تبلیغات
کد خبر: ۴۲۲۷۳

استمداد یک زن عراقی پیش از شهادت

یک زن عراقی پیش از شهادت در زندان ابوغریب با ارسال نامه‌ای ضمن برملا کردن گوشه‌ای از جنایات ابوغریب از آزادگان جهان خواستار کمک شده بود؛ وی به‌جرم این‌که خواهر یک مبارز عراقی است، بازداشت شده بود.

استمداد یک زن عراقی پیش از شهادت

به گزارش خبرگزاري فارس، آمريكا در زندانهاي خود در جهان براي گرفتن اعتراف يا موارد ديگر به شكنجه زندانيان ميپردازد.
در این گزارش سلسله‌وار سعی شده لیستی از انواع شکنجه در این زندان‌ها به‌صورت مستند ارائه شود؛ شکنجه‌هایی که گاه شرح و بیان آنها در قالب کلمات و جملات نمی‌گنجد و از تصور آدمی خارج است.


* نامه یک شهیده از زندان ابوغریب

در پنجمین بخش از این مجموعه نامه‌ای از یکی از زندانیان زن عراقی را نقل می‌کنیم که در زندان ابوغریب به‌سر می‌برد. وی این نامه را مدتی قبل از شهادتش نوشته و در آن از شکنجه‌ها و مصایبی سخن گفته بود که او و هم‌بند‌هایش با آن مواجه شده و از آزادگان جهان درخواست کمک کرده بود.
ماهنامه " صدی الجهاد " با انتشار این نامه می‌نویسد: شهیده فاطمه با ارسال این نامه ضمن برملا کردن شکنجه‌ها و تعرض‌ها و تجاوزهایی که زندانیان زن عراقی دربند ابوغریب در معرض آن قرار می‌گیرند، از سکوت جهان عرب و اسلام و جامعه بین المللی شگفت‌زده می‌شود.

* از کدام شکنجه باید سخن گفت

فاطمه در نامه خود با اشاره به شکنجه‌های صورت گرفته علیه خود و تمام زندانیان زن عراقی موجود در ابوغریب می‌نویسد:
برای شما از چه بنویسم یا از چه بگویم، از این‌که شکم‌های تمام زنان ابوغریب از زنازادگان آمریکایی برآمده شده یا از ضرب و شتم‌های شدید و ایجاد زخم‌های عمدی در صورت زنان زندانی و ایجاد زخم‌های عمیق و به اصطلاح خودشان یادگاری در صورت زنان بگویم.

* شکنجه‌هایی غیرقابل تصور

این شهیده در ادامه می‌افزاید: زنان ابوغریب هیچ شبی را بدون وحشت مورد تعدی و تجاوز واقع شدن از سوی نظامیان آمریکایی به صبح نرسانده‌اند، آنها بدن‌های ما را برای تفریح و خوشگذرانی خویش تکه تکه می‌کنند و از شدت رنج و وحشت ما لذت می‌برند.
آیا می‌توانید تصور کنید که بیش از ۹ بار در روز به یک زن تعدی کنند، ‌ به همراه من ۱۳ دختر نوجوان عراقی هستند که هرروز در معرض چنین شکنجه‌هایی قرار دارند.

* پس از برهنه کردن زندانیان اجازه استفاده از هیچ پوششی به آنها داده نمی‌شود

زندانبانان آمریکایی ما را از خواندن نماز بازمی‌دارند و پس از برهنه کردنمان دیگر به ما اجازه برتن کردن هیچ لباسی را نمی‌دهند و من در حالی این نامه را برای آزادگان جهان می‌نویسم که یکی از زنان هم‌سلولی من به دلیل شدت شکنجه‌ها و تجاوزاتی که در معرض آن قرار داشت، خودکشی کرد.

* زنان عراقی با کوبیدن سر خود به دیوار سلول خودکشی می‌کنند

فاطمه در توضیح نحوه خودکشی هم‌سلولی خود می‌نویسد: پس از بارها تعدی و تجاوز به دوست هم‌سلولی توسط یکی از نظامیان آمریکایی چنان از ناحیه سینه و ران مورد ضرب و شتم قرار گرفت که از هوش رفت و وقتی به هوش آمد برای رها شدن از این ننگ و عار آن‌قدر سر خود را به دیوار کوبید تا سرانجام مغز وی نقش بر دیوار سلول شد.

* فاطمه به‌جرم داشتن برادری مبارز بازداشت شده بود

فاطمه، خواهر یکی از مردان مقاومت در عراق بود که چون نظامیان آمریکایی بر برادرش دست نیافتند، او را به عنوان گروگان به اسارت گرفته و آن‌قدر تحت شکنجه و آزار و اذیت نظامیان آمریکایی قرار گرفت که به شهادت رسید.

* عکاس الجزیره از خاطرات خود می‌گوید

" صهیب الباز " عکاس شبکه الجزیره در بغداد هنگامی‌که در حال گرفتن عکس از حوادثمناطق اطراف سامرا بود، توسط نظامیان آمریکایی بازداشت و ۷۵ روز بعد آزاد شد.
الباز درباره خاطرات دوران بازداشت خود چنین می‌گوید: پس از بازداشت نظامیان آمریکایی دست‌های مرا بسته و با گذاشتن کیسه‌ای بر سر، مرا به زندان ابوغریب منتقل کردند.

* سه روز سرپا بدون آب و غذا و استراحت

وی در ادامه می‌گوید: پس از بازجویی که با دادن فحش‌ها و ناسزاهای بسیار همراه بود، مرا سه روز در همان اتاق بازجویی بدون غذا و استراحت یا خواب سرپا نگه‌داشتند و به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند و از آنجا که اتهامی بر من ثابت نشد، پس از ۷۵ روز مرا آزاد کردند.

* استفاده از هر شیوه برای تحقیر زندانیان

عکاس الجزیره با تأثر می‌گوید: آزار و اذیت‌هایی که من ظرف این ۷۵ روز متحمل شدم، ‌ بسیار سخت و آزار دهنده بود، ‌ اما در مقابل شکنجه‌هایی که زندانیان دیگر متحمل می‌شدند، هیچ بود.
او می‌افزاید: من به چشم خود دیدم که نظامیان آمریکایی چگونه در برابر نظامیان زن، زندانیان مرد را برهنه می‌کردند یا آنها را وامی‌داشتند که لباس‌های زیر زنانه بپوشند و با آنها عکس بیندازند و برای تحقیر بیش از پیش زندانی آن عکس‌ها را در پرونده‌اش نگه می‌داشتند.

* شکنجه‌ها حتی خواب شبانه را بر زندانیان حرام می‌کرد

صهيب در ادامه ديدههاي خود ميگويد: برخي از زندانبانان زندانيان غيرسيگاري را واميداشتند كه دستبسته دو پاكت سيگار را پشت سرهم و لاينقطع بكشند؛ يا اينكه پس از برهنه كردن زنداني سطل آب سردي بر رويش ريخته و سپس سگهاي درنده خود را دقايقي براي تكه و پاره كردن بدن زنداني به جانشان ميانداختند و سرانجام اين كه نيمه شب هرشب به سراغ يك زنداني ميرفتند و پس از تجاوز و تعرض به وي آنقدر او را مورد ضرب و شتم قرار ميدادند كه صداي نالهها و ضجههايش در سالن زندان طنينانداز ميشد و علاوه بر اينكه خواب را از چشم ديگر زندانيان ميربود، روحيه آنها را به شدت تضعيف و اعصاب آنها را خرد ميكرد، آنها حتي از خواب شبانه هم محروم بودند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات