تبلیغات
کد خبر: ۱۱۴۵۸۰

بررسی دو دیدگاه تحلیلگران آمریکایی:

چرا مذاکرات هسته ای ایران به نتیجه نمیرسد؟

با پایان یافتن دور جدید مذاکرات ایران و گروه ۱ + ۵ در مسکو و طرح مباحثی از سوی غرب مبنی بر عدم موفقیت مذاکرات، بازار بحثو گمانه زنی درباره علل این اتفاق، بار دیگر داغ شده است. در این میان، دو دیدگاه غالب، علل ادامه یافتن مذاکرات بدون دستیابی به نتیجه ای جدی را مورد بحثقرار می دهد.

به گزارش افکارنیوز به نقل از تابناک، فارغ از مباحث تبلیغاتی معمول و طرح ادعاهایی مبنی بر اینکه ایران خواهان رسیدن به توافق درباره پرونده هسته ای خود نیست، اخیراً دیدگاهی نیز به طور جدی در میان شماری از تحلیلگران آمریکایی رشد پیدا کرده که معتقد است این اوباماست که نمی خواهد به طور جدی در روند مذاکرات درگیر شود.

بر این اساس، تحلیلگران در پی فهم چرایی این موضوع، دست به انتشار تحلیل هایی زده اند که هر یک از زاویه ای خاص، مسئله مذکور را مورد توجه قرار می دهد. نشریه «آتلانتیک» در مطلبی به بررسی دو طیف اصلی این دیدگاه ها پرداخته که هریک از آن ها طرفداران خاص خود را دارد.

«رابرت رایت»، تحلیلگر نشریه آتلانتیک در بیان این دو دیدگاه، اشاره می کند که دلیل اصلی طرح آن ها، پیدایش این باور عمومی است که اوباما نمی خواهد به طور جدی وارد روند مذاکره با ایران به قصد رسیدن به توافق شود. رایت که خود طرفدار دیدگاه اول است، در توضیح آن می نویسد دلیل این امر آن است که مبارزات انتخاباتی، زمانی برای مذاکرات جدی باقی نمی گذارد.

بر اساس این دیدگاه، در صورتی که اوباما بخواهد اقدام به دادن امتیاز – که جزئی طبیعی از روند مذاکرات جدی است – بکند، از سوی «میت رامنی» و دیگر جنگ طلبان راست گرا متهم به مماشات خواهد شد. به این ترتیب، اوباما به دلیل امکان تضعیف موضعش در آستانه انتخابات، از رسیدن مذاکرات به نتیجه ای جدی احتراز می کند و در پی ادامه دادن آن تا پس از انتخابات ریاست جمهوری است.

اما دیدگاه دوم که قابل تأمل نیز هست، از سوی «فلینت لِورت» و «هیلاری مان»، کارشناسان مسائل ایران و تحلیلگران نزدیک به دولت سابق آمریکا در زمان «جرج بوش» ارائه شده است. به عقیده آن ها، این مقتضیات انتخابات نیست که اوباما را به اتلاف وقت واداشته، بلکه وی در پی آن است تا این اتلاف وقت را تا ابد ادامه دهد.

بر اساس این دیدگاه، اوباما اصولاً تمایلی برای به نتیجه رساندن مذاکرات و حصول دستاوردی ملموس از آن ندارد؛ بلکه هدف وی آن است تا با افزایش فشارها بر ایران برای مدتی نامحدود، سیاست موسوم به «تغییر رژیم» را در ایران پیاده کند.

این دو تحلیلگر در مقاله خود می نویسند: «در حقیقت، دولت اوباما در حال خرید زمان برای یک دستور کار مهلک تر است: خرید زمان برای انجام اقدامات پنهانی به منظور خرابکاری در برنامه هسته ای ایران؛ خرید زمان برای اینکه تحریم ها زمینه را برای تغییر رژیم در ایران آماده کنند؛ و خرید زمان برای اینکه ایالات متحده، شرکای اروپایی و عرب سنی اش و همچنین ترکیه، با از میان برداشتن دولت اسد در سوریه، جمهوری اسلامی را تضعیف کنند».

لِورت و مان در این رابطه به اظهاراتی از برخی مقامات دولت آمریکا، از جمله مشاور امنیت ملی معاون اوباما اشاره می کند که در تأیید این نظر، سخنانی را بر زبان رانده اند. آن ها همچنین به افشاگری اخیر درباره دست داشتن آمریکا در حملات سایبری علیه تأسیسات هسته ای ایران اشاره می کنند و همه این عوامل را هم راستا با یکدیگر و در جهت سیاست مذکور ارزیابی می کنند.

به این ترتیب، هرچند تاکنون همواره ایران به عنوان مسئول شکست و به نتیجه نرسیدن مذاکرات هسته ای معرفی می شد، اما این باور کم کم در میان محافل تحلیلی آمریکا رو به رشد است که مشکل از جای دیگر است. در این میان، هریک از دو نظر فوق که صحیح باشد، در اصل ماجرا که عدم تمایل دولت آمریکا به حصول نتیجه ای واقعی از مذاکرات است، تغییری ایجاد نمی کند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات