چگونه رسانه ها به داعش کمک می کنند؟
برخی رسانه ها با مخابره لحظه به لحظه ی پیشروی داعش در دو روز ابتدای درگیریها در عراق ناخواسته به داعش کمک کردند.
به گزارشافکارنیوز، میتوان حمله نظامی اخیر گروهک تروریستی داعش به داخل کشور عراق را از جهات مختلفی مورد بررسی قرار داد و در هر بخش نقاط قوت و ضعف را بررسی نمود اما مهمترین محور که این گروهک حتی بیشتر از شاخه ی نظامی بر این موضوع تمرکز کرده است و متاسفانه بعضی از رسانه های داخل کشور نیز در این زمینه ضعیف عمل میکنند را جنگ رسانه ای و ایجاد جنگ روانی دانست
که متاسفانه صدا و سیما و برخی خبرگزاریها با مخابره لحظه به لحظه ی پیشروی داعش در دو روز ابتدای درگیری ناخواسته به این جنگ روانی کمک کردند.
تسلیم شدن چند پادگان نظامی ارتش عراق در مقابل گروهک داعش بدون درگیری، خارج از بحثخیانت نظامیان، این پیام را منتقل میکند که داعش نه بر توان نظامی خود بلکه بر اساس ایجاد رعب در جبهه مقابل موفق به این پیروزی های محدود شده است
عملکرد گروهک داعش و حامیان مالی و رسانه ای آنان در چند روز اخیر نشان داد دو هدف را پیگیری میکنند:
١) ایجاد رعب و وحشت در دل نظامیان و مردم عادی جهت تسلیم شدن و فتح شهرها بدون مقاومت
٢) تحریک در احساسات مذهبی جبهه ی مقابل در جهت تفرقه در اتحاد بین شیعیان و اهل سنت و ایجاد جنگ مذهبی در منطقه
در مواجهه با چنین راهبردی وظایف رسانه ای مقابل را میتوان اینگونه تعریف نمود:
الف) انتشار حقایق در جهت بیان مطالبی که منجر به روشنگری در خصوص این گروهک خواهد شد، برای مثال این گروهک از تعداد کمی جنگجو تشکیل شده است و حتی عکسهایی که خودشان نیز منتشر میکنند دلیل بر همین مدعاست
ب) اعضای این گروهک شاید در ظاهر قائل به ایدئولوژی باشند اما در نهان تنها قائل به منافع مالی هستند و در حقیقت جنگجویان اجاره ای و مزدورانی هستند که نه بر اساس اعتقاد بلکه بر اساس تقسیم غنائم جنگی گرد هم آمده اند
ج) هر اقدامی در خصوص منتشر کردن جنایات این گروهک بزرگترین کمک را به آنها در خصوص ایجاد رعب خواهد نمود
د) جلوگیری از تحریک احساست مذهبی: زیرا راه مقابله با داعش اتحاد درونی در بین کشور عراق است و شاید تحریک مذهبی باعثایجاد پیروزیهای کوتاه مدتی گردد اما در بلند مدت به نزاعی بزرگتر تبدیل خواهد شد
همچنین وظیفه ی فعالین شبکه های اجتماعی در این خصوص به غیر از موارد فوق جلوگیری از اسطوره سازی است.
در این چند روز تمجیدهای فوق العاده ای از فرماندهان نظامی ایرانی در شبکه های اجتماعی به چشم میخورد، این موضوع نه یک حسن و عملکرد عاقلانه بلکه یک اشتباه بزرگ است، وقتی افکار عمومی به جای یک تفکر پیروز به یک فرمانده ی پیروز سوق پیدا کرد، اگر روزی آن فرمانده شکست خورد، افکار عمومی خودشان را نیز شکست خورده خواهند دانست، این یک اصل در جنگ روانیست
در اين جنگ رواني تنها زماني پيروز خواهيم بود كه با روشنگري وسيع مانع از بروز شايعه و شايعه سازي در خصوص دشمن شويم نه اینکه هر آنچه دشمن راجع به خود و قدرتش بیان داشت عینا انتقال داده و باعث ایجاد وحشت در جبهه ی خودی شویم