پارادوکس حضورزنان درکابینه دولت
اگر چه تا سال ۸۸ اکثر زنانی که به مناصب بالای دولتی راه یافته بودند از فعالان ستادهای انتخاباتی احمدینژاد بودند اما در سال ۸۹ انتصابها با معیار دیگری صورت گرفت و سابقه فعالیت زنان و تخصص آنها به عنوان اولویت مطرح شد هر چند هنوز مانند دولت نهم امتحانهای سختی پیش روی این زنان قرار نگرفته است.
روزنامه تهران امروز نوشت: احمدینژاد: حتما یک خانم کارگردان در شوراي عالي سينما باشد كمتر كسي در زمان دولت نهم بود كه تصور كند رئيسجمهور كه زنان را به ماندن در خانه و تربيت فرزندانشان ترغيب ميكرد و در اين راستا از ابزارهاي تشويقي حقوق و بيمه زنان خانهدار سخن ميگفت؛ در آستانه دولت دهم و پس از ديدار با زنان اصولگراي حامي خود، به يكباره بر نقش زنان در عرصههاي اجتماعي و سياسي و مديريتي اصرار ورزد و در اولين گام سه زن را به عنوان وزراي پيشنهادي خود به مجلسيان معرفي نمايد. مسير توجه به كارآمديها و توانمنديهاي زنان در اين كابينه تا به جايي پيش رفت كه اكنون اگر زني
در شوراهايي كه با رياست رئيسجمهور تشكيل ميشود، حضور نداشته باشد، احمدينژاد سكوت نخواهد كرد و مانند روز گذشته كه هيچ زني در شوراي عالي سينما حضور نداشت، دستور به عضويت حداقل يك كارگردان زن ميدهد.
اگرچه احمدینژاد در سال ۸۴ وعدهای برای افزایش تعداد زنان کابینه نداده بود و نمیتوان به دلیل انتصاب زنان بیتجربه به او ایرادی را وارد دانست اما در سال ۸۸ وعدههایی به زنان داده بود که شاید برخی از انتصابهایش به جا و تحت تاثیر تخصصهایشان انجام شده بود اما اعتقادات برخی از این زنان با خواستههای عموم زنان جامعه همخوانی نداشت که از آن جمله سکوت یا موافقت با لایحه حمایت از خانواده بود که به مردان اجازه تعدد زوجین میداد یا کاهش ساعت کار بانوان که هیچگاه اجرایی نشد اما هر چه بود زنان کابینه دهم با تجربه تر و بدون در نظر گرفتن معیارهای تبلیغ برای انتخابات
بعدی منصوب شده بودند.
پنج نام و دو انتصاب
در دولت نهم تفاوتی از نظر میزان استفاده از زنان با کابینه هشتم احساس نمیشد و تعداد زنان دو کابینه تقریبا با یکدیگر برابری میکرد اما با آغاز دولت دهم تحولی در انتصاب زنان در کابینه پدید آمد و سه زن به نامهای دستجردی، کشاورز و آجرلو برای تصدی سه وزارتخانه به مجلس معرفی شدند که در نهایت و بهرغم فشارها و اعتراضات مراجع و سیاسیون، دستجردی توانست به قطار کابینه برسد. اما چه کسی بر معرفی اولین زن کابینه پس از انقلاب اسلامی اصرار داشت؟ پروسه معرفی دستجردی به عنوان وزیر بهداشت، آغازی از چند هفته مانده به انتخابات داشت، زنان اصولگرا با رئیسجمهور دیدار و خواستار
سهیمه در کابینه شدند و در همین راستا لیستی پنج نفره به پاستور ارسال کردند که دستجردی یکی از این زنان بود و سهمیه جامعه زینب(س).
پس از عدم موفقیت رئیسجمهور در فرستادن زنان بیشتر به کابینه کشوری، نوبت به کابینه محلی رسید و در زمانی که بحثاستان شدن البرز مطرح بود، همگان فاطمه آجرلو را گزینه اصلی استانداری دانستند اما فشارهای سیاسی و تدوام مخالفتهای مراجع، آجرلو را از دولت دور کرد و برخی تصور کردند که او به سبب حمایتهای احمدینژاد، دارای نقش پشت پرده در دولت خواهد بود که این تصور نادرست بود چرا که پس از آن، آجرلو در هیچ نهاد یا مرکز دولتی عضویت نیافت و به نظر میرسد تا پایان مجلس هشتم او نقشی در معادلات سیاسی دولت ایفا نخواهد کرد.
ترجیح شورای شهر به دولت
در لیست پنج نفره زنان اصولگرا به احمدینژاد نام دیگری هم وجود داشت که نسرین سلطانخواه بود. او پس از مدت کوتاهی از آغاز دولت نهم، ریاست مرکز زنان و امور خانواده را که بر عهده داشت، ترک کرد و به شورای شهر رفت. در آستانه دولت دهم، سلطانخواه در جلسات تبلیغ برای احمدینژاد حضور یافت و برای پیروزی احمدینژاد تلاش کرد. همین تلاشها سبب شد تا بار دیگر به دولت راه یابد و این بار در اتاق معاونت علمی و فنآوری مستقر شد. پس از اینکه سلطانخواه مرکز امور زنان و خانواده را ترک کرد، زهره طبیبزاده بر کرسی او نشست که او هم از نزدیکان به جامعه زینب(س) بود و آنچنان که انتظار
میرفت نتوانست وظایف تعیین شده برای این سازمان را بر آورده سازد.
تغییر معیار انتخاب زنان
اگر چه تا سال ۸۸ اکثر زنانی که به مناصب بالای دولتی راه یافته بودند از فعالان ستادهای انتخاباتی احمدینژاد بودند اما در سال ۸۹ انتصابها با معیار دیگری صورت گرفت و سابقه فعالیت زنان و تخصص آنها به عنوان اولویت مطرح شد هر چند هنوز مانند دولت نهم امتحانهای سختی پیش روی این زنان قرار نگرفته است.
مرکز امور زنان و خانواده که در دولت نهم از فعالان انتخاباتی برگزیده شده بودند به مریم مجتهدزاده که به هیچ حزب و گروهی تعلق نداشت سپرده شد و همسر رئیسجمهور در تمام جلسات اجتماعی و فرهنگی این مرکز حضور پیدا میکند و حتی به سفرهایی میرود که از سوی این سازمان تدارک دیده میشود. پیش از این ناهید نقوی یکی از معاونان این مرکز در گفتوگویی از نقش همسر رئیسجمهور در برنامهریزیها و افزایش بودجه سازمان خبر داده بود.
همه همسفران نیویورک
فاطمه بداغی، زن دیگری است که به معاونت حقوقی رئیسجمهور انتخاب شد و دارای تحصیلات و سابقه کار در دستگاه قضایی است که معیار انتخاب بداغی هم بر اساس تجربه و دانش او بوده است البته در زمان لایحه حمایت از خانواده آنچنان خود را وارد نکرد چرا اهل هیاهو نیست. نام زن دیگری که این روزها زیاد شنیده میشود، همسفر نیویورک رئیسجمهور بود که نامش به عنوان رئیس سازمان ملی جوانان اعلام شد اما این سمت را نپذیرفت.
فرحناز ترکستانی ترجیح داد همچنان بر کرسی معاون وزیر در وزارت بهداشت تکیه زند. گفته میشود تهمینه دانیالی معاون بقایی در سازمان میراثفرهنگی بر کرسی بذرپاش تکیه بزند.
و در نهایت…
در دولتهاي نهم و دهم زنان زيادي به پاستور و نهادهاي وابسته به آن راه يافتند كه اولين تجربه مديريتي خود را امتحان مينمودند. اينان در طي دوران مديريتشان آزمون و خطاهاي زيادي داشتند اما بحث بر سر اين است كه چرا زنان را پيش از انتصاب به عنوان بالاترين مقامهاي سازماني، مدتي در نقش مشاور يا معاون آن نهادها منصوب نكردند تا با كسب آگاهي و تجربه بر كرسي مديريت تكيه بزنند. زنان آمدند اما با كوچكترين تجربه....