رقابتهای انتخاباتی را به داخل مجلس نهم نکشانید
رقابتهای انتخاباتی و انتخابات مجلس نهم در حالی با پیروزی قاطع اصولگرایان به پایان رسید که گروههای اصولگرایی حاضر در عرصه رقابت، در طول چند ماه منتهی به انتخابات، به توصیههای وحدت توجهی نکردند و ترجیح دادند در قول و فعل، رقبایی تمام قد برای یکدیگر باشند و در این میان حتی پیادهنظام رسانهای اصولگرایان در جدلهای بعضاً کودکانه خود، حتی از تاختن به بزرگان حامی جبهه رقیب یا خرج کردن از بزرگان حامی جبهه خود برای حق جلوه دادن حرف و نظرشان فروگذار نکردند.
نگرانیهایی که در این باب بود، با تمام شدن انتخابات، موقتاً جای خود را به شیرینی حضور پرشور مردم و پیروزی قاطع اصولگرایان داد و دلسوزان اصولگرایان خشنود از چنین پایانی، چشم بر افق آینده مجلس نهم دوختند. اما به نظر میرسد بعضیها خیال پایان دادن به جدلهای بیهوده پیرامون اختلافات دست چندم را ندارند! از خبرهای پیرامون شکلگیری فراکسیونهای مختلف و بحثهای پیرامون انتخاب رئیس مجلس جدید، بوی آن میآید که همه آن اختلافات وقت گیر و بیفایده و حرمت شکن چند ماه منتهی به انتخابات مجلس که بعضاً پای بزرگان را هم به جدلهای سیاسی
کشاند، گویی قرار است در مجلس نهم هم ادامه یابد؛ بیآنکه کسی حواسش به آفات این تشتتها و سیاست زدگیهای افراطی باشد.
ذهنهای آلوده به سیاست
در این آخرین روزهای مانده به تشکیل مجلس نهم، چندان هم خارج از روال طبیعی نیست که بحثو گفت و گوهایی از نمایندگان مجلس جدید یا صاحبنظران سیاسی، در باب انتخاب رئیس و اعضای هیئت رئیسه مجلس نهم یا در باب فراکسیون هایی که امکان تشکیلشان هست، به گوش برسد. اما به گوش رسیدن، یک چیز است و آنچه امروز در رفتار و گفتار آقایان در حال وقوع است، یک چیز دیگر؛ واقع آن است که این روزها آنقدر حجم مباحثی با این موضوعات زیاده شده است که دیگر هیچ صدای دیگری به گوش نمیرسد و لابد خیلی تکراری است که یادآوری کنیم آقایان را که دو ماه از سال تولید ملی گذشت...
این دو ماه گذشتن از سال تولید ملی، شاید ربط چندانی به نمایندگان مجلس نهم که هنوز رسماً تشکیل نشده است، نیابد، اما اولاً فضای ذهنی وقتی آلوده به سیاست زدگی شد، دیگر چندان برای پرداختن به دغدغههای اصلی در سالی که به حق به نام تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی نام گرفته است و با توجه به همه توصیههای رهبری مبنی بر وحدت نیروهای انقلاب و بهکارگیری همه تلاش و توان برای حل مشکلات مردم، انتظار از منتخبین ملت آن است که اگر قرار است فکرشان پی تشکیل فراکسیونهای مجلس نهم باشد، فراکسیون کار و تولید تشکیل دهند
مردم آماده نخواهد بود؛ ثانیاً یک سوم نمایندگان مجلس نهم کسانی هستند که هم اکنون نماینده مجلس هشتم هستند و بعضاً آنقدر در فضای انتخاب هیئت رئیسه مجلس نهم و فراکسیونهای آن غرق شدهاند که گویی فراموش کردهاند این مباحثمربوط به مجلس نهم است و هم اینک آنها به عنوان نمایندگان مجلس هشتم وظایف دیگری دارند؛ ثالثاً توان کاری مجلس صرف امور سیاسی و حزبی شده که از کمترین اهمیت برای مردم برخوردار است و مشکلات و دغدغههای مردم همچنان در کنج مجلس خاک میخورد!
دور از دغدغههای مردم
اصولگرایان در فضای انتخاباتی، از وحدت عبور کردند و ترجیح دادند رقیب هم باشند. مردم هم به خوبی دانستند که هیچ کدام از لیستهای موجود نمیتواند جامع باشد و از این رو به ترکیبی از لیستهای موجود رأی دادند که موجب پراکندگی آرا و کشیده شدن انتخابات به دور دوم در بسیاری از حوزهها گردید. با این همه مجلس نهم با اکثریت اصولگرا رأی آورد و این یعنی اینکه اصولگرایان در این مجلس، تقریباً بیرقیب هستند. اما آیا این بیرقیبی باید بهانه شود که باز هم یکدیگر را رقیب هم بدانند و گشت زمان انتخابات را به درون مجلس بکشند؟! شنیدهاید که آرایشگرها وقتی بیکار میشوند، سر هم را
میتراشند؟ آیا نمایندگان مجلس نهم هم اینقدر برای خود فضای آزاد و اوقات فراغت در مجلس نهم پیشبینی میکنند که همچنان فرصت این جدلها را داشته باشند؟!
رقابتهای این چنینی و تشکیل فراکسیونهای مختلف اصولگرایی در مجلس نهم یعنی آنکه نمایندگان منتخب مردم، بیش از هر دغدغه دیگری، به جدلهای سیاسی خویش اعتبار میدهند و این سیاست زدگی افراطی یادآور اتفاقات مجلس ششم است که برای باز کردن گرهای از مشکلات واقعی مردم به خود زحمت ندارند و چنان غرق دنیای سیاست شدند که روز به روز فاصلهشان با مردمی که خود، آنها را انتخاب کرده بودند بیشتر شد و در نهایت، در دور بعدی(مجلس هفتم) مردم کرسیهای نمایندگی خویش را به رقبای مجلس ششمیها سپردند.
کیست که نداند تشکیل فلان فراکسیون که مثل خیلی فعالیتهای دیگر آقایان، عنوان ولایت را یدک میکشد و خالی از دغدغههای رهبری است، نمیتواند دغدغه مردم باشد.
فراکسیون کار و تولید کجاست؟!
در آغاز دهه پيشرفت و عدالت نظام جمهوري اسلامي و در سالي كه بحق به نام توليد ملي و حمايت از كار و سرمايه ايراني نام گرفته است و با توجه به همه توصيههاي رهبري مبني بر وحدت نيروهاي انقلاب و بهكارگيري همه تلاش و توان براي حل مشكلات مردم، انتظار از منتخبين ملت آن است كه اگر قرار است فكرشان پي تشكيل فراكسيونهاي مجلس نهم باشد، فراكسيون كار و توليد تشكيل دهند كه البته فقط عنوان كار و توليد را يدك نكشد، بلكه در باطن نيز خدمت به مردم و رفع مشكلات آنها، سرلوحه قول و فعلش باشد. حداقلش آن است كه چهار سال بعد، دستشان براي تبليغات انتخاباتي مجلس دهم باز خواهد بود و لازم نيست
بهجاي ارائه گزارش عملكرد چهارسال گذشته خود و فعاليت ايجابي انتخاباتي و اثبات خوب بودن خود، مدام به ارائه گزارشهاي تخريبي عليه رقيب و فعاليت سلبي انتخاباتي و اثبات بد بودن حريف بپردازند!