آل سعود در آستانه فروپاشی!
پیری سران آل سعود و افزایش نارضایتی ها از حکام این کشور، این خاندان را در مسیری مشابه با سرنوشت اتحاد جماهیر شوروی قرار داده است.
به گزارش العالم، اصطلاح "پيري نظام حكومتي عربستان" از مدتي پيش خصوصاً پس از انتصاب شاهزاده نايف به ولیعهدي و در راستاي پيش بيني آينده سياسي حاكمان احتمالي اين كشور كه در رده كهنسالان طبقه بندي مي شوند ، مكرراً به كار مي رود.
روزنامه ژاپن تایمز نوشت: نظام حاکم بر عربستان به سوی ضعف و پیری پیش می رود. مرگ شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز ولیعهد سابق عربستان سرآغاز مرحله ای بحرانی و " بی اطمینان مقامات عربستانی و طرف های خارجی به وضعیت آتی عربستان " محسوب می شود.
این روزنامه نوشت: عبدالله بن عبدالعزیز پادشاه ۸۷ ساله عربستان ما را به یاد سال های آخر اتحاد جماهیر شوروی می اندازد، زمانی که یکی از رهبران کهنسال به جای رهبر کهنسال قبلی زمام امور را بدون تأثیر قابل ذکر به دست می گرفت.
ژاپن تایمز افزود: بسیاری از شهروندان عربستانی معتقدند که وضعیت کنونی عربستان مشابه وضعیت اتحاد جماهیر شوروی است، و بی اطمینانی مردم به حکام، بر این کشور سایه افکنده است.
این روزنامه ژاپنی نوشت: با توجه به بیماری ولیعهد سابق و ابتلای ولیعهد جدید ۸۲ ساله به بیماری سرطان خون، ثبات نظام عربستان منوط به حفظ اتحاد، و وجود ساختاری روشن برای جانشینی است.
از سوی دیگر، پیری نظام حکومتی عربستان موضوع مقاله فؤاد ابراهیم محقق عربستانی است.
فؤاد ابراهیم درمقاله خود می نویسد: حرف و حدیثتاکنون درباره خصوصیات نظام حکومتی پیر عربستان بوده است، ولی ما می خواهیم خصوصیات دیگر این نظام را بیان کنیم. باید کار را از این واقعیت آغاز کنیم که رمز اتحاد نظام حکومتی عربستان در دامن زدن مستمر به اختلافات نژادی، مذهبی و جغرافیائی داخلی نهفته است.
عربستان بزرگترین کشور دارای اقلیت های عربی است.
ملک عبدالعزیز مؤسس نظام آل سعود سال ۱۹۳۲ نظامی را با ظاهر " دولت " تشکیل داد، و این امر تاکنون ادامه داشته است به عبارتی دیگر دولت آل سعود، دولتی ملی نیست، و می توان گفت که دولتی دیکتاتوری است.
با این حال سخنرانی ها برای فتنه انگیزی در عربستان دیگر کارایی خود را به عنوان عاملی موثر برای تحریک قومیت ها، و تأمین منافع نظام از دست داده است، و فتنه نیز مانند فتنه گران پیر شده است.
تلاش ها برای ایراد سخنرانی های فتنه انگیزانه همچنان ادامه دارد، در حالی که نشانه های ناکارآیی قطعی این گونه سخنرانی ها، با نزدیک شدن بهار عربی به مناطق دارای پتانسیل بروز اعتراضات مردمی، خصوصا استان شیعه نشین الشرقیه عربستان دیده می شود.
این محقق عربستانی درباره آنچه نسل سوم خاندان سلطنتی عربستان می نامد، می نویسد: بی شک نسل سوم خاندان سلطنتی در یک زمان با یکدیگر بر سر قدرت درگیر نخواهند شد، بلکه یا باید برای اتحاد و تداوم نظام تلاش کنند یا با یکدیگر بر سر قدرت درگیر شوند.
خاندان سلطنتی از فعالیت کسانی که به تبیین نزاع قدرت در عربستان می پردازند نگران نیست بلکه، درباره فعالیت کسانی که برای تغییر اوضاع کنونی تلاش می کنند، نگران است.
نسل سوم با وجود اختلافهای فراوانش، فعالیت خلاقانه نسل جوان را که ملزم به سیاست ها و ایدئولوژی های حاکم و قید و بندهای جامعه نیست، تقویت و تسریع کرده است و، خودخواسته تلاشش را آغاز کرده است، و اکثراً با افکار و اندیشه های قدیمی سرسازش ندارد.
نسل سوم که به زودی زمام امور را به دست خواهد گرفت، نمی تواند حرکت تاریخ را متوقف و اعضای خود را به سمبل های دولت ملی تبدیل کند؛ زیرا آنچه که این نسل از خود بروز می دهد، حاکی از استعفای تاریخی دولت و تبدیل شدن نظام به نظام تسویه حساب های بی سابقه است.
کسی که به اعضای نسل سوم نزدیک شود، می فهمد که به زودی درگیری گسترده ای آغاز خواهد شد که آینده نظام را به خطر خواهد انداخت.
بدر ابراهیم نویسنده عربستانی در اینباره تاکید می کند: بخش وسیعی از قشر جوان عربستان با جوانان حاضر در میادین " التحریر و تغییر " که اصل دولت مدنی را به عنوان سرآغاز ضروری ایجاد نظام عربی جدید پایه گذاری کردند، همصدا شده است.
بهار عربی شخصیت های فرهنگی اصلاح طلب را بار دیگر زنده کرد و هر چند که اصلاح طلبی در عربستان مساله جدیدی نیست زیرا در دو دهه گذشته شاهد آن بودیم ولی فعالیت های مردمی کنونی تحولی جدید در عربستان ایجاد کرده است و شاید منجر به تشکیل جبهه مردمی واقعی برای ایجاد اصلاحات شود.
مهمتر از بیانیه های اصلاح طلبانه ای که امسال در عربستان منتشر شد، تشکیل گروهی با عضویت جوانان است، که این گروه روز به روز گسترش می یابد و علیه جریان های سنتی قیام کرده است.
اينها جواناني خواهان آزادي ، دموكراسي و اصلاحات سياسي هستند، و نقطه اشتراك شان بيان مطالبات خود و نارضايتي از بي اعتنایي نظام حكومتي پير به خواسته هايشان است .