روایت خواندنی امام راحل از شوق مردم برای رای دادن؛
بیماری که کنار صندوق رای جان داد!
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدای انقلاب با بینش و بصیرت مثال زدنی خویش، توطئه های دشمنان را افشا و در مقاطع مختلف وظیفه ملت ایران اسلامی در خنثی کردن آن را بیان می کردند؛ از آن زمان و تا به امروز هم، " لبیک "، پاسخ آماده مردم به ندای رهبری بوده است.
به گزارش افکارنیوز به نقل از جهان، نمونه بارز این واقعیت را امام راحل پس از تدوین و رای بی سابقه مردم به قانون اساسی جمهوری اسلامی بیان کردند. ایشان اول دی ماه سال ۵۸ در جمع دانشجويان تبريز و تهران با اشاره به روحیه ایمانی و اسلامی ملت ایران، در ابتدا هراس دشمن از اسلاميت نظام را یادآور شدند و تصریح کردند: متوجه باشيد كه بر همين معنايى كه نكته و رمز پيروزى شما بود اينها حمله كردند. اگر در نظرتان باشد بعد از اينكه شما شكستيد اين سد شيطانى را و طرح كرديد جمهورى اسلامى را، دستجاتى پيدا شدند كه جمهورى، اسلامىاش را كنار بگذاريد.
این حمله به آن نقطه اى بود که با آن نقطه، … شما پیروز شدید. آن موضعى که شما را پیروز کرد که اسلام بود و جمهورى اسلامى حمله به آن شد. گفتند «اسلامش نه». همین اشخاصى که این کارها را دارند انجام مى دهند؛ همینها بعضیشان از همانها بودند که مىگفتند «اسلامش نه، جمهورى بس است. جمهورى اش را خوب، پهلویش هم جمهورى دمکراتیک بگذارید! از اسلام کنار بروید هر چه اسمش را مىخواهید بگذارید!» هر اسمى مى گذاشتید با آن مخالفت نمى کردند. براى اینکه از آن ضربه نخورده بودند. از جمهورى ضربه نخورده بودند. از جمهورى دمکراتیک ضربه نخورده بودند. از جمهورى اسلامى ضربه خورده بودند.
ایشان سپس به رای بی سابقه مردم به قانون اساسی اشاره و خطاب به ملت عنوان کردند: به جمهورى اسلامى رأى دادید به جمهورى اسلامى. یک رأى بی سابقه در دنیا. یک رأى تقریباً مىشود گفت که با اتفاق. یکى درصد دو تا درصد کمتر. آنجا اینها شکست خوردند. مى گفتند «جمهورى اسلامى لازم نیست، جمهورى یا جمهورى دمکراتیک.»
رهبر بصیر انقلاب با اشاره به شکست دشمن در کارشکنی در تدوین قانون اساسى، رای به اساسنامه جمهوری اسلامی را یک «دمکراسى دو آتشه» نامیدند: بعد که خواستید رأى بدهید باز کارشکنى مى کردند. در رأى دادن هم کارشکنى مى کردند. این قدر تبلیغات کردند که یک دسته از برادرهاى ما قهر کردند. مع ذلک نود درصد رأى دادید. یک دمکراسى باصطلاح آنها! حالا ما با اصطلاح آنها مى گوییم یک «دمکراسى دو آتشه»!
یعنى دو دفعه به رأى عمومى گذاشتن. یک دفعه خبرگان را خود ملت تعیین کرد. یک دفعه بعد از اینکه خبرگان تعیین شدند و به رأى ملت تعیین شدند، خود قانون را رأى ملت تصویب کرد. در عالم یک همچو دمکراسى ما نداریم. در عالم ما نداریم که تبلیغات نشده کار انجام بگیرد. تبلیغاتى نتوانستند بکنند، نکردند[و] نگذاشتند. از آن طرف البته تبلیغات[سوء] بود.
ایشان این انتخابات را از " معجزات انقلاب " توصیف کردند و در روایت هایی جالب از شرکت مردم در انتخابات افزودند: بچه کوچولویى که تازه زبان درآورده، با آن پیرمردى که در مریضخانه و بیمارستان افتاده یک حرف بود. کأنّه یک حلقوم صدا مى کرد. هر جا مى رفتى همان صدا را مى شنیدى. این هم یکى از اعجازها بود. این جور رأى به اشتیاق دادن، که در بعضى جاها به من گفتند که در یک جا آن بیمار را آوردند لب صندوق، رأى داده و همان جا مرده است، این قدر ناتوان بوده.
اما براى رأى دادن گفته است که مرا باید ببرید رأى بدهم. این معلولین، این بیمارها، این[ها] همه رأى دادند. آنهایى که سن قانونیشان نرسیده بود اعتراض داشتند به ما. یک روز همین جا جمع شده بودند. اعتراض به اینکه خوب چرا ما رأى ندهیم؟ ما هم در اینجا شرکت داشتیم و خوب، ما هم رأى بدهیم. وضع این طورى بود.
ایشان به بهانه گیری های مستمر دشمنان ایران اسلامی و عوامل داخلی آن پس از تصویب قانون اساسی با رای خیره کننده مردم هم پرداختند و گفتند: ایران سابقه نداشت این طور رأى دادن. بلکه دنیا هم سابقه نداشت. معلوم نیست که داشته باشد. اینجا هم شکست خوردند؛ شد نود درصد. دو جور رجوع به آراء. دو دفعه رجوع به آراى عمومى. و ملت دو دفعه رأى داده است بر این قانون اساسى. حالا هم باز اشکال دارند.
من نمى دانم اشكالشان اين است كه چرا ملت رأى داده است؟ شما صد دفعه ديگر هم اگر اين قانون اساسى را به اين ملت مسلم عرضه بداريد، همان است كه هست. همان است كه رأى مى دهند. براى اينكه شما يا بايد تبليغ كنيد كه اين ملت ما از اسلام رو برگرداند و بيايد طرف شما، آن وقت رأى نمى دهند. اما تا اسلام است، تا مبانى اسلام است، تا زير سايه قرآن هستيم ما، زير بيرق اسلام هستيم همين است كه هست. همين آش و همين كاسه. صد دفعه هم از سر گرفته بشود همين است.