روایت وزیر سابق صهیونیست ها از خیانت اسرائیل به خود
اسرائیل چه قدر پول برای شهرک سازی ریخت وپاش می کند؟
سالیانه چه قدر پول برای شهرک سازی هزینه می شود؟ این پول ها در جیب چه کسی است و از روی میز جابجا می شوند یا زیر میز؟
هزاران بند از بودجه سالیانه اسرائیل که به ساخت شهرک های صهیونیستی اختصاص می یابد، هنوز پنهان مانده اند.
به گزارشافکارنیوز؛ سالیانه چه قدر پول برای شهرک سازی هزینه می شود؟ این پول ها در جیب چه کسی است و از روی میز جابجا می شوند یا زیر میز؟
این خیلی معمولی است که ما از میلیاردها صحبت کنیم. افشای کامل این رقم موجب خشم جهان خواهد شد. نه تنها جهان بلکه مردم اسارئیل هم اگر بفهمند چه قدر پول برای ساخت شهرک ها روانه می شوند و چه کسانی آن را هزینه می کنند، خشمگین خواهند شد.
در تاریخ ۸سپتامبر مرکز ادوا، گزارش ویژه ای را منتشر کرد که شجاعت افشای یک حقیقت تلخ بود، یک راز مخفی: نابرابری بودجه دولتی برای بودجه های شهرداری صهیونیست ها از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۲. این گزارش نشان دهنده تفاوت اسرائیل است؛ اسرائیل پس از جنگ شش روزه.
طبق این گزارش در سال ۲۰۱۲، صهیونیست ها برای هر مهاجر ۷۴۵دلار هزینه کرده اند. این درحالیست که در شهرهای توسعه یافته سرمایه گذاری سرانه تنها در حدود ۵۲۳ دلار بوده است. این نشان می دهد هزینه های دولت صهیونیست به ازای هر شهرک نشین در طول این سال ها کاهش یافته است.
اما در عوض شهرک سازی ها به طوریست که هر بازدید کننده از بلوک های اتزیون را و یا منلطق شمال بیت المقدس به سمت رام الله را متعجب می کند. ماشین آلات سنگین در تمام ساعات مشغول به فعالیت هستند. این درحالیست که جمعیت شهرک های توسعه یافته صهیونیست ها در جنوب سرزمین های اشغالی در طول دو دهه گذشته هیچ افزایشی نداشته است. با این حال افرا و بیت ال، تبدیل به شهرهای واقعی شده اند. ساکنان از هرپنجره می توانند همسایه فلسطیینی خود را مشاهده کنند. فاصله میان رام الله و شهرک های اطرافش که قبلا به صدها متر می رسید اکنون به ده ها متر رسیده است.
اسرائیل این روند را از سال ۱۹۶۷ پس از جنگ شش روزه اتخاذ کرده است. این رویکرد دولت های صهیونیست است: شهرک سازی دارایی عظیم استراتژیک اسرائیل است.
اکنون جنبش صلح که به دنبال متوقف ساختن ساخت و ساز شهرک هاست در صفحه فیس بوک خود نوشته است: لازم به ذکر است که تنها ۴درصد از ساکنان شهرک ها، شهروند اسرائیل هستند.
شلومو بن آمی، وزیر امورخارجه صهیونیست ها در زمان ایهود باراک می گوید: طبق میراث بن گوریون، در سال ۱۹۶۷ جامعه اسرائیلی بازگشت. طبق این میراث ما هیچگاه نباید در قلب مراکز جمعیت فلسطیینی ساکن می شدیم. متاسفانه ما در دو جا به ارزش های صهیونیست خیانت کردیم: ما در خیلی موارد در قلب جمعیت اعراب رفتیم و نقب را رها کردیم.