در یک راسته خیابان بیشتر از سه آتشسوزی به راه انداختند. زنی با صورت پوشانده که ویدئو همان را هم تار کرده مقابل دوربین میآید و فریاد میکشد «اینه خروش آریایی». این صحنه، بخش کوچکی از واقعیت آنچه در ۱۸و۱۹ دیماه در ایران گذشت را نشان میدهد. حلقههایی که به اسم اعتراض با سلاحهای سرد و گرم به خیابان آمدند. برایشان، ماشینهای مردم و اموال عمومی حکم هیزمی داشت که با آن در خیابان آتش به راه بیندازند.
پیش از شروع فراخوانها، صفحات مجازی آشوبطلبان هم با تقلید از همان فرمول ۱۴۰۱، از آموزش ساخت کوکتل مولوتوف و نارنجک دستی شروع کردند تا ترغیب برای کشته گرفتن از هر طرف و اینکه هرچه برایتان اتفاق افتاد، به بیمارستانها مراجعه نکنید. مجموع این برخوردها -که گاهی صاحب پروژهها آن را لو دادند- آرایشی شفافتر از پروژه ساخته شده علیه خیابانهای ایران ارائه میکند.
هدف تلفات گرفتن و بالا رفتن آمار کشتهشدگان بود تا به سقف خواسته موساد یعنی ۸۰۰هزار کشته برسند و بهزعم خودشان، زمینه را برای اقدام نظامی فراهم کنند. اما وقتی موفق نمیشوند، نهایتاً نام جوانان و مردم عادی که به دست همین حلقههای تروریستی آشوب جانشان را از دست دادند، به اسم کشتهشدگان حکومت منتشر کردند و برای تحریک احساسات و فریب مردم در رسانههای ضدایرانیشان بازتاب دادند تا اینبار پروژه را به این شکل علیه ایران ادامه دهند. این شعبده پهلویهاست که وقتی پای تحریک مردم وسط میآید، میگویند این «جنگ» است و معترضین «مسلح» هستند و به سمت ماموران شلیک میکنند؛ اما وقتی آمار کشتهها منتشر میشود، میگویند همه چیز تقصیر جمهوری اسلامی است.
این جنگ است و جنگ هم هزینه دارد
یک هفته پیش از شروع آشوبسازی و به خیابان آمدن حلقههای آشوب، حساب کاربری موساد در پیامی در شبکه ایکس کشتن ۸۰۰ هزار نفر را بهای رهایی از آنچه استبداد میخواند معرفی کرد. پیامی که نشان میداد پای پروژه طراحی شدهای برای ناآرام کردن خیابانهای ایران در میان است، این بار هدف کشتن مردم عادی است. دو هفته بعد از فراخوان و وقوع صحنههای تلخ در خیابانهای ایران، تامیر موراگ، خبرنگار شبکه ۱۴ اسرائیل در پیامی در ایکس نوشت: «ما امشب گزارش دادیم که بازیگران خارجی، معترضان ایرانی را با سلاح گرم، مسلح میکنند و همین امر دلیل کشته شدن صدها نفر از پرسنل امنیتی ایران است. همه آزادند که حدس بزنند چه کسی پشت این ماجراست.» شواهد نشان میداد که پای یک طراحی بزرگ آشوب از جانب اسرائیل برای کشتار مردم ایران در میان بود تا در ادامه پروژه و محکوم کردن حکمرانی، ترامپ، پروژه را ادامه دهد.
مشابه این اظهارات، در لغزشهای کلامی مزدورهای پهلویچی هم قابل مشاهده بود. وقتی خبرنگار شبکه سیبیاس از ربع پهلوی میپرسد که فرستادن شهروندان ایران به پای مرگ، اقدامی مسئولانه است، پاسخش این است که «این جنگ است و جنگ هم تلفات دارد.» محسن بنایی، چهره نزدیک به پهلوی، اصل حرف ربع پهلوی را صریحتر میگوید: «این جنگ است و ما یک میلیون کشته میخواهیم.»
در کلان پروژه، هدفگذاری روی کشتار مردم ایران به هر قیمت و به هر طریقی تعیین شده است، نکتهای که هم موساد به آن اعتراف میکند و هم مزدوران پهلوی صراحتاً آن را بیان میکنند.
مزدوران پهلوی - موساد مشغول کارند
برای گرفتن تلفات، مزدوران در سطوح مختلف وارد میشوند از آموزش ساخت سلاحهای گرم و سرد گرفته تا تحریک مردم از جانب صفحات شناخته شده برای کشتن مردم. بخشی از این ماموریت از جانب چهرههای سلبریتی که علیرغم ژست وطنپرستیشان، ضدایرانیترین رفتارها علیه مردم ایران را انجام دادند، اجرا میشود. در ادامه به برخی از مزدوران موساد، پهلوی که عنصری فعال در این آشوب بودند، اشاره شده است.
رحم نکنید
«دست خالی نرید تو خیابون، رحم نکنید.»، «مامور دستتون افتاد بهش رحم نکنید.» اکانت ایکس اشکان خطیبی از جمله حسابهای کاربری بود که صراحتاً تلاشش را بر تحریک جوانان و آشوبگران، مستقیماً برای دست زدن به خشونت متمرکز کرده بود. خطیبی، یکی دو روز بعد از آنکه تروریستها در خیابانهای ایران با طرحریزی پروژه صهیونی خسارات گسترده به جان و مال مردم زدند، در پیامی در ایکس نوشت: «دیشب در تهران از میان مردم هم به سوی نیروهای سرکوب، تیراندازی شده». خطیبی اگرچه دقایقی بعد پیامش را پاک کرد؛ اما او فعالیتش را برای تحقق چنین هدفی انجام داد و فقط با یک توییت، خبر از موفقیتآمیز بودن عملیات داد و این یک لغزش کلامی نبود.
خشونت طرحریزی شده از جانب شبهبازیگر ساکن فرانسه
محمد صادقی، بازیگر که در حال حاضر از فرانسه برای مردم نسخه مبارزه میپیچد هم در آغاز فراخوانهای ساخته شده، از تروریستها خواسته بود تا آمار شرکتهای زیر ساخت اینترنت و مخابرات و حتی خانه کارمندانش را پیدا کنند تا «در زمان مناسب و شلوغی خیابان» به سراغشان بروند. او هم پروژه را با اعمال خشونت برنامهریزی شده پیش برد، برای کشته و تلفات گرفتن از هر سمتی که مقدور است.
حمید فرخنژاد، احسان کرمی و علی کریمی آشوبگر سابقهدار اتفاقات ۱۴۰۱ هم با همین فرمان برای تحریک و ناآرام کردن خیابان تلاش میکردند. فارغ از آنکه این چهرهها از لندن و فرانسه و نیویورک برای به خیابان آمدن مردم نسخه میپیچیدند، رفتارشان از یک الگوی ثابت پیروی میکند؛ به خیابان کشاندن مردم و پیام به حلقههای آشوب برای درگیر شدن و خسارت زدن به جان و مال مردم. هزینه مالیاش را هم موساد برای آشوبگران در نظر گرفته بود؛ ۸۰۰ میلیون به ازای کشتن هر نفر. اکانتهای متعدد و جعلی و تازه ساخته شده در جریان این آشوب هم همین خط را دنبال میکردند و از آشوبگران میخواستند که دست پر و مسلح وارد خیابان شوند.
ما کشتیم ولی تقصیر جمهوری اسلامی است
طبیعتا با مجموعه این تلاشها برای ورود جریان اعتراض به آشوب و درگیری داخلی، کشته شدن مردم و حتی نیروهای انتظامی برای آنان خبری خوشحالکننده است یا حداقل انتظار میرود بعد از محقق شدن اهداف عملیات، سکوت را ترجیح دهند. اما فاز بعدی پروژه این است که با وقاحت تمام و با کتمان کردن شواهد موجود که دست داشتن موساد و حلقههای آشوبشان را در خیابانهای ایران اثبات میکرد، بازوان رسانهای موساد بر محکوم کردن حکمرانی و متوجه کردن مسئولیت تمام کشتارها بر حکومت ایران است. اقدامی که دو هدف مشخص را دنبال میکرد؛ ۱. عصبانی کردن مردم برای زنده نگه داشتن خیابان و به میدان آوردن مردم. ۲. متوجه کردن هزینههای حقوقی و بینالمللی برای سهلتر شدن انجام هر اقدامی علیه ایران.
آمار بالای افرادی که از پشت سر و با سلاح سرد کشته شده بودند و در کمال تعجب در رسانههای فارسیزبان موساد به نام کشتار حکومت علیه مردم بیگناه بازنشر میشد، اثبات میکرد که با چه پروژهای مواجه هستیم.
نکته عجیب آن است که همان اکانتهایی که صراحتاً از دست زدن به خشونت و استفاده از سلاح سرد و گرم علیه مردم و اماکن مختلف حمایت میکردند و تصاویر افراد قمه به دست را به نشانه افتخار بازنشر میدادند، پس از شکست پروژه تروریستیشان، یکباره فرمان را چرخاندند و سوگ ملی به راه انداختند و عزادار مردم شدند و نوای وطنپرستیشان از آن سر دنیا بلند شد. هر طرف این ماجرا را که نگاه کنید مزدوری همهجانبه این طیف برای بیگانه به چشم میخورد. آنها بودند که اعتراضات مسالمتآمیز نوسان قیمت دلار را تبدیل به اغتشاش و در نهایت یک عملیات پیچیده تروریستی کردند. دستهای آنان همچون ترامپ، نتانیاهو و آن شازده فراری به خون هزاران نفر از این مردم آغشته است.
