تبلیغات
کد خبر: ۱۴۵۵۷

وحدت اصولگرایان، چرا و چگونه؟

دکتر امیر محبیان



در شماره پیشین راه حل های پیشنهادی چهره های شاخص براساس نوع نگرش و رویکردهای تحلیلگران و اولویت هایی که برای کشورقائلند، مطرح شد. در این نوشتار اختلافات شخصی متجلی شده در حالت عملیاتی و اختلاف منافع مورد بحثقرار خواهد گرفت.
***
یکی دیگر از عواملی که مردم کوچه و بازار فراتر از اظهارات ظاهری مسئولان در بیان توجیه اختلافات آنها بیان می کنند؛ اختلافات شخصی این مسئولان است که با پوشش موقعیت و منصب آنها شکلی از اختلافات بین قوا یا نمایشی از مخالفت های کارشناسی گرفته است.
نگاهی به محورهای اختلافات موجود میان چهره های شاخص جناح حاکی از آن‌است که همه آنها در نبردهای رقابتی برای کسب مقام ریاست جمهوری با هم در گیر بوده اند ضمن آنکه بعضی از آنها حتی برای رقابت های آتی ریاست جمهوری نیز خود را آماده می کنند لذا فقط رقبای پیشین نبوده بلکه رقبای آتی هم بشمار می روند.
ضمیر انسان دارای دو قسمت است، ضمیر آگاه و ضمیر ناخودآگاه. روانشناسان بر این باورند که ضمیر ناخودآگاه، دستگاهی مخفی و ناشناخته در درون ما است که از بدو تولد و در هر چه که ما
می بینیم و می شنویم یا حس می کنیم یا هر فکری را که از مغز ما عبور
می کند همه را مانند دستگاه فیلمبرداری ثبت و ضبط می کند. نیکبختی یا نگون بختی یا سلامتی یا بیماری شهوات و تمایلات تلاش ها و کوشش ها، خواب دیدن، روشن بینی و روشن درکی و خلاصه همه افکار و اعمال ما متاثر از سازمان ناخودآگاهی ما است.
فروید روانکاو مشهوراعتقاد داشت که زندگی بیرونی ما نسخه بدلی از زندگانی درونی ما است. اعمال روزانه ما آیینه ای است که در آن اندیشه های درونی آن آشکار می گردد خبط ها و بدی ها، خوبی ها و مهربانی ها، شادی ها و تلخی ها و … همه علل روانی دارند که چگونگی آنها بر ما آشکار نیست.
از منظر دینی؛ کنترل نفس تلاش برای جلوگیری سلطه وساوس شیطانی بر انسان است و انسان فرهیخته و مهذب کسی است که اجازه نمی دهد عقده های روانی ناشی از شکست ها، رفتار منصفانه او را تحت تاثیر قرار دهد و قوه عدالت و انصاف، آدمی را از غلتیدن به دام ظلم نجات می دهد اما در ادبیات روانشناسی وقتی می گوییم که فلانی شخص باوجدانی است یا فلان شخص راستگو و درستکار است از لحاظ روانشناسی معنی اش این است که آن شخص فراخود نیرومندی دارد. آیا همه کسانی که در عرصه سیاست به مناصب بالا می رسند توانسته اند لزوما فراخود خود را تقویت کرده و یا به سطوح بالای تهذیب حتی اگر شدیدا خواهان آن باشند؛ برسند؟ مسلما خیر. مگر آنکه تصور کنیم؛ پست و مقام عصمت آور است یا یکی از راههای مطمئن تهذیب نفس فقط و فقط دریافت حکم منصب و مقام است؛ چنانچه بعضی از مسئولان متاسفانه به محض رسیدن به منصبی تصور
می کنند این مقام به آنان علمی را اعطا می کند که آنها را قادر می سازد؛ در هر موردی همچون یک کارشناس اعلام نظر کرده و در هر بابی نظریه پردازی کنند. آنان سکوت مخاطبان را دال بر صحت نظرات خود می دانند در حالی که باید همواره تصور کنند که آیا اگر در مقامی که هستند؛
نمی بودند هم باز هم این سکوت یا تائیدات وجود می داشت؟
واقعیت این‌است که نمی توان اثر نفسانیات را در شکل گیری اختلافات نادیده انگاشت و حتی باید فضایی فراهم شود که تحلیل شخصیتی و روانی مسئولان از سوی نخبگان هم در فهم رفتار آنان به‌کارگرفته شود چنانچه مبالغه در تهذیب یافتگی مسئولان باعث
می شود نقش منفعت طلبی آنها هم در بروز اختلافات سیاسی جدی تلقی نشود.

منبع:روزنامه رسالت

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات