در بخش هایی از کتاب خاطرات حجت الاسلام ناطق نوری در صفحات ۱۲۰ و ۱۲۱ درباره زمان تدفین حضرت امام(ره) به نکات جالبی اشاره شده و آمده است:
خلاصه تابوت امام را کنار قبر آوردیم. آقای کفاشزاده آمده بود که امام را ببوسد که محکم توی سرش زدم، خودم رفتم داخل قبر، و پاها را دو طرف لحد گذاشتم. وقتی آقای حاج آقا رضا اربابی، که غسال و دفنکنندهی علما است، آمد تا تلقین امام را بخواند، من دستهایم را به دو طرف قبر گذاشتم تا ایشان تلقین بخواند. جمعیت ریختند (داخل محوطه قبر) چون داشتند آمال و آرزوهای همهی ما را دفن میکردند. عده زیادی روی دست من غش کردند، به آقای اربابی که داشت مستحبات دفن را انجام میداد، گفتم آشیخ! من دارم میمیرم، بس است دیگر. آخرین کسی که امام را بوسید و بیرون آمد، ایشان بود، خیلی نگران حال ایشان بودم. با زحمت سنگ آوردند و لحد را با کمک آقای رضا گنجی که از محافظین است گذاشتم، و عشق همه ملت ایران و مظلومان تاریخ را دفن کردیم. خیلی سخت گذشت.
