ایران برای تولید سهمیه خود از هیچ کشوری اجازه نمیگیرد
طی یک سال گذشته و بر اثر افزایش عرضه و کاهش تقاضای جهانی، قیمت نفت نصف شده است ولی با این حال در نشست وین، اعضای اوپک، سیاست حفظ سهم خود از بازار نفت را بر سیاست افزایش قیمت نفت ترجیح دادهاند.
به گزارش افکارنیوز، روز جمعه ۱۵ خرداد ماه امسال، یکصد و شصت و هفتمین اجلاس سازمان کشورهای صادرکننده نفت با حضور وزیران نفت کشورهای صادرکننده نفت و هیاتهای همراه(نشست اوپک) به میزبانی وین اتریش برگزار شد که تصمیم اعضا بر حفظ سقف تولید یعنی ۳۰ میلیون بشگه در روز بود.
بیژن نامدار زنگنه روز جمعه پس از پایان نشست وزیران کشورهای صادر کننده نفت اوپک در جمع خبرنگاران افزود: در این نشست قرار شد اعضا به دقت مراعات کنند تا سقفت تولید نفت فراتر از ۳۰ میلیون بشکه در روز نرود چون قبلا بیشتر از سقف تولید میشد. بنابراین همه اعضا تصمیم گرفتند که این موضوع را رعایت کنند.
وزیر نفت کشورمان در واکنش به نامه ایران به اوپک در خصوص اینکه بعد از لغو تحریمها ایران به تولید سابق برخواهد گشت، گفت: ما انتظار نداشتیم که پاسخی دریافت کنیم. فرستادن خود همین نامه موضوعیتی داشت که خود ما در حال برگشت به جایگاه قبلی خود در بازار نفت بعد از لغو تحریمها هستیم.
همچنین زنگنه پیش از آغاز این نشست درباره قیمت منصفانه نفت گفته بود که اکثر اعضای اوپک قیمت ۷۵ دلار برای هر بشکه را قیمتی " منصفانه " میدانند.
تحلیل کارشناسانه
" حسن درویشوند " کارشناس ارشد حوزه خاورمیانهدر این باره میگوید: با توجه به تحریمها صادرات نفت ایران در سطح قبلی نیست ولی کشور ما برای این که به سهمیه مورد نظر خود در تولید و صادرات برسد، لزومی به اجازه گرفتن از کشورهای دیگر ندارد و نامه وزیر نفت کشور ما به اعضای اوپک در این موضع است که؛ در صورت لغو تحریمها، کشورهای عضو آماده باشند که ایران سهمیه قبلی خودش را تولید خواهد کرد و ظرفیت تولید را هم دارد.
این کارشناس ارشد حوزه خاورمیانه قیمت مناسب جهت صادرات نفت برای ایران را حدود ۸۵ دلار دانست و گفت: ایران قبلاً پیشنهاد تولید ۲۹ میلیون بشکه در روز را به اعضای اوپک داده بود که باز هم با مخالفت سعودیها روبرو شد و عربستان بر این باور است که امروزه اعضای غیر اوپک هم میبایست برای کاهش تولید نفت تعهد بدهند، چرا که در صورت کاهش تولید نفت اوپک اگر اعضای غیر اوپک تولید خود را افزایش دهند، بازار از دست اوپک خارج خواهد شد.
وی این اختلاف نظر بین سعودیها و ایران را قدیمی دانست و در پاسخ به این سوال که استراتژی عربستان در این زمینه سیاسی است و یا اقتصادی؟ اظهار داشت: در بحثمربوط به سیاست هم باید افزود که با فشار سعودیها قیمت نفت تا ۴۷ الی ۴۸ دلار رسید و بسیاری بر این باور بودند که سعودیها خواستار ضربه زدن به ایران و روسیه هستند، در حالی که استدلال سعودیها مبنی بر این است که؛ ما(عربستان) به بازار بلندمدت خود فکر میکنیم نه به بازار کوتاه مدت و کشور ما روزانه ۱۰ میلیون بشکه نفت تولید میکند لذا با قیمت بازی نمیکنیم و خواستار ثبات بازار هستیم.
درویشوند درباره دو جناح متفاوت آمریکا در رویکرد کاهش قیمت نفت از طرف عربستان نیز افزود: بعضی کشورها به جهت تولید بالا و قیمت کم نفت عربستان از این قضیه بهره بردند و حتی بعضی معتقد بودند آمریکا هم از این حرکت عربستان در راستای ضربه به ایران و روسیه حمایت میکند ولی در مقابل باز هم ادعای سعودیها تمرکز بر بازار بلندمدت خود بود. البته دور از ذهن نیست که چنین اقدام عربستان بحثسیاسی به دنبال داشته باشد. از طرفی آمریکاییها سرمایهگذاری بسیاری در تولید نفت شیل کردهاند و با کاهش قیمتها تولید بسیاری از شرکتهای نفتی آمریکایی قطع شده است و میتوان گفتبالا رفتن قیمت نفت از ۴۸ دلار به ۶۰ دلار حاصل فشار آمریکا و شرکتهای نفتی آمریکا بوده است. بنابراین در آمریکا هم نظرات واحدی در خصوص حمایت از کاهش یا افزایش قیمت نفت وجود ندارد ولیتا امروز آمریکا قاطعانه از کاهش قیمت نفت حمایت نمیکند.