تبلیغات
کد خبر: ۱۴۳۱۱۸

تابلوی بلند تهران

به گزارش افکارنیوز، کیهان نوشت:

۱ - نگاه به کارهای بزرگ و ماندگار مانند نگاه کردن به آسمان خراش ها از فاصله نزدیک است. همچنانکه از نزدیک نمی توان تمام نمای آن آسمان خراش را به خوبی رویت کرد، کارهای بزرگ را نیز نمی شود به فوریت و بدون فاصله گرفتن زمانی دید و فهمید و درک کرد. اثر کارهای ماندنی و تاریخی در طول زمان است که به چشم می آید. مانند آسمان خراش که فاصله از آن هر قدر بیشتر شود، بهتر رخ می نماید و بلندای آن در افق نگاه نمایان تر می گردد.

اکنون یک هفته پس از اجلاس سران غیرمتعهدها در تهران این وضعیت مصداق دارد. از یک سو به رغم تلاش ها و تحرکات و دسیسه های نظام سلطه برای دیده نشدن این اجلاس در سطح دنیا، بازتاب های گسترده رسانه ای حاکی از آن است که نه سیاست «سانسور» و «سکوت» جواب داده و نه می شود در جنگ رسانه ای - Mediawar - ولو با لطایف الحیل، تحریف ها و شیطنت ها، بنای رفیع اجلاس تهران را کوچک و کوتاه جلوه داد. حجم انبوهی از اعترافات رسانه های غربی و حتی صهیونیستی وجود دارد که نشان می دهد آنها نتوانسته اند نمای اجلاس تهران را به یک ساختمان کوچک تنزل دهند.

برای همین است که رویترز اذعان می کند اجلاس تهران، کودتای دیپلماتیک علیه پروژه انزوای ایران است. نیویورک تایمز ناگزیر آن را «همایش امید» می خواند و حتی فاکس نیوز - دارای مواضع رادیکالی - با اشاره به حاشیه رفتن طرح انزوای ایران، از پیامدهای این اجلاس در آینده احساس نگرانی کرده و با لحنی هشدار دهنده از «ریاست بزرگ ترین بلوک رای دهنده سازمان ملل در اختیار ایران» خبر می دهد.
ترجیع بند رسانه های دنیا اعتراف به این موضوع است که سیاست های آمریکایی و اسرائیلی درباره ایران به شکست انجامیده است و از همین روی چامسکی درباره اجلاس تهران این واقعیت را علنی می کند که «آمریکا و غرب در تقابل با ایران تنها هستند.»
با این حال در این فرصت کوتاه پس از اجلاس تهران نمی توان پیام ها و پیامدهای راهبردی آن را به محاسبه نشست. آینده نشان خواهد داد که تاثیر اجلاس نم در مناسبات و معادلات دنیا تا چه حد خواهد بود و چه انقلاب بزرگی در پهنه تصمیم گیری های کشورهای «مستقل» و «غیرمتعهد به گفتمان سرمایه داری» به وقوع پیوسته است.

۲ - اجلاس تهران را باید از منظری راهبردی مورد واکاوی قرار داد. این اجلاس فقط بیانگر شکست سیاست های آمریکایی و صهیونیستی علیه ایران نیست. نکته مهم این است که اجلاس مذکور نه تنها ثابت کرد جمهوری اسلامی ایران منزوی نیست بلکه انزوای «گفتمان آمریکایی» در پهنه مدیریت جهانی را نشانه رفت و به درستی به هدف نیز زد.

اگر آلبرکامو ۴۵ سال پیش هنگام دریافت جایزه نوبل ادبیات به این واقعیت اعتراف کرد که «ما در عصر فحشای کلمات زندگی می کنیم، صلح می گوییم و از آن جنگ اراده می کنیم، آزادی می گوییم و از آن اسارت اراده می کنیم، علم می گوییم و از آن جهل اراده می کنیم و…» و این حقیقت به یک خاطره تاریخی و حس نوستالوژیک تبدیل شد؛ جمهوری اسلامی در ساحتی عمیق تر و دقیق تر این مسئله را به یک مبارزه مبدل نموده و سیمای بدون روتوش مدعیان آزادی، دموکراسی، حقوق بشر و … را در پهنه روابط بین الملل فاش ساخته است. بیش از سه دهه است که ساختار معیوب نظام به اصطلاح بین الملل از سوی جمهوری اسلامی به چالش کشیده شده و این خود دارای خیرات و برکات پرشماری بوده است.

۳ - بیانات راهگشا و حکیمانه رهبرمعظم انقلاب اسلامی در نشست تهران، حقیقتی را برای همه به ویژه دو سوم کشورهای جهان تبیین کرد که به منزله ضربه استراتژیک به ستون خیمه لیبرال دموکراسی و کاپیتالیسم است.
«آقا» در بیانات روشنگرانه شان در افتتاحیه اجلاس سران - ۹/۶ / ۹۱ - پاشنه آشیل قدرت ها را مورد اشاره قرار داده و خاطرنشان کردند؛ «با سوء استفاده از همین سازوکار غلط است که آمریکا و همدستانش توانسته اند زورگویی های خود را در لباس مفاهیم شریف بر دنیا تحمیل کنند. آنها می گویند «حقوق بشر» و منافع غرب را اراده می کنند، می گویند «دموکراسی» و دخالت نظامی در کشورها را بجای آن می نشانند، می گویند «مبارزه با تروریسم» و مردم بی دفاع روستاها و شهرها را آماج بمب ها و سلاح های خود می سازند.» و بلافاصله اینچنین نقاب دروغین حقوق بشر را از سیمای مدعیان غربی کنار زدند؛ «در نگاه آنها بشریت به شهروندان درجه یک و دو و سه تقسیم می شود، جان انسان در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین ارزان و در آمریکا و غرب اروپا گران قیمت گذاری می شود.»

و بالاخره رهبر انقلاب پس از تبیین ماهیت واقعی قدرت های استکباری، چگونگی تداوم حیات قدرت ها را این گونه به تصویر کشیدند که؛ «… با شبکه رسانه ای انحصاری و سازمان یافته، دروغ های خود را راست و باطل خود را حق و ظلم خود را عدالت طلبی وانمود می کنند و در مقابل هر سخن حقی را که افشاگر فریب آنهاست دروغ و هر مطالبه برحقی را یاغیگری می نامند.»

۴ - اتفاق مبارکی که در حال وقوع می باشد این است که علاوه بر ملت های مستقل و آزادیخواه، اکنون بسیاری از مقامات کشورها نیز عزم خود را جزم کرده اند تا این واقعیت ها را ببینند و حقایق را بشنوند. به عنوان مثال رئیس جمهور بنین که رئیس اتحادیه آفریقاست در سفر به تهران و شرکت در اجلاس غیرمتعهدها تقاضای ملاقات با رهبر انقلاب می کند و در دیدار با «آقا» می گوید؛ «من سه بار نطق شما[در افتتاحیه اجلاس] را گوش کردم و سه بار هم متن آن را خواندم.»

۵ - اکنون باید گفت این بزرگ ترین ضربه و لطمه ای است که آمریکایی ها و صهیونیست ها از اجلاس تهران دیده اند و برای همین است که مقامات تل آویو عجزآلود به ناسزاگویی علیه ۱۲۰کشور شرکت کننده در اجلاس تهران روی آورده اند؛ چون فهمیده اند سخنان منطقی و حکیمانه رهبر ایران که خواسته بحق و مطابق با فطرت همه انسان های پاک سرشت است در دل و جان آن ها نفوذ کرده است.

۶ - اگر مشکل آمریکایی ها و صهیونیست ها در مواجهه با ایران این بوده و هست که آنچه برنامه ریزی و طراحی می کردند با خطای در محاسبات ممزوج بوده و به قول سی ان ان، نتیجه معکوس در پی داشته است، اکنون اجلاس تهران، مشکلات را برای آنها مضاعف کرده است؛ چرا؟

چون ماهیت اصلی آنها که در گرو قدرت رسانه ای بوده دچار یک ضربه کاری شده و آن همانا رسانه قدرتمندی به نام جمهوری اسلامی است که با ریاست بر جنبش غیرمتعهدها این پتانسیل و ظرفیت را داراست که یک بلوک رسانه ای علیه قدرت های غربی و صهیونیستی ایجاد نماید.

۷- در پايان اين نكته را نيز بايد به نكات بالا علاوه كرد كه اگر خيزش ها و انقلاب هاي منطقه در بستر بيداري اسلامي با اقدام جوان ۲۶ ساله تونسي در ۱۷دسامبر ۲۰۱۰ شعله كشيد و در ۱۷سپتامبر ۲۰۱۱ اين بيداري منجر به جنبش فراگير و ۹۹درصدي وال استريت شد و اعتراض به سياست هاي واشنگتن و تل آويو به خاك آمريكا كشيده شده است؛ اجلاس تهران، تابلوي بلندي را برافراشته تا نه تنها حركت به انحراف كشيده نشود بلكه با پيشقراولي و پيشتازي ايران اسلامي و هوشياري و آگاهي روزافزون ملت ها و دولت ها، تابلوهاي دروغين حقوق بشر، دموكراسي، مبارزه با تروريسم و... به زير آيد و اين كانون عصبانيت ها، ناسزاگويي ها و سردرگمي هاي صهيونيست ها و كابوها است؛ اينطور نيست؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات