تبلیغات
کد خبر: ۱۲۳۲۲۸

تفاوت نگاه روسیه و امریکا به مسئله حقوق بشر

روسیه در بیست سال گذشته تنها قطعنامه هایی را وتو کرده که به نحوی به مسائل حقوق بشری بر می گشته است تا حقوق بشر بهانه ای برای مداخله خارجی نشود.

به گزارش افکارنیوز به نقل از رویداد، دوران تازه ای در روسیه آغاز شده است. روسیه پوتین در دوره جدید تفاوت هایی با گذشته این کشور دارد. همانطور که می دانیم پوتین توانسته است روسیه را از مراحل سخت عبور دهد. به نظر برخی کارشناسان دوران دفاع روسیه از خود به پایان رسیده و اکنون این کشور سعی می کند گاهی تهاجم هایی را هم در سطح بین الملل داشته باشد.


دکتر سید محمدکاظم سجادپور، استاد روابط بین الملل دانشکده وزارت خارجه است. وی که مدرک فوق دکتری خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرده است، مدیرکل دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی و همچنین سفیر ایران در سازمان ملل نیز بوده است. دکتر سجادپور در خصوص تغییر روسیه پس از ریاست جمهوری مجدد پوتین گفت: ما به نوعی به تجزیه و تحلیل سریع و فست فودی عادت کرده ایم. این نوع تحلیل فقط تا حدی پاسخگو است. به هر حال باید هشدار دهم که آن گونه که فکر می کنیم روس ها تغییر نکرده اند، هر چند که نباید تغییرات را نادیده بگیریم. نکته دیگر این است که روسیه نه تنها برای ما، بلکه برای همه جهان در چهار پنج قرن گذشته یک معما و مسئله و بخشی از سیاست بین المللی، حادثه آفرین و تعجب آفرین بوده است.


وی در خصوص اینکه روابط فعلی امریکا و روسیه چگونه قابل تجزیه و تحلیل است گفت: عناصر این رابطه بسیار گسترده است، برخی از این عناصر به سیاست داخلی در دو کشور برمی گردد، برخی دیگر به مناطق پیرامونی کشورها خصوصا روسیه بر می گردد و البته مسائل استراتژیک بین المللی نیز در این میان بی تاثیر نیست. با این حال به نظر می رسد بخش عمده روابط امریکا و روسیه بر خلاف جریانات خبری تداوم دارد. سه بحثدر جهت توضیح رابطه امریکا و روسیه وجود دارد.


دکتر سجادپور در خصوص بحثاول خاطرنشان کرد: در پانصد سال گذشته دو جریان فکری در روسیه در مورد جایگاه روسیه در جامعه جهانی با یکدیگر کلنجار می رفتند. عده ای از صاحب منصبان و نخبگان روسی فکر می کردند روسیه بخشی از غرب است و باید مثل کشورهای غربی باشد. جریان مقابل معتقد بودند که روسیه با غرب متفاوت است، ویژگی های سرزمینی، فرهنگی و تاریخی منحصر به فردی دارد. اما نزدیکی به غرب مشکلات ساختاری روسیه را حل نکرد بلکه در مواردی مشکلات تشدید شد. دوم این که غرب هم به روسیه به عنوان برابر استراتژیک توجه نمی کند. روسیه به دنبال تنش نیست اما فرهنگ روسیه الزاما فرهنگ دموکراتیک غربی نیست. به نظر من این جریان است که امروزه روابط امریکا و روسیه را از طرف روسیه مدیریت می کند. شخصیت پوتین تجلی این تفکر است. روحیات شخصی پوتین هم بسیار روسی است و با تاریخ روسیه هماهنگی دارد.


وی با اشاره به موضوع دوم ادامه داد: علیرغم این که اورآسیا گرایان در روسیه در حال تقویت شدن هستند و در امریکا نیز سال انتخابات است، یک ساختار ذهنی در امریکا و روسیه ایجاد شده است و آن این که امریکا و روسیه نمی خواهند به دوران جنگ سرد بازگردند. تهدیدها از نوع دیگری است. تروریسم برای هر دو کشور یک تهدید است. بعد دومی که در این مسئله حائز اهمیت است، ساختار همکاری های استراتژیک است. امریکا و روسیه در زمینه مدیریت استراتژیک مخصوصا مربوط به مسائل هسته ای هیچ گاه مانند امروز با هم همکاری نداشته اند و هیچ گاه هم مانند دوران اوباما همکاری نداشته اند. در تمام قطعنامه ها علیه ایران، روسیه همراه امریکا بوده است. البته روسیه تعدیل هایی انجام داده اما به نظر من تفکر یکسانی با امریکا دارد.

این کارشناس روابط بین الملل و استراتژیک در خصوص موضوع سوم گفت: یکی از اصلی ترین مسائل این است که حقوق بشر تا چه اندازه باید امنیتی شود. مسئله سوریه، لیبی، دنیای عرب در روابط روسیه و امریکا بعد حقوق بشری دارد. روسیه در بیست سال گذشته تنها قطعنامه هایی را وتو کرده که به نحوی به مسائل حقوق بشری بر می گشته است تا حقوق بشر بهانه ای برای مداخله خارجی نشود. مسائل امنیتی مثل سیستم سپر دفاع موشکی از جمله مسائل بسیار بحث برانگیز است. در چند سال گذشته این مسئله بسیاری از فضاهای روابط دو کشور را تغییر داده است. وضعیت نهایی خاورمیانه و پرونده هسته ای ایران نیز از این موارد است. پرونده هسته ای ایران در چگونگی شکل دادن به مناسبات قدرت های بزرگ حائز اهمیت است. تفاوت ها وجود دارد اما در عین حال اشتراکاتی نیز هست. برخی از تفاوت ها در مورد ماهیت مسئله نیست، در مورد نحوه برخورد است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات