«کامرون شِل» مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران شرکت Draganfly (شرکت کانادایی/شمال-آمریکایی است که در زمینه طراحی و ساخت پهپادها و سیستمهای هوایی بدون سرنشین فعالیت میکند) هشدار داد که اتکای روزافزون ایران به هواپیماهای بدون سرنشین کمهزینه، خطری جدی برای داراییهای ارزشمند نیروی دریایی ایالات متحده، از جمله ناو گروه هواپیمابر آبراهام لینکلن ایجاد میکند.
شل که با شبکه فاکس نیوز گفتوگو میکرد، اظهار داشت: «تواناییهای پهپادی ایران به دهها میلیون دلار میرسد.»
وی ادامه داد: «ایران با تطبیق کلاهکهای کمهزینه با سکوهای پرتاب ارزانقیمت و استفاده از هواپیماهای کنترل از راه دور، یک تهدید نامتقارن مؤثر علیه سیستمهای نظامی بسیار پیشرفته ایجاد کرده است.»
شل خاطر نشان کرد: «اگر صدها پهپاد در مدت زمان کوتاهی شلیک شوند، میتوان بهطور قطع گفت که برخی از آنها عبور خواهند کرد.»
او تصریح کرد: «سیستمهای دفاعی مدرن در ابتدا برای مقابله با این نوع حمله گسترده طراحی نشدهاند. در میان تجهیزات نظامی ایالات متحده که در نزدیکی آبهای ایران فعالیت میکنند، کشتیهای جنگی اهداف اصلی هستند.»
این هشدار در حالی مطرح میشود که یک مقام ارشد آمریکایی در گفتوگو با فاکس نیوز تأیید کرد که گروه ضربت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن هنوز وارد منطقه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) در اقیانوس هند نشده است.
این منبع گفت: «نزدیک است اما از نظر فنی هنوز وارد منطقه سنتکام نشده است.» این نشان میدهد که این ناو گروه هنوز در موقعیتی نیست که بتواند به ایران حمله کند.
کامرون شل همچنین خاطرنشان کرد که ارتشهای امریکا و متحدانش به سرعت در حال توسعه پدافندهای خود هستند اما عدم قطعیت در مورد قابلیتهای جدید در گروههای ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن برای مقابله با چندین پهپاد ایرانی که به صورت گروهی پرواز میکنند، همچنان وجود دارد.
او تاکید کرد که ناوگان پهپادی ایران نگرانکننده است.
وی یادآور شد: «این پهپادها به ایران راهی بسیار معتبر برای تهدید شناورهای در سطح میدهند. داراییهای ایالات متحده در منطقه بزرگ، کند و به راحتی در رادار قابل شناسایی هستند که آنها را قابل هدفگیری میکند.»
شل تصریح کرد: «در ازا، قدرت ایران در این سیستمهای پهپادی کمهزینه و با حجم بالا نهفته است - به ویژه پهپادهای تهاجمی یکطرفه که برای پرواز به سمت هدف و انفجار طراحی شدهاند.»
او توضیح داد که ایران در سیستمهای پهپادی رده یک و رده ۲ - پلتفرمهای کمهزینهای که میتوانند به تعداد زیاد تولید شوند و به طور مؤثر در جنگ نامتقارن مورد استفاده قرار گیرند - به برتری اولیهای دست یافته است.
