تبلیغات
کد خبر: ۳۲۳۰۶۰

دم خروس و قسم حقوق بشری اروپا

اتحادیه اروپا درحالی با همان نگاه متکبرانه و استعماری برای ایران دستورالعمل حقوق بشری تجویز می‌کند که بر هیچ کس پوشیده نیست که بهترین متحدانش اصلا معنی حقوق بشر را متوجه نمی‌شوند.

دم خروس و قسم حقوق بشری اروپا

به گزارشافکارنیوز،اتحادیه اروپا در هفته گذشته با صدور قطعنامه‌ای تحت عنوان حقوق بشر دستور کار جدیدی را برای سران کشورهای عضو خود در راستای رابطه با جمهوری اسلامی ایران مطرح کرد.

براساس این طرح، از این پس اگر اتحادیه اروپا و ایران می‌خواهند روابطی خوب داشته باشند باید تهران به مطالبات حقوق بشری اتحادیه اروپا توجه کند و اگر قرار شد تهران و اتحادیه رابطه خوبی داشته باشند باید اعدام مجرمان در ایران متوقف شود، محکومان جرایم امنیتی مخالفان نظام حاکم بر کشور نادیده گرفته شود، قوانین قضایی کشور در زمینه‌های مختلف از مسائل مربوط به همجنس گرایان گرفته تا مسائل مربوط به فرقه‌های مذهبی باید اصلاح شود تنها در صورت تمکین تهران آنگاه شاهد باشیم که کشورهای اروپایی به سوی رابطه‌ای خوب به ایران تمایل پیدا می‌کنند.

تمام کسانی که با روابط بین الملل و اصول حقوق بین الملل آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که این رفتار غربی‌ها چقدر بر خلاف عرف‌ها و رویه‌های بین المللی است و مصداق بارز نقض حاکمیت یک کشور است.

اروپایی‌ها با توجه با دیدگاه‌های متکبرانه‌ای که دارند گمان می‌کنند که ایران کشوری همانند زمان قرارداد ۱۹۱۹ است و آنها هنوز امپراطوریهایی هستند که خورشید در سرزمین‌هایشان غروب نمی‌کند. البته نباید در این میان نقش لابی‌های صهیونیستی را نیز نادیده گرفت که در ماه‌های گذشته در اقصی نقاط جهان از مسکو گرفته تا واشنگتن و در دیگر پایتخت‌های غربی بسیج شده‌اند تا علیه ایران و جمهوری اسلامی لجن پراکنی کنند.

در این میانه نکته‌ای بیش از همه مورد توجه قرار می‌گیرد و آن این است که چطور اتحادیه اروپا برای رابطه با ایران اینطور شرط و شروط‌های استعماری می‌گذارد و هرگونه بهبود رابطه بین طرفین را منوط به دیدار مقامات سیاسی‌اش با مخالفان نظام و آزادی همجنس بازان می‌کند، درحالی که بهترین روابط را با کشورهایی دارد که اصلا در کشورهاییشان چیزی به نام آزادی مذهبی، اجتماعی، دموکراسی و انتخابات و… تعریف نشده است.

به عنوان نمونه اتحادیه اروپا و اصلی ترین کشورهای این اتحادیه یعنی آلمان و انگلیس بهترین روابط اقتصادی و سیاسی در منطقه را به رژیم عربستان سعودی دارند درحالی که برخلاف ادعاهای سران اروپایی علیه ایران در این کشور اعدام با زدن گردن انجام می‌شود، زنان حق باز کردن حساب بانکی ندارند، حق سفر بدون ولی و قیم ندارند، چیزی به نام آزادی مذهبی وجود خارجی ندارد؛ در عرصه سیاسی هم این کشور هیچ حزب و جناحی ندارد و توسط اعضای یک قبیله اداره می‌شود واقعا جای سوال اینجاست که چرا پارلمان اروپا برای رابطه با عربستان سعودی تاکنون قطعنامه‌ای نداده است درحالی که هر ماه شاهد رفت‌ و آمدهای سیاسی سران اروپایی به این کشور و گسترش همکاری‌های نظامی و امنیتی با ریاض هستند.

بحرین هم شاهد مثال دیگری است، کشوری که اکثریت مردم آن توسط یک خانواده سلطنتی وابسته به خارج و غیر بومی با شدیدترین سرکوب ها مواجه بوده‌اند ولی کشورهای اروپایی هیچ محدودیتی در رابطه با سران خانواده حاکم در این کشور دارند.

در کشور کوچک و کم جمعیت بحرین در طی سه سال گذشته بیش از ۲۰۰ نفر توسط ماموران امنیتی کشته شده‌اند، چند هزار نفر بر اثر استنشاق گازهای سمی ممنوعه غیر از گاز اشک آور که توسط پلیس ضد شورش برای متفرق کردن معترضان استفاده می‌شد یا بکارگیری تفنگ‌های شوزن زخمی شده‌اند و دست‌کم ۱۵۰۰ نفر زندانی سیاسی وجود دارد ولی این آمار تکان دهنده در کشوری که تنها ۵۰۰ هزار نفر جمعیت دارد باعثنشده تا دیدارها و سفرهای آنها به کشورهای اروپایی حامی حقوق بشر متوقف شود و حتی همکاری‌های دو جانبه میانشان تقویت هم شده است.

امارات متحده عربی هم از این قاعده مستثنی نیست، کشوری که در آن هیچ مجلس یا پارلمانی وجود ندارد، هر هفته رسانه‌های غربی خبر دستگیر تعدادی از اعضای اخوان المسلمین را در این کشور منتشر می‌کنند، زنان هم در عرصه اجتماعی آنچنان فعال نیستند ولی بالاترین همکاری‌های اقتصادی و سیاسی را با کشورهای اروپایی دارد تا نشان دیگری باشد بر دروغ بودن ادعاهای غرب درباره آنچه که حقوق بشر می نامند.

البته ملت ایران در سه دهه گذشته معیارهایی که اروپا آنرا حقوق بشر مینامند را با گوشت و پوست خود حس کرده است؛ از زمانی که با دادن سلاحهای شیمیایی به رژیم صدام رزمندههای ایرانی را به فجیع ترین شکل به خاک و خون میکشید تا حالا که به بهانه مقابله با برنامه هستهای از دادن دارو به کشورمان خوداری میکند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات