خاخام و سیاستمدار صهیونیست و عضو سابق کنست اسرائیل تاکید کرد: انقلاب خمینیستی، تبدیل به یک مدل شد، و دومینویی در کل جهان اسلام ایجاد کرد. ایرانیها موفق شدند و امروز هم برای اسلام میجنگند، هر چند ما نتوانیم این واقعیت را درک کنیم. ایران، مصر و لیبی و رومانی نیست. امروز دیدگاه (آیتالله خامنهای) در نظام ارزشی و قلبهای بسیاری از مردم ایران، نهادینه شده است.
مایکل بن آری در توصیف واقعیت ایران فراتر از تبلیغات براندازی گفت: نمیدانم احتمال فروپاشی رژیم ایران چقدر است اما میخواهم توجه شما را به یک نکته بسیار بسیار مهم جلب کنم و آن تفاوت حکومت ایران با رژیمهایی در جاهای دیگر است مثل رژیم رومانی یا حتی مبارک در مصر یا نمونههای مشابه دیگر.
واقعیت ایران کاملا متفاوت است. و اینجا باید وارد ذهنیت اسلامی شد و حتی بیش از آنم، وارد ذهنیت اسلام شیعی شد. آنها از زمان واقعه کربلا دورههای بسیار محدودی (از حاکمیت) را داشتهاند که در آن نوعی دوران طلایی را تجربه کرده باشند. دورهای که در آن شیعیان یک عامل بسیار مهم در اسلام به طور خاص و در جهان به طور عام بودند.
آنچه در انقلاب خمینیستی ۱۹۷۹- ۱۹۸۰ رخ داد، یک بشارت عظیم برای تشیع بود، بشارتی بزرگ و تاریخی. آنها موفق شدند یک جمهوری اسلامی تاسیس کنند. بگذارید این را در چهارچوب خودشان ببینیم. خودشان اینگونه نام گذاشتند: جمهوری اسلامی. یعنی کشوری که بر اساس نظر و حاکمیت فقیه دینی اداره میشود. در ابتدا خمینی بود و امروز خامنهای.
این پدیده، تبدیل به یک مدل شد؛ اینکه باید جهان را اسلام رهبری کند. یا دقیقتر بگویم؛ آنچه در ایران رخ داد، دومینویی در کل جهان اسلام ایجاد کرد. برای مثال، حزبالله محصول همان انقلاب خمینیستی بود. به همین ترتیب، حماس و شتابی که پیدا کرد. این شتاب چه زمانی اتفاق افتاد؟ در دهه ۸۹ میلادی. در ابتدا با سازمانی به ظاهر مدنی روبهرو بودیم که منتظر انفجار و ظهور بود. چه چیزی نیروی اصلی را به آن داد؟ انقلاب خمینیستی در ایران.
آنها الگو بودند؛ نمونه و مدل موفق. اکنون هم کسانی که در ایران میجنگند، رژیمی که میجنگد، برای جان [آیتالله] خامنهای نمیجنگد. یا برای جان رئیس ستاد ارتش یا رئیس دولت و امثال آن؛ آنها برای اسلام میجنگند، برای علی [علیهالسلام] میجنگند. و اینجاست که باید وارد این ذهنیت شد؛ ذهنیتی که برای ما بسیار دشوار است آن را درک کنیم و بفهمیم.
فرد مذهبیِ متعهد و پایبند و مؤمن که احساس میکند باید همه چیزش را بدهد تا از آن دستاورد عظیم اسلامی محافظت کند. دستاوردی که پس از تقریبا ۱۴۰۰ سال رخ داده است.
این موفقیت شیعیان در ایران، مسئله ساده و کماهمیت نیست. و به همین دلیل برایشان کشته شدن مهم نیست. یک چیز میتواند این وضعیت را به هم بریزد: عبور از خط قرمز. اگر در سپاه و بسیج و همه سازمانها و نیروها شکاف و عبور از خطوط رخ دهد، آن زمان امکان سقوط وجود خواهد داشت اما در حال حاضر صادقانه باید گفت که ایران توانسته در نظام ارزشی و در دلهای بسیاری از مردم، همان دیدگاه [آیتالله] خامنهای را نهادینه کند. این ماجرا شبیه مصر یا لیبی در آستانه سقوط نیست. اینها قابل مقایسه نیستند. تصویر ایران، کاملا متفاوت است.
