آمریکا تصور میکرد اگر مسیر تنگه را قفل کند، دنیا ایران را مقصر گرانی نفت و بحران انرژی میداند.
اما ایران یک بازی جدید طراحی کرد.
به بعضی کشتیها که مطابق مقررات تنگه حرکت میکنند، مجوز عبور داده؛ مخصوصاً کشتیهای چینی.
یعنی ایران نشان داد که مشکل از سمت او نیست و این آمریکاست که مسیر را به روی کشتیها میبندد.
نتیجه چه شد؟
هم نفت همچنان به بازار جهانی کم میرسد و فشار انرژی حفظ میشود، هم درآمد و نقش راهبردی ایران در تنگه باقی میماند، هم اینکه کشورهایی مانند چین منافعشان مستقیم به رفتار آمریکا گره میخورد.
جالبتر اینکه، این اتفاق دقیقاً همزمان با سفر دونالد ترامپ به چین رخ داده است.
اصل ماجرا اینجاست:
ایران کاری کرده است که آمریکا از «مدافع تجارت جهانی» به «عامل بحران در تجارت جهانی» تبدیل شود.
