تبلیغات
کد خبر: ۴۳۲۱۴

آیا جنگ با قذافی به پایان می رسد؟

ناتو در گرداب لیبی

کشورهای عضو ناتو در گرداب لیبی گرفتار شده اند و با وجود مشکلات اقتصادی عدیده ای که خود دارند به دنبال عقب نشینی آبرومندانه از جنگی که خود شروع کرده اند می باشند.

ناتو در گرداب لیبی

سرویس بین الملل افکار نیوز - ليندا هرد ( كارشناس مسائل خاورميانه و گزارشگر عرب نيوز) :
دخالت نظامی نیروهای چندملیتی در مناقشه لیبی را می توان اشتباهی بزرگ دانست. وزیر خارجه بریتانیا، William Hagueممکن است این اقدام را موفقیت آمیز بداند چون به ادعای او حملات هوایی ناتو " جان بسیاری را نجات داده و از بی ثباتی مصر و تونس جلوگیری کرده است "، اما از نظر من چیزی جز حفظ وجهه نمی نماید.

اتفاق آرا بر این است که کلنل قذافی باید برود نه تنها به دلیل به خطر انداختن جان شهروندان لیبیایی(که حتی قسم خورد تا آخرین قطره خونشان از قدرت کناره گیری نخواهد کرد) بلکه به خاطر تهدید اروپا به انجام حملات تروریستی. هرچند این سرهنگ انقلابی تلاشهای دیپلماتیک برای حل مسالمت آمیز مناقشه را رد کرد و از چندین حمله هوایی به مقرش جان سالم به در برد.

صادقانه بگویم من سابقا به قذافی که با محافظان شخصی مونثش و خیمه های اشرافی اش مسافرت می کند، به دیگر رهبران عرب توهین می کند و درحالی که کتاب سبز نامفهومش را تکان میدهد سخنرانی های بی محتوایش را برگزار می کند، زمانی که جمله صلح طلبانه غریبی بیان کرد با این مضمون که " اگر نمی توانی شکستشان دهی پس با آنها متحد شو "، و روی سخنش قدرتهای غربی مخالفش بود اعتقاد داشتم.

همچنین من فکر می کردم سیف الاسلام پسر قذافی فردی مدرنیست است که خواهان اصلاحات دموکراتیک و پیشرفت کشورش است. متاسفانه هر دو مورد اشتباه بود. اولویت آنها حفظ قدرت بود حتی به بهای تمامی خونهای بی گناهی که ریخته می شود.

دخالت نظامی سازمان ملل همراه با حمایت اتحادیه عرب از اساس اشتباه بود. از همان اول کار چند کشور عضو ناتو مانند ترکیه و ایتالیا اشتیاقی به این کار نداشتند در حالی که آمریکا با وجود درگیری در عراق و افغانستان و رکود اقتصادی بی سابقه ترجیح داد کنترل اوضاع را به دست هم پیمانان اروپایی اش واگذار کند.

تلاش های ناتو همانند یک جنگ داخلی آغاز شد و تقریبا با بی میلی صورت می گرفت. شورای امنیت سازمان ملل در سال ۱۹۷۳ منطقه ممنوعه پروازی، مسدود نمودن دارایی های لیبی و ممنوعیت واردات صلاح برای آن کشور را تصویب کرد و این قطعنامه تا حدی مانع فعالیت ناتو در لیبی شد. به همین دلیل ناتو نتوانست پیاده نظام خود را وارد لیبی کند و نهایتا مجبور شد فقط به مخالفان قذافی کمک برساند.

همچنین در این اثنا موقعیت های پیچیده ای ایجاد شد مثلا اگر شورشیان می خواستند به شهرهای بزرگ لیبی مانند تریپولی که قذافی طرفداران بیشتری در آنجا دارد حمله کنند ناتو باید برای جلوگیری از کشتار غیرنظامیان جلوی شورشیان را بگیرد. متاسفانه مسدود کردن دارایی ها باعثشده است که مخالفان دچار کمبود نقدینگی و تجهیزات باشند. در این بین نیاز به قطعنامه های حمایتی بیشتری است اما با وجود مخالفت روسیه و چین که اقدامات ناتو را خارج از حیطه وظایفش می دانند چنین امری فعلا نامحتمل می نماید.

اشتباه دیگر عجله شورای امنیت در فرستادن پرونده قذافی به دادگاه جنایی بین المللی بود. این دادگاه حکم بازداشت معمر قذافی، سیف الاسلام پسرش و برادر ناتنی او عبدالله سنوسی را صادر کرد و باعثانتقاد از رویکرد دوگانه در قبال دیکتاتورهای دیگر کشورها شد. همچنین این ایده قوت گرفت که احکام دادگاه بین المللی تنها منوط به آفریقا می شود و این اعتبار دادگاه را زیر سوال می برد.

هدف شورای امنیت به انزوا کشاندن رهبر لیبی بود اما اقدامات آن باعثشد دربهای دیگر برای حل مسالمت امیز مناقشه ماننند اخراج داوطلبانه بسته شود. مطمئنا وقتی جای دیگری برای قذافی نباشد او چاره ای جز ماندن در لیبی تا سر حد مرگ نباشد.

اکنون به گزارش نیویورک تایمز، فرانسه، انگلیس و آمریکا قصد دارند با دادن امان نامه به قذافی که به نوعی زیرپا گذاشتن قطعنامه شورای امنیت است این منازعه را پایان بخشند. این نه تنها بی احترامی به جانهایی است که در این راه فدا شده بلکه بیانگر ناتوانی ناتو در برابر محدودیتهای قطعنامه ۱۹۷۳ و عدم موفقیت کشورهای غربی در جلب نظر آراء عمومی مردمشان در دخالت نظامی در لیبی می باشد. به علاوه این ناتوانی چه پیامی برای دیگر جنایتکاران جنگی خواهد داشت؟ این چیزی نیست جز یک مصالحه غیراخلاقی.

در هر صورتی با وجود چنین توافقی قذافی روی کار خواهد ماند حتی اگر خیمه هایش را در بیابان برپا کند. همانطور که خودش می گوید او منصب رسمی ندارد که کناره گیری کند. او رئیس جمهور یا نخست وزیر نیست، او یک رهبر ایدئولوژیک است که در غرب کشور حامیان زیادی دارد و قبیله هایی که از او پشتیبانی می کنند. چه کسی ضمانت می کند که او در صورت امضاء موافقت نامه با ناتو به آن پایبند بماند و چه کسی می داند که آیا او از صندلی قدرت کناره گیری خواهد کرد یا نه؟

به علاوه، همگان می دانند او آدم انتقام جویی است که همین حالا هم بارها اروپا را به حملات تروریستی تهدید کرده است. کسی که می گوید " تا با فاجعه روبرو نشده اید عقب نشینی کنید " و ادعا می کند طرفدارانی دارد که می تواند جنگ را " تا اروپا بکشانند و خانه ها، دفاترکار و خانواده هایتان را هدف قرار دهند همانند شما که خانه هایمان را هدف قرار دادید " و اضافه می کند " لیبیایی ها می توانند تا " اروپا همانند زنبورها و ملخ ها " بروند.

به نظر می رسد کشورهایی که جنگ را شروع کردند درگیر جنگی پرهزینه و تقریبا بی ثمر شده اند چون با چشمان بسته وارد گود شدند. شاید شورشیان توانایی پایان دادن به این درگیری را داشته باشند اما آنها نه آموزش خاصی دیده اند و نه تجهیزات لازم برای این ماموریت را دارند و از هم اکنون نیز دچار درگیری داخلی بین سکولارها و مسلمانان شده اند.

اگر ناتو تحمل یا بودجه کافی برای تکمیل آنچه شروع کرده را نداشته باشد و بر سر فرار قذافی از حکم دادگاه بین المللی مصالحه کند و به او اجازه کناره گیری و زندگی آبرومندانه در لیبی بدهد آنگاه همگان به قدرت پوشالی و طبل توخالی بودن تهدیداتش پی خواهند برد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات