بازخوانی نقش فرماندهانی که در حساسترین مقاطع تاریخ معاصر بار هدایت میدان را بر دوش کشیدند، اهمیت ویژهای دارد.
در میان این چهرهها، نام سردار سرلشکر علی عبداللهی بیش از دیگران به عنوان فرماندهای کمتر دیدهشده، اما تأثیرگذار مطرح است؛ فرماندهای که در سختترین روزهای جنگ مسئولیت هدایت قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا(ص) را بر عهده گرفت.
در روز ۲۷ خرداد و در پی شهادت شهید شادمانی، سردار سرلشکر علی عبداللهی با حکم فرمانده معظم کل قوا به فرماندهی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا(ص) منصوب شد.
این انتصاب در میانه جنگ و در شرایطی انجام شد که کشور با یکی از پیچیدهترین وضعیتهای نظامی و امنیتی خود روبهرو بود و دو فرمانده پیشین این قرارگاه نیز به شهادت رسیده بودند.
آن روزها، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با از دست دادن شماری از فرماندهان ارشد خود، در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر قرار داشتند.
با این حال، ساختار فرماندهی و آمادگی عملیاتی نیروهای مسلح به گونهای بود که تنها ظرف چند ساعت، پاسخ به تجاوز دشمن آغاز شد و ضربات متقابل، محاسبات اولیه دشمن را بر هم زد.
همین استمرار فرماندهی، انسجام سازمانی و مدیریت میدانی بود که اجازه نداد دشمن از شرایط ایجاد شده بهرهبرداری کند و زمینه ادامه مؤثر عملیاتها را فراهم ساخت.
سردار سرلشکر عبداللهی پس از این حکم، مسئولیت هماهنگی و هدایت عملیات نیروهای مسلح را بر عهده گرفت و با حفظ انسجام میان بخشهای مختلف نظامی، روند نبرد را مدیریت کرد.
همچنین در فاصله میان دو جنگ، با طراحی طرحهای پاسخ فوری، آمادهسازی نیروها و تصویب این طرحها در شورای عالی دفاع و تأیید فرماندهی کل قوا، زمینه واکنش سریع به هرگونه تجاوز احتمالی را فراهم ساخت.
رسانههای لبنانی از او با عنوان «فرمانده شگفتانگیز» یاد کردهاند؛ فرماندهای که به گفته آنان، در طول جنگ هر تهدیدی را که اعلام کرد، عملی ساخت و با ایجاد بازدارندگی مؤثر، معادلات میدان را تغییر داد. بر اساس این گزارشها، حتی در ماجرای تهدید به حمله گسترده به ضاحیه و هدف قرار دادن زیرساختها، هشدارهای قاطع او در محاسبات طرف مقابل تأثیرگذار بود.
امروز سردار سرلشکر علی عبداللهی علاوه بر فرماندهی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا(ص)، پس از شهادت فرمانده ستاد کل نیروهای مسلح، به عنوان جانشین، مسئولیت اداره ستاد کل نیروهای مسلح را نیز بر عهده دارد و در عمل یکی از عالیترین مسئولیتهای فرماندهی نیروهای مسلح را بر دوش میکشد.
در شرایطی که کشور در آستانه تصمیمات مهم سیاسی و امنیتی قرار دارد، نباید فراموش کرد که اقتدار دفاعی و قدرت بازدارندگی ایران نه تنها محصول دیپلماسی، بلکه حاصل سالها ایستادگی، تدبیر فرماندهان و فداکاری نیروهای مسلح است؛ فرماندهانی که در سختترین شرایط، با وجود شهادت رهبر عزیزمان و فرماندهان ارشد، اجازه ندادند خللی در دفاع از کشور ایجاد شود و با مدیریت صحنه نبرد، دشمن را از دستیابی به اهداف خود بازداشتند.
در این میان، شایسته است افرادی که امروز به بهانههای مختلف و با انگیزههای سیاسی، فرماندهان نیروهای مسلح را آماج حملات و تخریبهای خود قرار میدهند، این واقعیت را از یاد نبرند که مقاومت در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی و جایگاه امروز ایران در حوزه بازدارندگی، مرهون تدابیر همین فرماندهان و رشادتهای نیروهای مسلح است.
اگر هر زمان تهدیدی متوجه کشور باشد، همین فرماندهان و همین رزمندگان، نخستین مدافعان امنیت، استقلال، تمامیت ارضی و ملت ایران خواهند بود.
