تاریخچه همکاری های مخفیانه آل سعود و اسرائیل: از اتحاد آنها شگفت زده نشوید
دو طرف چشم انداز برنامه هسته ای ایران را به عنوان یک تهدید می نگرند. تهدید برای آنها به حدیست که می تواند به یک همکاری تاکتیکی تحت شرایط خاص منجر شود.
کسانی که آشفتگی های روزافزون خاورمیانه را دنبال می کنند، ممکن است از دوستی های روزافزون عربستان و اسرائیل، شگفت زده شوند؛ دو رقیب پیشینی که اکنون با تهدید های برنامه هسته ای ایران و داعش روبرو شده اند.
به گزارشافکارنیوزبه نقل از فارین افرز؛ در اواخر نوامبر گذشته، وزیر نفت عربستان سعودی، علی النعیمی، گفت که عربستان، امیدوار است بتواند نفت را به اسرائیل، که هنوز آن را به رسمیت نمی شناسد، بفروشد. نعیمی در جمع خبرنگاران در وین گفت: «اعلیحضرت پادشاه ملک عبدالله، همواره الگویی برای روابط خوب بین عربستان سعودی و دیگر کشورها بود … دولت یهود نیز از این قاعده مستثنی نیست.» چند ماه پیش از آن، رییس سابق اطلاعات عربستان سعودی، ترکی الفیصل، مقاله ای را در روزنامه هاآرتص منتشر کرد. گرچه فیصل چیزی بیشتر از مواضع پیشین اتحادیه عرب در فرایند صلح انجام
نداد اما انتشار این مقاله در روزنامه اسرائیلی قابل توجه است. انجام این اقدامات در طی سالهای اخیر نشانه ای مبنی بر این است که عربستان و اسرائیل ممکن است در یک اقدام هماهنگ، در حمله به تاسیسات هسته ای ایران همکاری کنند.
اما نکته قابل توجه این است که همکاری های غیررسمی میان دو کشور به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در سال ۱۹۶۰، اسرائیل و عربستان نقطه عطفی با یکدیگر پیدا کردند و آن هم کشورها و یا جنبش هایی بودند که موجودیت هر دوی آنها را تهدید می کرد. آنها نه تنها در زمینه استراتژیک بلکه در مراحل تاکتیکی نیز با یکدیگر همکاری داشتند.
در طی دهه ۱۹۶۰، تهدید رییس جمهور مصر، جمال عبدالناصر، رهبر جنبش ملی عرب و محبوب ترین چهره خاورمیانه، شکل گرفت. سخنرانی های سیاسی او و برنامه های رادیویی به میلیون ها نفر در سراسر جهان عرب، اسرائیل، عربستان و انگلستان که اهداف او بودند، می رسید.
در سال ۱۹۶۲، با سرنگونی پادشاهی یمن، ناصر ۷۰هزار نیروی مصری را در جهت حمایت از نظام جدید یمن در برابر رژیم سابق پادشاهی آن، روانه یمن کرد. ناصر همچنین آشکارا اعلام کرد که قصد دارد مرزهای انقلاب را تا عربستان سعودی در شما یمن و عدن در جنوب یمن، گسترش دهد.
عربستان سعودی در عین حال، به خاندان پادشاهی سابق یمن، کمک های مالی می کرد و به آنها پناه داد. در همان حال، تیمی مزدور بریتانیایی، در تلاش برای کمک نظامی به نیروهای ضدمصری بود. اما با وجود موانع طبیعی شمال یمن، ارائه سلاح و پشتیبانی از شبه نظامیان قبایل در محاصره دشوار شده بود.
درحالیکه لندن و ریاض، تمایل نداشتند آشکارا از نیروهای سلطنتی حمایت کنند، آنها به شریکی احتیاج داشتند که مخفیانه حمایت ها را سازماندهی کند. آنها اسرائیل را انتخاب کردند؛ تنها رژیمی که بیش از عربستان سعودی از مصر در یمن شکست خورده بود. رهبران اسرائیل، بر این باور بودند که درگیری نیابتی با مصر با اسرائیل و مصر در صحرای سینا، موجب مشغول شدن بیش ازحد ناصر و جلوگیری از حمله او به سرزمین های اشغالی خواهد شد.
خلبان صهیونیستی، آریه اوز، رهبری ماموریت را بر عهده گرفت. با استفاده از بویینگ ها، او در طی سال های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶،۱۴ ماموریت پروازی را به شمال یمن انجام داد. در طی این پروازها، سلاح ها و تجهیزاتی حمل می شد که به نوبه خود توانست در برخی از موارد نبرد را به نفع سلطنتی ها تغییر دهد. خلبانان صهیونیستی برای اجتناب از رویارویی با گشت های جت های جنگنده مصری بر فراز دریای سرخ، از قلمروی عربستان برای پرواز به مصر استفاده می کردند.
برنامه ریزی ها و تصمیم گیری ها برای انجام این ماموریت توسط تعدادی محدود از مزدوران بریتانیایی، رهبران اسرائیلی، خاندان سلطنتی آل سعود و پادشاه سرنگون شده یمن و وزیر امورخارجه او انجام می شد. برای اطمینان از امنیت و پنهانی انجام شدن این ماموریت، آنها شهروندان سعودی و یمنی را درمورد دخالت اسرائیل در این موضوع، در تاریکی رها کردند. یکی از جاسوسان بریتانیایی در یکی از مناطق شنیده بود که یکی از فرماندهان گفته بود: «ببین، حتی خدا هم به شاه کمک می کند.»
جنگ داخلی در سال ۱۹۶۸، تمام شد. به دنبال پاره از توافقات، سلطنت طلبان و جمهوری خواهان، برای تشکیل جمهوری عربی یمن در نیمه شمالی این کشور، متحد شدند. اگر عربستان سعودی و اسرائیل در آن زمان توانستند اختلافات خود را کناربگذارند، اکنون نیز خواهند توانست. دو طرف چشم انداز برنامه هسته ای ایران را به عنوان یک تهدید می نگرند. تهدید برای آنها به حدیست که می تواند به یک همکاری تاکتیکی تحت شرایط خاص منجر شود.
علاوه بر این، پنج دهه پس از همکاری اسرائیل و آل سعود در یمن، روابط غیر رسمی بین دو کشور به قوت خود باقیست. در طی سال های، اکنون، عربستان چشمان خود را بر واردات محصولات اسرائیلی دوخته است و بنابر گزارش ها، تجار سعودی، از طریق اشخاص ثالثاقدام به خرید امکلاک و مستغلات در تل آویو کرده اند. اکنون گمانه زنی ها در مورد بحثهای مخفیانه دیپلماتیک و امنیتی همچنان ادامه دارد.
نشانه های مبنی بر گرم شدن روابط دو طرف، چیز جدیدی نیست. کسی نباید از این موضوع شگفت زده شود حتی اگر این روابط بیشتر شوند.
جنگ داخلی در سال