رهبر انقلاب چه هشداری به مهاجرانی داد؟
یک وزیر دولت اصلاحات ناگفته هایی را از دوران وزارتش مطرح کرده است.
به گزارش افکارنیوز، حسين مظفر در گفتگو با نشريه صبح اظهار داشته است : آقاي خوييني ها به عنوان يار امام، پيش از همه از انديشه هاي آن بزرگوار مطلع بود. منتها بعد از فوت امام وقتي سکوت ايشان را در مراحل آغازين رهبري آيت الله خامنه اي ديديم و بعد هم شاهد حمايت از عناصر و عوامل فتنه گر در دو مقطع ۷۸ و ۸۸ بوديم، به اين نتيجه رسيديم که اين افراد مسائلي را در همان زمان حيات امام در درون خود داشتند که بروز نمي دادند.
این وزیر دولت اصلاحات ادامه داده است: تحلیل وضعیت مهاجرانی و امثال او بسیار سخت است. آقای مهاجرانی زمانی در دولت در همسایگی من بود، کتابهایی درباره انقلاب، امام حسین و ارزشهای نظام نوشته بود. نمازش را می خواند و روزه هایش را می گرفت اما در کار اجرایی و بحثفرهنگی، دیدگاهش از ابتدا لیبرالی بود. یعنی در عین حال که مقید به ظواهر بود، نگاهش به فرهنگ یک نگاه لیبرالی و به اصطلاح بسیار باز بود. اعتقاد داشت دولت اصلا نباید در فرهنگ دخالت کند. هرگونه حرکتی برای کنترل و ساماندهی فرهنگ را رد می کرد. می گفت اصلا ارشاد معنا ندارد؛ همان وزارت فرهنگ کافی است. چنین فردی در دوران
اصلاحات سکاندار اصلی فرهنگ کشور شد. اولین فرد ژرف اندیش و تیزبینی که این خطر را حس کرد، خود مقام معظم رهبری بودند.
خاطرم است اولین جلسه ای که در دولت در همان شهریور ۷۶ خدمت مقام معظم رهبری رسیدیم بعد از اینک آقا صحبت های عمومی را مطرح کردند یکدفعه فرمودند: دوربین ها را خاموش کنید تا مقداری با اعضای دولت خصوصی صحبت کنم. همه اعضای دولت به گوش شدند که آقا چه نکته ای را می خواهند مطرح کنند.
ایشان فرمودند: " صحبت من با آقای مهاجرانی است. آقای مهاجرانی من شما را می شناسم، اعتقادات شما را هم می دانم. وقتی آقای خاتمی شما را به عنوان وزیر معرفی کرد، من نخواستم با ایشان مخالفت کنم. چون ایشان رییس جمهور است و حق تصمیم گیری دارد. اما الان به شما هشدار می دهم که عملکردت به شکلی نباشد که دشمنان انقلاب را خوشحال کند. "
به گزارش آریا، وی افزوده است: من خودم بارها به او تذکر می دادم که وضعیت فرهنگ اینچنین شده است و شما مسئولی. می گفت: برو از من شکایت کن. به آقای خاتمی هم که انتقال می دادم، گاهی تذکر می داد و گاهی از کنارش رد می شد. ولی در مجموع تحت تاثیر مهاجرانی بود، البته این که مهاجرانی به این وضع گرفتار و با دشمنان این ملت هم نوا و هم صدا شود را پیش بینی نمی کردند و فکر نمی کردم روزی پادوی تبلیغاتی - فرهنگی رسانه های صهیونیستی شوم.
مظفر تاکيد کرده است : وقتي شعارهايي مثل "حاکميت دوگانه" و "نافرماني مدني" مطرح مي شود، وقتي مسئولان نظام را وادار به استعفا مي کنند، وقتي متوجه مي شويم روزنامه ها و مطبوعات به پايگاه حمله به مباني و ارزشهاي مردم مبدل شده، طبيعي است که مردم تحمل نمي کنند و حتي نام اصلاحات را براي اين جريان را نوعي نفاق تلقي مي کنند. بنابراين متهم اصلي، خود اصلاحات است که نتوانست بين ضدانقلاب و عناصر دلسوز نظام مرزبندي کند. در حقيقت اين جريان، هدايت کننده نداشت و معلوم نبود چه کسي خط دهنده است.