سرانجام همه جنایتکاران جنگی یکی است:
سلاخی که در گاوداری دفن شد
رهبران جهان که همین چند هفته پیش برای تسلیت مرگ نلسون ماندلا از هم سبقت میگرفتند پیامهایی محتاطانه برای مرگ قصاب فرستادند.
آریل ساموئل مردخای شرایبر یا همان آریل شارون که اسرائیلیها از او با عنوان بولدوزر یاد میکردند امروز قرار است در مراسمی خانوادگی و در مزرعه خود در صحرای نقب به خاک سپرده شود.
به گزارشافکارنیوز؛آریل شارون نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۰۶ میلادی با یک سکته مغزی شدید برای ۸ سال آینده به کما رفت و زندگی سیاسی خود را بازندگی نباتیبر روی تخت بیمارستان عوض کرد.
به گفته کارشناسان امور صهیونیسم شارون جزء معدود سیاستمدارانی در اسرائیل بود که سوابق نظامی داشت، در حمله اسرائیل به صحرای سینا در سال ۱۹۵۶ شرکت داشت و در جنگ شش روزه با اعراب در ۱۹۶۷ یک تیپ را فرماندهی میکرد.
اما بسیار پیش از اینها شارون کارش را با گروه تروریستی هاگانا در سال ۱۹۴۸ آغاز کرده بود گروه نظامی زیر زمینی که برای تشکیل اسرائیل از هیچ جنایتی چشم پوشی نمیکرد.
پس از آن با جنایت در روستای القبیه در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۳ بود که نام آریل شارون به عنوان فرمانده صهیونیستهای جنایتکار بر سر زبانها افتاد، شارون و هم دستانش در گردان ۱۰۱ تنها در یک بعد از ظهر ۶۹ زن و مرد فلسطینی را به شهادت رساندند، گردان ۱۰۱ به ابتکار شارون جوان از مجرمین محکوم به مرگ تشکیل شده بود تا از هیچ جنایتی رویگردان نباشند.
همه این سوابق به اضافه فرماندهی یک تیپ عملیاتی در جنگ ۶ روزه با اعراب به شارون کمک کرد تا در انتخابات سال ۱۹۷۷، در راس فهرست نامزدهای مستقل، به کنست راه پیدا کند او سپس در کابینه مناخیم بگین به وزارت کشاورزی و شهرک سازی برسد.
جنایت صبرا و شتیلا لکه سیاهی است که نه تنها تا آخر عمر بر پیشانی شارون باقی ماند بلکه سایر سیاستمداران صهیونیست را نیز درگیر خود کرد.
چنانکه گفته میشود شارون در مقام وزیر دفاع بدون اطلاع مناخیم بگین وارد لبنان شد و شرایط را برای کشتار گسترده نزدیک به ۴۰۰۰ فلسطیینی توسط فالانژهای لبنانی مهیا کرد و به لقب قصاب صبرا و شتیلا مفتخر شد و گروه تحقیق و تفحص اسرائیلی نیز شخص آریل شارون را مسئول کوتاهی در جلوگیری از آن کشتار شناخته است.
اقدامات تحریک آمیز شارون به اینجا خاتمه نیافت، ورود او در سال ۲۰۰۰ به بیت المقدس باعثبوجود آمدن انتفاضه دوم فلسطینیان شد. از سوی دیگر شارون در رقابتهای انتخاباتی قول داد در صورت پیروزی ظرف مدت ۱۰۰ روز کار فلسطینیها را یکسره و موقعیت اسرائیل را در منطقه ثبیت کند اما اتفاقاتی که پس از نخست وزیری او به وقوع پیوست نشان داد واقعیت حقوق فلسطینیان چنان خدشه ناپذیر است که حتی جنایتکار بیرحمی چون آریل شارون نیز ناگزیر از پذیرش آن خواهد بود.
او در سال ۲۰۰۵ دستور تخلیه نوار غزه را صادر کرد، سیاستمداری که صهیونیستها به امید نابودی فلسطین به حزبش رای داده بودند نهایتاً تبدیل به کسی شد که راستهای افراطی همچون نتانیاهو در اعتراض به تصمیماتش از کابینه استعفا دادند.
شارون که اینک در اسرائیل با افرادی نظیر اسحاق رابین مقایسه میشد حزب کادیما را تاسیس کرد و از حزب لیکود خارج شد حالا او برای دستیابی به صلح با فلسطینیان از سوی صهیونیستهای افراطی سرزنش میشد و مورد خشم رادیکالهای لیکود بود.
تا سالها بعد عقب نشینی ناگزیر او از نوار غزه به موضوعی برای شماتتش در میان صهیونیستها تبدیل و مانع از این شد که در مقام قهرمان اسرائیل نامش در کنار موشه دایان و مناخیم بگین آورده شود، لقبی که برای دستیابی به آن جنایتهای زیادی مرتکب شده بود.
میراثسیاسی شارون نیز چنانکه او میخواست ادامه نیافت مرگ تدریجیاش او را از کانون توجهات دور کرد و حزبش نیز در انتخابات شکست خورد، چنانکه برای سالها بعد رقیب سرسختش بنیامین نتانیاهو بر جایش تکیه زد.
سیاستهای او درمورد شهرک سازی اینک مورد انتقاد شدید آمریکا و نهادهای حقوق بشری قرار گرفته و رهبران جهان که همین چند هفته پیش برای تسلیت مرگ نلسون ماندلا از هم سبقت میگرفتند پیامهایی محتاطانه برای مرگ قصاب فرستادند و از سوی دیگر شیرینی پخش کردن فلسطینیها در باریکه غزه بازتاب وسیعی در رسانهها پیدا کرد.
بولدوزر اسرائیل با این کابوس به خاک سپرده شد که ۸ سال زندگی نباتی را پس از دهها سال زندگی جنایتکارانه از سر گذراند و اینک میراث سیاسیاش در دستان رقیب سرسختش بنیامین نتانیاهو قرار گرفته در همین حال گزارشها حاکی از استقبال سرد صهیونیستها از مراسم وداع با قصاب است.