) یا به اصطلاح صلح آمریکایی _ که هرگز صلحی نبود _ ‌اکنون مرده است. در مورد خاورمیانه، این واژه خود به معنای یک دوره تسلط ایالات متحده است که پس از جنگ جهانی دوم بوجود آمد و در سال ۱۹۷۸به اوج خود رسید. سپس در سال ۱۹۷۹ انقلاب اسلامی ایران به وقوع پیوست. چند دهه بعد، اشتباهات به یاد ماندنی دولت جورج دبلیو بوش، کاهش مداوم نفوذ آمریکا را رنگین کرد.

* سقوط تدریجی از ایالات متحده در خاور میانه

کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه امریکا، در سال ۲۰۰۶ بسیار مطمئن بود که سلطه آمریکا در خاورمیانه بزرگ گسترش خواهد یافت. او در خلال جنگ ۲۰۰۶اسرائیل علیه لبنان پیروزمندانه اعلام کرد که نقشه خاورمیانه برای همیشه به سود ایالات متحده آمریکا تغییر خواهد کرد. اما این اتفاق نیفتاد، و اسرائیل هم در جنگ شکست خورد. نفوذ ایالات متحده رو به کاهش گذاشت، در حالی که نفوذ رقبای آن شروع به افزایش کرد.

حماس به طور دموکراتیک توسط مردم فلسطین انتخاب شد تا نماینده آنها باشد. نه تنها حماس کنترل نوار غزه را به دست آورد، بلکه پس از آن که ایالات متحده با اسرائیل، عربستان سعودی، حسنی مبارک، مصر، محمد دحلان جنگ سالار فلسطینی، و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، برای سرنگونی دولت حماس در غزه هم پیمان شده و توطئه کردند، حماس کنترل خود بر این منطقه را حفظ کرد.

نه محاصره اقتصادی، خرابکاری سیاسی، جنگ کوچک داخلی با فتح، و نه مجموعه ای از جنگ های راه اندازی شده توسط اسرائیل، نتوانسته دولت تحت رهبری حماس در غزه را حذف کند.

در لبنان نیز، نفوذ حزب الله به طور چشمگیری افزایش یافته است. ائتلاف ۱۴ مارس، به رهبری حریری که تحت حمایت مالی ایالات متحده و متحدان آن است، ثابت کرده است که در کار خود برای خنثی کردن حزب الله و متحدان سیاسی آن درائتلاف ۸ مارس ناتوان بوده است. اگر چه گزارش هایی با انگیزه سیاسی مدعی هستند مداخله حزب الله در سوریه آن را تضعیف کرده و به محبوبیت آن در لبنان لطمه وارد کرده است، در واقعییت وضع کاملا برعکس است. گزارش اطلاعاتی اسرائیل که توسط موساد نوشته شده است اعتراف کرده است که حزب الله در واقع وارد یک عصر طلایی شده است.

با بررسی همه جوانب، نقشه های امریکا برای " باز ترسیم " مرزهای خاور میانه، با هدف ایجاد کشورهای کوچکی که واشنگتن به راحتی بتواند به عنوان ابزاری برای حفظ نظم امپراتوری خود، آنها را کنترل کند، هنوز هیچ جا یافت نمی شود. " خاور میانه جدید " واشنگتن، محقق نشده است. با این حال، نمی توان انکار کرد که شعله های آتش این پروژه هنوز در عراق و سوریه زبانه می کشد و درگیری های فرقه ای را ایجاد کرده که شامل تقسیم سودان و بی ثباتی شمال آفریقا است.

* امپراتوری در حال افول

آمریکا دو دشمن اصلی خود در خاورمیانه را خنثی نکرده است. هدف از تغییر رژیم در دمشق شکست خورده است و واشنگتن نتوانست قدرت پنتاگون را در سوریه به نمایش بگذارد. توافق هسته ای موقت نیز در شهر ژنو سوئیس بین امریکا و ایران منعقد شد.

تصمیم ایالات متحده برای عدم ورود به جنگ سوریه و یا در نهایت امضای توافقنامه با ایران، دلایل از هم پاشیدن قدرت آمریکا نیست. قدرت آمریکا از قبل رو به افول بود. واشنگتن به عنوان ابزاری برای حفظ نفوذ خود در خاورمیانه و در واقع برای کاهش سرعت افول خود، با سوریه و ایران توافقنامه امضا کرد.

در عوض، متحدان و مشتریان امریکا با غیض صحبت می کنند و احساس ترس دارند. در نتیجه کاهش قدرت ایالات متحده، هم پیمانان و مشتریان واشنگتن به آرامی در حال تنوع بخشیدن به روابط خود هستند. از تل آویو و ریاض، متحدان منطقه ای آمریکا متوجه شده اند که چتر امپریالیستی امریکا بر سر آنها در حال از بین رفتن است. آنها به دنبال جایگزین هایی به جای ایالات متحده هستند.

* بازگشت روسیه به دلتای نیل

ایالات متحده آمریکا روز ۹ اکتبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که تا حدی کمک های نظامی خود را به مصر کم کرده است. این حرکت به عنوان بخشی از " تنظیم دوباره " راهبرد ایالات متحده در خاور میانه توصیف شده است. این اقدام امریکا از سوی ارتش مصر به عنوان اقدامی بازدارنده که ارتش مصر را در مبارزه با عناصر خودسر، به ویژه در شبه جزیره سینا تضعیف می کند، مورد انتقاد قرار گرفت.

کمک های امریکا به ارتش مصر کاهش یافته است. این وظیفه به طور مخفیانه به عربستان سعودی و شیخ نشین های نفت خیز عرب خلیج فارس سپرده شده است. با بررسی همه جوانب، واشنگتن دیگر نمی تواند بودجه نظامی مصر را تامین کند. قاهره هم احساس می کند که امریکا در سرازیری سقوط است و به دنبال جایگزین هایی به جای حمایت مالی ایالات متحده است.

نویسنده در ادامه خاطرنشان کرد: یک ماه پس از آن که دولت ایالات متحده بخشی از کمک های نظامی خود به مصر را به حالت تعلیق در آورد، در ۱۱ نوامبر سال ۲۰۱۳، یک کشتی حامل موشک کروز روسی، با اسکله های شهر مدیترانه ای اسکندریه تماس گرفت. چند روز بعد، یک ناو روسیه در بندرصفاقع مصر پهلوگرفت. کشتی دوم روسی، یک ناو تدارکاتی یا کشتی سوخت بود.

روسیه از سال ۱۹۹۲ با هیچ یک از بنادر مصر در ارتباط نبوده است از دوران اتحاد جماهیر شوروی، در دوران جنگ سرد و حضور نظامی قابل توجهی در مصر نداشته است.

تماس های روسیه با بنادر مصر در سطح دیپلماتیک هم توسط کرملین در۱۳ نوامبر سال جاری هماهنگ شد. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه و سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه با هیئت بزرگی درآن چه لاوروف آن را یک واقعه «تاریخی» توصیف کرد، وارد مصر شدند. این دو وزیر کابینه توسط کرملین به قاهره فرستاده شدند تا ازفضای مصرکسب اطلاع کند.

در مورد نیات طرف مصری هم سوالاتی وجود دارد. آیا مقامات مصر به روسیه به عنوان یک برگ برنده در برابر ایالات متحده نزدیک می شوند و یا آنها به عنوان یک جایگزین واقعی برای ایالات متحده به مسکو نزدیک می شوند؟ به عبارت دیگر، آیا قاهره به عنوان ابزاری برای چانه زنی با واشنگتن، به سوی مسکو چرخیده و یا به عنوان واکنشی به کنترل و فشار آمریکا؟

پس از سفر مقامات روسیه به مصر، جان کری وزیر خارجه آمریکا، به مصر بازگشت تا از نفوذ ایالات متحده محافظت کند. به نظر می رسد قاهره خواستار انعطاف پذیری و اهرم فشار در برابر ایالات متحده است تا از آن به عنوان ابزاری برای کاستن از فشار واشنگتن استفاده کند، تا با غرق شدن امپراطوری آمریکا رژیم مصر هم به زیر کشیده نشود. سقوط اخوان المسلمین و انحلال اتحاد منطقه ای علیه سوریه یک پیام منفی به تمام دوستان و شرکای امریکا فرستاده است. همه در منطقه، بیش از همیشه آگاه شده اند که ایالات متحده ازآنها محافظت نخواهد کرد. در عوض آنها متوجه شده اند که کسانی که با ایران و روسیه متحد هستند، پا بر جا و ایستاده باقی می مانند.

* تجدید حیات روسیه در خاورمیانه

قبل از آن که دولت ایالات متحده تصمیم بگیرد تا حدی کمک های نظامی خود به قاهره را کاهش دهد، روسیه دومین فروشنده تسلیحات به مصر بود. روسیه صرفا با بهره گیری از عقب نشینی آمریکا، روابط تجاری خود با مصر را گسترش می دهد. مصر تنها جایی نیست که تسلیحات روسی به آنجا روانه می شود. در سال ۲۰۱۲ عراق توافقنامه تسلیحاتی با مسکو امضا کرد، که روسیه را پس از ایالات متحده، به دومین فروشنده سخت افزارهای نظامی به عراق تبدیل کرد.

روابط دوستانه روسیه باایرانو بلوک مقاومت به این کشور اهرم فشاری در برابر اسرائیل داده است. وجود جمعیت زیادی مهاجران روسی و روسی زبانان در اسرائیل به قدرت نفوذ روسیه افزوده است. حضور جامعه بزرگ روس زبان در اسرائیل یکی از دلایلی است که سیاستمداران اسرائیلی در فصل انتخابات به روسیه سفر می کنند و به سراغ کانال های روسی می روند. علاوه بر این، مسکو یک عضو کمیته چهار جانبه صلح خاورمیانه است که از وقتی درسال ۲۰۰۲ به وجود آمد، قرار بوده میان اسرائیل و فلسطین میانجی گری کند.

قدرت نمایی روسیه در سراسر خاورمیانه از سال ۲۰۱۱ شروع شده و نفوذش در شرق مدیترانه به طور پیوسته تثبیت شده است. فدراسیون روسیه روابط خود را به لبنان تقویت کرده و گفتگوی استراتژیکی را با حزب الله لبنان آغاز کرده است.

در انتهای این مقاله آمده است : سوریه بسيار سپاسگذار حمايت روسيه است. حمله تروریستی به سفارت روسیه در دمشق گواهي بر تاثیر مهم روسیه است . خاور میانه همواره درب خانه روسیه بوده است. آنچه در حال وقوع است موج جدید نفوذ روسیه همزمان با افول ایالات متحده است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات