۴۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰دلار بودجه برای کشتن ۲۲۵۰۰۰ نفر
مردم فکر میکنند تخصیص بودجهی جنگ پنتاگون با هزینههای بودجهای جنگ برابر است، اعداد و ارقام واقعی دو برابر تصور آنها و هزینههای اقتصادی خیلی بیشتر از حد تصور است. اعداد و ارقام دست کاری شده، ۲/۳ تریلیون دلار است در حالی که رقم واقعی برآورد شده بعضی به اجبار و بعضی با تمایل پرداخت گردیده نزدیک به ۴ تریلیون دلار است.
به گزارش فارس، پايگاهاطلاعرساني برهان گزارش دانشگاه براون از هزينههاي يك دهه جنگ ادعايي برضد تروريسم را منتشر كرد و نوشت: بالاخره مؤسسهي تحقيقاتي ايزنهاور و دانشگاه براون، برآورد تقريبي هزينههاي جنگهايي كه از يك دهه پيش، به بهانهي مبارزه با تروريسم آغاز شدند را منتشر كرد. هر چند تيم تحقيق كننده اعتراف كردهاند كه، ارقام واقعي به طور قطع بيش از اينها خواهد بود. مقالهي پيش رو، خلاصهاي از اين گزارش است كه با نام هزينههاي جنگ و به همت پژوهشگران برجستهاي چون كاترين لوتز،توماس جي واتسون و نتا كرافورد انجام شده است.
برای اولین بار در تاریخ ایالات متحده، آمریکا با جنگ میجنگد– در عراق، افغانستان و پاکستان جنگهایی که توسط خوداین کشور به طور کامل تأمین مالی شده است. این حرفی است که کاترین لوتز - استادانسان شناسی و مطالعات بینالمللی در دانشگاه براون و صاحب مطالعات اخیر بر روی هزینهی ۴ تریلیون دلاری مبارزه با ترور - میزند. افزون بر خرج و مخارج سنگین فدرال که شایدبزرگترین آنها بستهی مشوق اوباما - قریب به یک تریلیون دلار - باشد، قرضهای سنگینی که گرفته میشود را میتوان یکی از دلایل ایجاد شکاف بزرگ در بودجه و مشاجرههای کنگره - برسر بدهکاریهای کلان فدرال و اینکه
آمریکا چگونه باید کسری بودجههای سالانهی خود طی دههی آینده را از بین ببرد - معرفی کرد. بدون شک اگر خرج و مخارج نظامی این کشور از زمان حمله به مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۱ میلادی تا این حد هزینه روی دست آمریکا نمیگذاشت، کسری بودجهی دههی گذشته کمتر بود.
ایالات متحده را میتوان به دلیل فرستادن صدها هزارنیروی نظامی برای مبارزه با تروریسم و در نتیجه تهدیدی که در حال حاضر متوجه برنامههای دولتی فدرال است از جمله مراقبتهای پزشکی مقصر دانست. هنگامی که «هزینههای جنگ از سال ۲۰۰۱میلادی؛ عراق، افغانستان و پاکستان» از مؤسسهی مطالعاتی ایزنهاور توسطدانشگاه براون منتشر شد، در سرتاسر کشور تیتر خبرها گردید. هزینهی این جنگها مبلغ ۲/۳ الی ۴ تریلیون دلار تخمین زده شده که شگفت آور است و این رقم شامل پول تخصیص داده شده به پنتاگون برای جنگ با جنگ، پول مازاد داده شده به پنتاگون در نتیجهی جنگ، هزینههای پزشکی
ومصدومیّتها برای سربازان و هزینههای امنیّت کشور است.
در دوران صلح، مبلغ سالانهای برای پوشش هزینهها به عنوان بودجه به پنتاگون داده میشود. در دوران جنگ چیزی مازاد بر این بودجه به پنتاگون پرداخت میگردد. از ۲/۵ تریلیون دلار اختصاص داده شده به پنتاگون بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱میلادی، ۴/۶۵۲ میلیارد دلار با عنوان نتیجهی جنگ تخصیص داده شد، رقمی که با دنبال کردن الگوهای رشد بودجهی وزارت دفاع قبل از حملهی یازده سپتامبر، محاسبه شده است.
هزینههای جاری جنگ اصولاً توسط قرض کردن پول تأمین میشود. در نتیجه جنگ، بدهکاری دولت را افزایش میدهد. میزان بدهکاری دولت از سال ۲۰۰۷. م دو برابر شده است و تقریباً به ۷۰ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است. «رایان ادوارد» عضو هیأت علمی ادارهی ملی تحقیقات اقتصادی اذعان کرد که مجموع بدهکاری مرتبط با جنگ، برای هر آمریکایی معادل ۴ هزار دلار است.
«باراک اوباما»، خطاب به مردم آمریکا و جهان گفت با وجود خروج نظامیان از افغانستان و ادامهی روند خروج نظامیان از عراق، جنگ برای چند سال دیگر ادامه خواهد داشت. حرف و حدیثها پیرامون این موضوع که اصلاً چرا این دو جنگ آغاز شدهاند، ادامه دارد. چیزی که بدون بحثبرای ما آشکار و مشخص شده این است که جنگهای یاد شده، ده سال پیش آغاز شده و برای میلیونها نفر ازمردم افغان، عراق، پاکستان و آمریکا به شدت دردناک بوده و هزینههای سنگینی رابر این کشورها تحمیل کرده است. با گذشت هر ماه و هر سال هزینههای جنگ افزایش مییابد. تاکنون هزینههایی که آمریکا در جنگهای افغانستان،
عراق و پاکستان کرده به طور جامع مورد حسابرسی واقع نشده است. هدف از پروژهی «هزینههای جنگ» ارایهی خلاصهای از هزینههای داخلی و بینالمللی و نتیجهی این جنگها است. برای تهیهی این پروژهی تحقیقاتی در دانشگاه براون تیمی از اقتصاد دانان، انسانشناسها، دانشمندان سیاسی، کارشناسان حقوقی و یک پزشک همکاری کردند.
سؤالاتی که پیش روی تیم قرار داشت، عبارت بود از:
هزینههای انسانی و اقتصادی این جنگها چه بودهاست؟
این جنگها چه تأثیری در تغییر چشم انداز سیاسی اجتماعی آمریکا و کشورهایی که متحمل این جنگها شدهاند، داشته است؟
میراثبلند مدت این درگیریها برای کهنه سربازان جنگ، چه چیزی خواهد بود؟
تأثیر اقتصادی این جنگها در طولانی مدت به چه صورت خواهد بود؟
آیا راههای کم هزینهتر و در عین حال کارآمدتری برای جلوگیری از حملات تروریستی در آینده وجود دارد و یا وجود خواهد داشت؟
بعضی از پاسخهای پروژه، عبارت است از:
ما میدانیم تاکنون چه تعداد از سربازان آمریکایی کشته شدهاند(بالغ بر ۶۰۰۰) و این در حالی است که تعداد زخمیان و بیماران بازگشته از جنگ هنوز برایمان مجهول است که خود رقمی نگران کننده، خواهد بود. ادارهی سربازان متوجه خیل عظیمی از ادعاهای جدید از کار افتادگی شده است که تعداد آنها تنها در پاییز سال گذشته معادل ۵۵۰ هزار نفر بوده است. صدمات و تلفات بسیار در میان پیمانکاران آمریکایی هنوز مشخص نشده است.
حداقل ۱۳۷ هزار نفر از غیرنظامیان افغانی، عراقی و پاکستانی در این جنگها کشته شدهاند و بلاشک این آمار رو به رشد است.
مبارزهی مسلحانه در پاکستان که در آن آمریکا با تأمین بودجه به نیروی نظامی پاکستان برای ادامهی مبارزه کمک میکند، جان بسیاری از انسانها را همانند کشور همسایهی خود افغانستان، گرفته است.
اگر تعداد کشته شدگان نظامی و غیر نظامی را باهم جمع کنیم با رقمی معادل ۲۲۵ هزار نفر روبهرو خواهیم شد.
میلیونها انسان آواره و سرگردان، در شرایط بسیار تأسف برانگیز و نامناسبی زندگی میکنند. تعداد اخیر پناهندگان و آوارگان جنگ – ۷میلیون و ۸۰۰ هزار نفر– برابر است با تمام مردم ایالتهای «کنتیکات» و «کنتاکی» که از خانههای خود فرار کردهاند.
جنگها با فرسایش در آزادیهای مدنی در خانه و نقض حقوق بشر در خارج همراه بوده است.
هزینههای انسانی و اقتصادی این جنگها دههها ادامه خواهد داشت، برخی از هزینهها تا اواسط قرن اخیر به اوج نمیرسد. بسیاری از هزینههای جنگ به چشم آمریکاییها نمیآید و در لابهلای انواع بودجهها گم میشود و لذا محاسبه نمیگردد. به عنوان مثال در حالی که مردم فکر میکنند تخصیص بودجهی جنگ پنتاگون با هزینههای بودجهای جنگ برابر است، اعداد و ارقام واقعی دو برابر تصور آنها و هزینههای اقتصادی خیلی بیشتر از حد تصور است. اعداد و ارقام دست کاری شده، ۲/۳ تریلیون دلار است در حالی که رقم واقعی برآورد شده بعضی به اجبار و بعضی با تمایل پرداخت گردیده نزدیک به ۴
تریلیون دلار است.
هزینههای پرداختی برای مراقبت از سربازان بازماندهی جنگ در آینده به همراه جنگهای سابق آمریکا هزینهی هنگفتی را بر روی دست او میگذارد.
تأثیر موجی این جنگها بر اقتصاد ایالات متحده نیز از اهمیّت بالایی برخوردار است. بیکاری، افزایش نرخ سود و تأثیرات روانی این جنگها دست کم گرفته شده است.
در حالی که قول داده شده بود حملات آمریکا، دموکراسی را برای کشورهای افغانستان و عراق به ارمغان بیاورد، هر دو کشور در رده بندی جهانی آزادی سیاسی، سقوط کردند و این درحالی است که اربابان جنگ با حمایت آمریکا به حفظ قدرت در افغانستان ادامه دادهاند و اجتماعات عراقی در نتیجهی جنگ امروز بیش از پیش به واسطهی جنسیّت و قومیّت، تفکیک شدهاند.
گزینههای معقولتر، جدیتر و قانع کنندهتر جایگزین جنگ پس از یازده سپتامبر و یا بحثپیرامون جنگ برضد عراق به ندرت مورد توجه واقع شده است. بعضی از این جایگزینها همچنان برای آمریکا وجود دارند.
بسیاری از این هزینهها برای ماقابل تعیین و ارزیابی نبود. با توجه به محدودیّت منابع تمرکز ما بیشتر بر روی هزینههای آمریکا، تلفات آمریکا و هم پیمانانش و تلفات انسانی در مناطق عمدهی جنگی افغانستان، عراق و پاکستان بوده است.
ایالات متحده در طی حدوداً ده سال، دو جنگ خونین به راه انداخته است و از زمان بحران بزرگ(Great Depression) تاکنون بزرگترین باز سازماندهی را در دولت خود داشته است. هواپیماهای بدون سرنشین کنترل از راه دوربرای کشتار شبه نظامیان یمن و پاکستان فرستاده شدند. بیش از ۲/۲ میلیون آمریکایی به جنگ فرستاده شدند و بیش از یک میلیون بازگشتند. در میان بازگشتگان عدهای مورداحترام قرار گرفتند و عدهی کمی مرتکب جرایم جنگی شدند و عدهی زیادی نیز دست به خودکشی زدند. آمریکاییها دربارهی هزینههای فقدان آزادیهای مدنی در خانه، افغانستان وگوانتانامو بحثمیکنند. ژنرالهای آمریکایی
بارها استراتژیهای خود را تغییر دادهاند و تازگیها تصمیم گرفتهاند بر روی «حفاظت از جمعیت» تأکید کنند زیرا طبق دستورالعمل استراتژی «ضد شورش»، در عملیاتی که به کشتار شورشیان میانجامد، در صورتی که صدمات وارده به افزایش تعداد شورشیان منجر شود، بازدهی معکوس خواهد داشت.
سربازانی که در جنگ عراق وافغانستان دچار آسیبهای مغزی و اختلالات عصبی شدهاند خیلی بیش از سربازان جنگهای پیشین درخواست مزایای از کار افتادگی کردهاند. تعداد ۶۵۰ هزار سرباز آمریکایی در نهادهای پزشکی وزارت امور سربازان بازنشسته تحت درمان هستند. تقریباً ۲۰ درصد از نظامیان مرخص شده که در این جنگها حضور داشتهاند، دچار آسیبهای مغزی شدهاند. تعداد سربازانی که گرفتار اختلالات استرسی پس از سانحه شدهاند عددی معادل ۱۷۷۱۴۹ میباشد. بنابر اظهارنظر «لیندا بیلمس» این نوع بیماریها از رایجترینها در میان سربازان «جنگ جهانی علیه تروریسم»[۴] است. وی همچنین
گفت: «افراد مبتلا به اختلال استرس پساز سانحه، دارای بیماریهای دیگری نیز هستند.» ایالات متحده ۶/۳۲ میلیارد دلار برای درمان و مزایای سربازان بازنشسته خرج کرده است.
از سال ۲۰۰۱میلادی کنگره برای کمکهای بینالمللی پول دریافت کرده است که غالب آن صرف عراق، افغانستان و پاکستان شده است. «آنیتا دانکس» استاد اقتصاد در کالج غربی نیوانگلند در گزارش خود دربارهی جنگ باتروریسم گفت: «دو نوع کمک بین المللی وجود دارد: «امنیّتی» که بنا به توضیح او همکاری نظامی و «غیر امنیّتی» که کمک اقتصادی و بشر دوستانه معرفی میشود. تاکنون ۷۴میلیارد دلار برای این نوع کمکها صرف شده است.»
تلفات انساني - مرگ و مير و آوارگي - دست كم گرفته شده است و در بعضي موارد رقم آن كمتر از ميزان واقعي ثبت شده است. تعداد تلفات و زخميها حدود ۲۲۵ هزار كشته و حدود ۳۶۵ هزار مجروح تاكنون به ثبت رسيده است. تاكنون ۶ هزار سرباز آمريكايي و ۲۳۰۰ پيمانكار ايالات متحده، كشته شدهاند. كشته شدگان هم پيمانان ايالات متحده از جمله نيروهاي امنيّتي عراق وافغانستان و ديگر گروههاي ائتلافي به بيش از ۲۰ هزار نفر رسيده است.